ตอนที่ 544
บทที่ 544 รีบหนีตายอย่างหวาดกลัว！
October 28, 2026
บทที่ 544 รีบหนีตายอย่างหวาดกลัว！
สายตาเฉินเป่ยเย็นชาสุดคณา..ประหนึ่งซาตานจ้องมอง!
“เก้า.. !” เขาพูดออกมาอีกหนึ่งคำ! วินาทีนี้นั้น..ร่างเขาหายวับไปจากที่ยืนอยู่!
วินาทีต่อมา...เงาร่างหนึ่งเคลื่อนอย่างรวดเร็ว!มองทะลุเกราะปราการอันน่ากลัวของผู้ชายคนนั้น!
“พรืด!” แขนซ้ายทั้งแขน...โดนตัดขาด! แขนซ้ายตกพื้น..เลือดสดไหลทะลัก!
“อ๊าก---!” เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ดวงตาเบิกกว้างอย่างตะลึง!
ผู้ชายคนนั้นร่างสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด..เขากระตุกอย่างแรง เขาไม่สนเลือดสดน่ากลัวที่ไหลพรากของตน..รีบหนีอย่างรวดเร็ว! วินาทีนี้ เขาเหมือนเห็นความตายอยู่รอมร่อแล้ว!
“สังหาร.. !” เฉินเป่ยเอ่ยจนจบคำ! หลงหยาอานุภาพน่ากลัว เสียงร้องสะท้อน! ประกายดำสะท้อนไปมา แทบจะกลายเป็นเงาร่างมังกรอันน่ากลัว!
มังกรเก้าสังหาร นี่เป็นท่าไม่ตายเฉพาะตัวของราชาหลง!
จากนั้นเมฆได้ลอยตัวกลายเป็นก้อนพลังน่ากลัวม้วนตัวเข้ามา!
วินาทีนั้น! ผู้ชายคนนั้นสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน! เขายกดาบยาวขึ้นกั้น รังสีอำมหิตพวยพุ่ง ลอยหมุนในอากาศด้วยความเร็ว ดาบพุ่งไปหาเฉินเป่ยอย่างรวดเร็ว!
ทิ้งดาบ...เอาชีวิตรอด! ผู้ชายคนนั้นตอนนี้...ต้องทำแบบนี้เท่านั้นเพื่อรักษาชีวิตไว้!
“แกร๊ง---!” ดาบยาวพุ่งไปทางก้อนเมฆพลังน่ากลัวนั่น! ปะทะอย่างรุนแรง!
ดาบยาวทานพลังไม่ไหวอยู่แล้ว.. โดนพลังอันน่ากลัวนั่น..พัดกระเด็นไป!
กลุ่มเมฆสะบัดโบก!
“พรืดพรืด... !” เศษดาบสะบัดไปทั่ว! ร่างผู้ชายคนนั้นเต็มไปด้วยเลือดในพริบตา...ตอนท้องเขาเขาโดนกลุ่มเมฆปะทะอย่างจังนั่น...เลือดสดไหลทะลัก เศษดาบมากมายแทงเข้าที่ท้องเขา! รับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดที่ร่างเขาโดนตัดบาดนั่น!
ผู้ชายคนนั้นล้มลง นอนจมกองเลือด ก่อนตายเขาเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยแววไม่เชื่อ!
เสียงร้องฆ่าและเนื้อตัวโดนฟันยังสะท้อนไปมาไม่หยุด! นี่เป็นสนามรบนรก!
เฉินเป่ยมือถือหลงหยา กวาดตามองรอบด้านอย่างเย็นชา ค่อยๆลุกขึ้น มองลี่ฉื่อ ชายชุดเทาและสายลับนับไม่ถ้วนและนักฆ่าที่ตามไล่ล่าเฉินเป่ย ทั้งหมดต่างมีใบหน้าตะลึง!
“เอ๋อตงเฉิน ตอนนี้แกได้รับโทษแล้ว ต่อให้มีเหตุผลมากแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์หรอก!” ลี่ฉื่อตะคอก
“ฉันบอกแล้วว่า ใครขวางฉัน..ตาย!” เฉินเป่ยสายตาเย็นเยียบ ดุดันดุจปีศาจซาตาน!
“ลงมือได้!” ลี่ฉื่อออกคำสั่งเสียงเข้ม พุ่งเข้าหาเฉินเป่ย!
เฉินเป่ยตากระตุก พุ่งเข้ารับทันควันเหมือนกัน!
“พรืดพรืดพรืด.. !” หลงหยาประดุจรังสีอาฆาต ปราดผ่านอากาศด้วยความเร็ว! แปลงเป็นเงาดำ!
“อ๊ากซ์... !” เลือดสดสาดกระเซ็น! เงาดำหลงหยาเข้าฟาดฟันเนื้อสดๆแล้ว ค้างหมุนอยู่กลางอากาศ!
สายลับหลายสิบนาย...พริบตาเดียวตกอยู่ในความมืดที่หวาดกลัว!
วินาทีต่อมา..ร่างกายของพวกเขา..ถูกฟันเป็นเนื้อสับ..เหลือเพียงเลือดสดเต็มพื้น!
ที่นี่ประหนึงนรกภูมิ คนตายเป็นเบือ!
สายตาเฉินเป่ยเย็นเยียบดุจยมทูต เขายืนอยู่กลางชั้นแปด สายตาปูดโปนกวาดตามองไปยังกลุ่มคนในความดำมืดนั่น..เขาในตอนนี้หยั่งกับเครื่องมือฆ่าคน! ฉากในวันนี้...ล้ำเส้นเขาในที่สุด!
“ซ้วบ... !” เฉินเป่ยสะบัดร่างพุ่งไปหาคนหลายพันคนด้านล่าง!
“พรืดพรืดพรืด... !” เมื่อราชาหลงเข้าในฝูงคน..เลือดสดสาดกระเซ็น!
รอบข้างเริ่มเป็นศพล้มกองมากขึ้นทีละคน! ที่ที่เขายืนอยู่มีเลือดสาดนองพื้น!
มังกรคำรามเพียงครั้ง เลือดก็นองแผ่นดิน!
นี่เป็นสงครามนองเลือดสะท้านแผ่นดินสงครามหนึ่ง!
ราชาหลงผลุดร่างเข้าไปฆ่าทำลายล้างท่ามกลางฝูงชนต่อ!
ทุกที่ที่หลงหยาพาดผ่าน จะเหลือแต่ศพเย็นเฉียบนอนนิ่งบนพื้น!
ราชาหลง วันนี้จะล้างบางฆ่าให้หมด!
ด้วยตัวเองคนเดียว... !
นี่จะเป็นสงครามการฆ่าทำลายล้างที่น่ากลัวสะท้านโลกแน่นอน!
เลือดนองแผ่นดิน ฆ่าล้างบางให้สิ้น!
บนร่างเฉินเป่ยโดนย้อมไปด้วยเลือด! หน้าเขา..มือ..เสื้อผ้า..มีแต่เลือดไหลนอง! ซึ่งแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นเลือดศัตรู..หรือเลือดเขาเอง!
ท่ามกลางฝูนชนดำมืด คลื่นการฆ่าล้างไม่สิ้นสุด..พัดเข้ามาลูกแล้วลูกเล่า!
ไม่นาน บาดแผลบนตัวเฉินเป่ยก็ฉีกขาดอีกครั้ง!หน้าอกด้านขวาของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้..บาดแผลโดนกระทบกระทั่ง จนฉีกขาดหนักหนามาก!
“ฉึก!” ด้านหลังมีมีดสั้นแหลมคมเล่มหนึ่งแทงเข้ามาที่เขา! เลือดสดไหลทะลักร่างเขา! เฉินเป่ยร่างกระตุก..จากนั้นอีกฝ่ายก็ฟันลงมาอีกครั้ง!
“พรืด!” เลือดสดไหลทะลักร่างเฉินเป่ยอ หลงหยาในมือเขาตวัดฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง! สถานการณ์รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ! เริ่มไล่ฆ่าคนต่อ!
ด้านหน้ามีดสั้นจำนวนนับไม่ถ้วนสะบัดโบก! ตึงเครียดทะลุฟ้า!
สองแขนของเฉินเป่ยสั่นเทา..มันเป็นสัญญาณอันตราย! กำลังของเขากำลังอ่อนลงเรื่อยๆ!
นี่เป็นสงครามที่บ่งบอกจุดจบของการพ่ายแพ้ไว้แล้ว!
เลือดสดไหลริน..ศพนองเต็มพื้น!
ความโกรธของราชาหลง ต้องมีศพนับไม่ถ้วนมาเป็นผลตอบแทน!
เฉินเป่ยในวันนี้เข้าโหมด..ฆ่าล้างบางแล้ว!
วินาทีนี้อากาศเหมือนหยุดชะงักลง!
เฉินเป่ยเปิดสกิลฆ่าล้างบางในฝูงชนต่อ! มีดหลงหยาโดนย้อมด้วยเลือดสดนานแล้ว! เลือดสดจำนวนนับไม่ถ้วนไหลอาบหลงหยาไม่หยุด! ร่างของเขาโดนย้อมไปด้วยเลือด จนท่วมตัวไปแล้ว!
แต่ต่อให้เขาแข็งแกร่งไร้ผู้เทียมทานขนาดนี้..ก็ยังไม่สามารถสู้กับศัตรูรอบด้านแบบนี้ได้! เขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาเท่านั้น!
“พรืด!” ทันใดนั้นจู่ๆก็มีดาบยาวแทงเข้าที่กลางหลังเฉินเป่ย!
“ราชาหลง ยังไม่ยอมแพ้หรือไง!” ลี่ฉื่อตะคอกออกมา เฉินเป่ยในตอนนี้อ่อนแอกว่าตอนแรกมากนัก กำลังลงไปเกือบครึ่ง!
เฉินเป่ยกัดฟัง ทันใดนั้นจู่ๆเขาก็หัวเราะขึ้นมา..เพียงแต่ว่าเสียงหัวเราะนี่กลับดูเศร้าสร้อยอยู่บ้าง