ตอนที่ 57
บทที่ 57 ความผิดพลาดของคุณชายหลี
October 22, 2026
บทที่ 57 ความผิดพลาดของคุณชายหลี
เหล่าเงามืด ต่างพากันหันไปมองหลีชิงเยียน หายใจหอบ
“สาวสวย...เยี่ยมมาก...ไม่ได้เจอหญิงสาวที่สวยขนาดนี้มานานแล้ว...” มีคนพูดจาดิบเถื่อนด้วยภาษาหัวเซี่ยขึ้น
หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ยิ้มอย่างเย็นชา หากเทียบสาวสวยชั้นนำของประเทศหมู่เกาะกับหลีชิงเยียนแล้ว ต่างกันราวฟ้ากับเหว!
เหมือนกับใบชากับดอกกุหลาบ หลีชิงเยียนเปรียบดังดอกกุหลาบ ส่วนพวกผู้หญิงเหล่านั้น เป็นเพียงแค่ละอองเกสร!
“ไปเถอะ รอให้กลับไปก่อน พวกนายคิดไว้เลยว่าจะจัดการยังไง!” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่เดินออกจากห้องVIP เมื่อเห็นซูเหลยที่นอนสลบไป สายตาของเขาเหลือบมองหล่อนด้วยความหื่นกาม
หุ่นของซูเหลยทรวดทรงดี หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ส่ายหน้า ท้องของหล่อนโดนแทง จึงสลบไปเพราะเสียเลือดมาก
ผู้หญิงแบบนี้ หากจะเล่นก็เล่นไม่ได้
พวกเขาเดินออกมาที่ทางเดิน ออกมาจากลิฟต์ และกำลังจะเดินออกจากประตูอย่างด้วยท่าทางป่าเถื่อน
บรรยากาศภายในโรงแรมเงียบสงัด นอกจากแขกในห้องVIP ทั้งโรมแรมในตอนนี้ คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด!
มีศพนอนเกลื่อนทุกที่ มีทั้งโดนตัดแขน ตัดขา...กลายเป็นทะเลเลือดอันแสนน่ากลัว!
ทั้งหมดนี้ เป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของลูกน้องสำนักเสี่ยวเชียนเย่แห่งประเทศหมู่เกาะ
ในสายตาพวกเขา พวกคนในเมืองล้าหลังตกต่ำพวกนี้ สมควรตายให้หมด!
ทันใดนั้น! มีเงาของใครบางคน หยุดยืนอยู่ที่ประตูโรงแรม
หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่หยุดชะงักลง สายตามองไปด้วยความน่ากลัว เงามืดที่จู่โจมมาอย่างกะทันหัน จนทำให้เขาแทบไม่รู้สึกอะไร!
“ใคร!” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ตะโกนลั่น กงจักรในมือถูกขว้างออกไปทันที!
เมื่อเงามืดนั้นโผล่ออกมาพร้อมดวงไฟ ขณะเดียวกันนั้นกระแทกกับดาบของเขาอย่างจัง!
ดวงไฟตกลงบนพื้น หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ก้มหน้าลง ทันใดนั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที!
นั่นคือก้นบุหรี่! แต่กลับปัดดาบกงจักรอันแหลมคมตกลงบนพื้นได้!
“เจ้า เป็นใครกันแน่?” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่เดินก้าวขึ้นมา ท่าทีเหี้ยมโหด แฝงไปด้วยความอาฆาตแค้น เดินตรงไปกดดันเฉินเป่ยอย่างเรียบนิ่ง!
เขาคือปรมาจารย์แห่งเป่ยเฉินอีตาวหลิว หัวหน้าของสำนักเสี่ยวเชียนเย่ พวกเขาฆ่าชีวิตผู้คนไปนับไม่ถ้วน!
เขาคือฆาตกรที่น่ากลัวมากที่สุด!
“ปล่อยภรรยาของฉันลงเดี๋ยวนี้” เงามืดของคนนั้น ค่อยๆเอ่ยปากพูดขึ้น น้ำเสียงนิ่งเรียบ
“ภรรยา?” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่เหลือบตามองหลีชิงเยียนที่เมาจนไม่มีสติด้านข้าง เขาหัวเราะเยาะ “หล่อนเป็นภรรยาของนาย?”
“ใช่ ปล่อยหล่อนเดี๋ยวนี้ จากนั้นเขาหายไปจากตรงนั้นทันที” เฉินเป่ยเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม ราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดาทั่วไป
“ไม่รู้จักตายเสียแล้ว” สีหน้าของหลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่เยือกเย็น ในขณะเดียวกัน บรรดาเงามืดที่อยู่ด้านหลังของหลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ก้าวเดินออกมา ถือมีดดาบในมือ เดินบุกตรงเข้าหาเฉินเป่ย!
หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่จดจ้องมองเฉินเป่ย เขาเป็นหัวหน้าของสำนักเสี่ยวเชียนเย่ จะยอมฟังคำสั่งของคนในเมืองต้อยต่ำแบบนี้ได้อย่างไร!
“ปั้ง!” เงามืดพวกนั้นปรากฏอยู่ตรงหน้าของเฉินเป่ยอย่างรวดเร็ว เขาเพิ่งจะชักดาบยาวออกมา ทันใดนั้น เฉินเป่ยรีบกระโดดเตะหน้าอกของพวกนั้นเต็มแรง!
เงามืดพวกนั้นกระเด็นออกมา ราวกับว่าวที่ถูกตัดสายออก จนไปกระแทกกับตู้ลิ้นชัก แรงอันน่ากลัว ทำให้ตู้ลิ้นชักแตกหักทันที
หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่หันหลังไป หลังจากเห็นพวกเงามืด ใจของเขาสั่นด้วยความแค้น มือฆ่าผู้นั้นตาเหลือกขึ้น เห็นได้ชัดว่าถูกถีบจนจุกตาย!
พลังมหาศาลนี่ช่างน่ากลัวเหลือเกิน! ใครกันที่ทำได้แบบนี้?!
“เจ้าเป็นใครกันแน่?” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่สีหน้าเคร่งเครียด ถามขึ้น
“ลูกเขยของตระกูลหลี สามีของหลีชิงเยียน” เฉินเป่ยหยิบก้นบุหรี่ขึ้นมา ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“ฆ่ามัน” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่หยิบดาบในมือขึ้นมา เหล่าเงามืดบุกเข้ามาด้วยท่าทางอันเหี้ยมโหด ปรี่ตรงไปกดดันเฉินเป่ย!
บรรดาเงามืดวิ่งเข้ามาไม่หยุด บรรยากาศเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและหื่นกระหายที่จะฆ่า!
เฉินเป่ยอยู่ตรงกลางที่ถูกล้อมรอบด้วยพวกนักฆ่าอันน่าเกรงขาม เหมือนอยู่ในวงพายุดาบแหลมคม!
แต่ทว่า เฉินเป่ยยังคงเย็นชา ไม่มีท่าทีเกรงกลัว...กลับดูถูกพวกเขาด้วยซ้ำ!
ทันใดนั้น! ด้านหลังของเฉินเป่ย มีเงาของใครบางคนปรากฏขึ้นมา มือถือดาบยาว เล็งตรงมาที่เฉินเป่ย!
ดาบแทงเข้ามาอย่างเงียบนิ่ง ไม่มีแม้แต่เสียงลมปะทะ เบาดุจเสียงลมธรรมชาติ!
เฉินเป่ยหันไปทางด้านข้าง ฟาดหมัดไปที่ใบหน้าของชายผู้นั้น เสียงแตกหักของกระดูกดังขึ้น ดั้งจมูกของคนนั้น หักจนนิ่มราวเต้าหู้!
“ตาย!”
เฉินเป่ยลงมือเสร็จพริบตาเดียว อีกด้านหนึ่งมีเงามืดของใครบางคนปรี่ตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงตะโกนอย่างอาฆาตแค้น!
เฉินเป่ยผลักเขาลงไปบนพื้นอย่างเต็มแรง ร่างของคนนั้นขวางอยู่ตรงหน้าเขา กงจักรแทงเข้าที่อกเขาอย่างเต็มแรง
“ปั้ง!” เฉินเป่ยโต้กลับอย่างโหดเหี้ยม เข่าใส่นักฆ่าคนนั้นไปที่ท้องอย่างเต็มแรง เครื่องในภายในท้องถูกกระแทกอย่างรุนแรงจนแตกเป็นเสี่ยงๆ!
“ความเร็วของเขา เรี่ยวแรงของเขาช่างน่ากลัวเหลือเกิน! ราวกับเป็นเทพ!” หนึ่งในนักฆ่าทำสีหน้าตกใจ พวกเขาเป็นถึงนักดาบ ความเร็วของเขาถือได้ว่าเป็นยอดฝีมือ ไม่มีใครเทียบเทียมได้ แต่สำหรับเฉินเป่ยแล้ว การโจมตีอันรุนแรงของพวกเขา ถือว่าอ่อนหัดมาก!
ความไวของเฉินเป่ย แทบจะฝืนกฎธรรมชาติ พวกเขาไม่มีทางคาดถึงได้แน่นอน!
ชั่วพริบตาเดียว พวกเงามืดที่อยู่ด้านข้างหลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่ต่างทยอยล้มลงบนพื้น ทั้งหมดนี้ใช้เวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งนาที!
สีหน้าของหลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่แย่ลงทันที คนที่เขาพามาครั้งนี้ล้วนแล้วแต่เป็นนักฆ่ายอดฝีมือระดับแถวหน้า สุดท้ายเมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินเป่ยกลับรับมือไม่ไหว!
เขา...คือใครกันแน่! คนแบบนี้ ถึงแม้ว่าจะอยู่ที่ต่างประเทศ ก็มีไม่มาก!
หัวเซี่ย พื้นดินที่เต็มไปด้วยความสกปรก มีคนที่ฝีมือขั้นเทพ...อยู่ได้อย่างไรกัน!
“แก...เป็นใครกันแน่!” หลงซื่อหลางแห่งสำนักเชียนเย่สีหน้าตกตะลึง ลูกน้องของเขา ล้มตายกันหมดแล้ว!
“ขนาดหัวหน้าแก๊งของพวกนายอย่างโจวโจ้แห่งเชียนเย่ ยังไม่กล้ามาเผชิญหน้าฉัน” เฉินเป่ยพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ เย็นชาขึ้นมาก