บทที่ 553 มีดเดียวจบ

บทที่ 553 มีดเดียวจบ

ช่วงดึก ภายในห้องใต้ดินลึกกว่าสิบเมตรที่อยู่ข้างล่างตึกองค์กรแห่งหนึ่ง จู่ๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

ประตูห้องถูกเปิดออก คนที่มีสีหน้าเหนื่อยและอ่อนล้ายืนอย่างหลีหงยืนอยู่หน้าประตู เขามองคนที่ยืนอยู่ที่ประตูแล้วเอ่ยถาม “มีอะไร”

“ข่าวด่วนครับ คุณชายหลีถูกนักฆ่าลอบฆ่า สถานการณ์อยู่ในขั้นวิกฤติครับ!” คนนั้นเอ่ยขึ้น

“นักฆ่า” แววตาของหลีหงนิ่งไป จากนั้นรังสีแห่งความอาฆาตก็แผ่ออกมาจากตัวของเขา “ระบุตัวของนักฆ่าได้หรือยัง”

“จิงแจ้งมาว่าคือราชาหลง คนที่อาละวาดในเยี่ยนจิง และประกาศจะฆ่าคุณชายหลีให้ตายครับ”

“ราชาหลง?” เมื่อหลีหงได้ยินชื่อนี้ แววตาของเขาก็นิ่งไป ความหวาดกลัวฉายออกมาจากแววตาของเขา

“ทำไมเช่าเทียนถึงไปยั่วโมโหเขาได้” หลีหงก้มหน้าพึมพำ แต่ไม่นานเขาก็เงยหน้าขึ้น สีหน้าเย็นชา “แต่ว่าการที่ราชาหลงกล้ามาเหิมเกริมที่นี่โดยไม่คำนึงถึงกฎหมาย ถึงเขาจะเก่งที่ต่างประเทศแค่ไหน แต่ที่นี่ เขาต้องได้รับโทษตามกฎหมาย!”

ท่าทางของคนนั้นนอบน้อม “นายท่าน ผู้มีฝีมือในเยี่ยนจิงล้วนถูกส่งไปทำหน้าที่กำจัดศัตรู ในตอนนี้ไม่มีใครสามารถหยุดรั้งการอาละวาดของราชาหลงได้”

“ไม่ มีอยู่หนึ่งคน” แววตาของหลีหงลึกลงไป จากนั้นจึงพูดขึ้นอย่างเนิบๆ

คนนั้นอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตั้งสติได้ “นายท่านหมายถึง…เขาเหรอครับ แต่ว่าตอนนี้เขาบ้าไปแล้วนะครับ”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ สองคนนั้นมีความแค้นมากถึงขั้นไม่อยากอยู่ร่วมใต้ฟ้าเดียวกัน ให้พวกเขามาร่วมมือกับเรากำจัดราชาหลง ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว”

“ครับ!”

…...

“ดูเหมือนพวกแกจะมีความภักดีมาก” เฉินเป่ยกวาดตามองพนักงานที่ยืนข้างหลีเช่าเทียน จากนั้นจึงพยักหน้าช้าๆ แววตาของเขาดูมีเลศนัย

“เอ๋อตงเฉิน แกกล้าแตะต้องฉัน ปู่ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่” หลีเช่าเทียนฝืนความกลัวเอาไว้และหันไปตวาดใส่หลีเช่าเทียน

แต่ทว่าช่วงที่เขาเอ่ยปาก เฉินเป่ยก็ลากพนักงานที่อยู่ข้างหลังแล้วโยนไปทางหลีเช่าเทียน

“สวบ!”

“พลั่ก!”

เสียงร้องอันน่าเวทนาดังขึ้น ร่างนั้นกระแทกจนทำให้เหล่าพนักงานหลีกทางออก จนทำให้หลีเช่าเทียนยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว

“อย่า!”

ร่างนั้นเหมือนกระสุนปืนใหญ่พุ่งออกไป แต่ทว่าหลีเช่าเทียนชะงักฝีเท้าลง

เพราะว่าเฉินเป่ยปรากฏตัวต่อหน้าของเขา

“ฉันควรจะเรียกแกว่าเอ๋อตงเฉินหรือราชาหลง” สีหน้าของหลีเช่าเทียนซีดเผือด หลังจากพนักงานเหล่านั้นตั้งสติได้ แต่ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นภาพนองเลือดนั้น แต่ละคนก็พากันขาอ่อนจนไม่กล้าเข้าไป

“หนีพ้นเหรอ” เฉินเป่ยมองหลีเช่าเทียนด้วยสายตาเรียบเฉย และเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

หลีเช่าเทียนกัดฟันกรอดและเอาแต่จ้องเฉินเป่ย “ปล่อยฉันไป ฉันจะปล่อยเรื่องในอดีตไป!”

“ปล่อยแกงั้นเหรอ” เฉินเป่ยชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะออกมาเหมือนได้ยินเรื่องตลก “แกให้ฉันปล่อยแก แล้วแกจะปล่อยผู้หญิงของฉันไหม”

“เอ๋อตงเฉิน ถ้าฉันตาย ปู่ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่ แกต้องตายเท่านั้น!” หลีเช่าเทียนยังยืนอยู่ตรงนั้น เขาไม่ได้คุกเข่าลงเหมือนคนทั่วไป เพราะเขามีความเย่อหยิ่ง เขาคือนายน้อยแห่งบ้านตระกูลหลี!

“งั้นตอนที่แกลงนรกไปดูถ่ายทอดสดก็แล้วกัน เพราะคนที่พูดแบบแกมีเยอะแล้ว ก็แกรอคิวแล้วกัน” สีหน้าของเฉินเป่ยเย็นชา

หลีเช่าเทียนหรี่ตาลงเหมือนรับรู้ถึงแรงอาฆาตของเฉินเป่ย เขาพุ่งไปทางเครื่องบินส่วนตัวอย่างไม่ลังเล เขาอยู่ไม่ห่างจากเครื่องบินส่วนตัว อีกแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้นก็จะขึ้นไปบนเครื่องบินได้!

แต่เขาจะวิ่งไปตรงนั้นได้จริงเหรอ

เสียงคำรามดังขึ้นมาอย่างกึกก้อง หลีเช่าเทียนชะงักฝีเท้าลง จู่ๆ ระหว่างหัวคิ้วของเขาก็เป็นรูเลือด จากนั้นดวงตาของเขาก็มืดลงและล้มลงไปกองกับพื้น!

หลีเช่าเทียนนายน้อยที่ยโสโอหังของบ้านตระกูลหลี สิ้นลมอย่างกะทันหัน ตัวเขาเองยังไม่ได้เตรียมตัวตายมาด้วยซ้ำ เฉินเป่ยไม่ให้เขาได้มีโอกาสพูดจองหองอีก!

…...

หน้าประตูสนามบิน ตัวของเฉินเป่ยเต็มไปด้วยคราบเลือด เขาพ่นควันบุหรี่ออกมาช้าๆ และยืนพิงอยู่ที่ข้างรถยนต์ ใบหน้าของเขามีความอ่อนเพลียที่นานครั้งจะได้เห็น

เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายในช่วงค่ำ ประกายมีดสีขาวที่น่ากลัวสะท้อนออกมา มันพาดผ่านความมืดอันเงียบงันและพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ท่าทีของเฉินเป่ยยังคงนิ่งเฉย ไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อยเมื่อเห็นประกายมีดอันแหลมคม

“ฉิ้ง!” เขาเห็นมีดเล่มยาวกำลังพุ่งมา ขณะที่มันกำลังจะเคลื่อนเข้ามาใกล้ลำคอของเฉินเป่ยจนแทบจะหยุดหายใจ เพราะเฉินเป่ยใช้สองนิ้วจับตรงคมดาบเอาไว้!

ดาบเล่มนั้นหยุดอยู่กับที่โดยไม่สามารถขยับไปไหนได้อีก!

ชายคนนั้นชะงักไปจากนั้นจึงแผดเสียงออกมา “ตายซะเถอะ เอ๋อตงเฉิน!”

“นี่แกเป็นใครอีก สุนัขรับใช้ของหลีเช่าเทียนเหรอ” เฉินเป่ยพูดดูหมิ่น

“วันนี้ในปีหน้าคือวันตายของแก!” ชายคนนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว มีดเล่มยาวส่องแสงเหมือนมังกร ประกายอันน่ากลัวของดาบสะท้อนอยู่ในอากาศ มันน่ากลัวเป็นอย่างมาก!

ความน่ากลัวของมีดแผ่ซ่านไปทั่ว จนทำให้ท่าทีของเฉินเป่ยเปลี่ยนไปไม่น้อย

มีดอันน่ากลัวหมุนควงมายังตัวของเฉินเป่ย เขาสูดหายใจลึก ถ้าโดนมีดเล่มนั้นแทงเข้ามา ไม่ว่าใครก็ต้องเลือดสาดและไม่รอดอย่างแน่นอน!