บทที่ 6 แผนสังหาร! เปิดศึก

บทที่ 6 แผนสังหาร! เปิดศึก

เมื่อกี้ หลีชิงเยียนนึกถึง เฉินเป่ย แต่ก็ล้มเลิกความคิดนี้

เฉินเป่ย ในความคิดของเธอแล้ว กะล่อนปลิ้นปล้อน ขี้เกียจสันหลังยาว ไอ้หมอนี่ที่สามารถกล้ำกลืนความเจ็บช้ำน้ำใจ ละทิ้งศักดิ์ศรีของผู้ชาย เพื่อเงินเดือนสองหมื่นหยวน จะเป็นคนใหญ่คนโตที่ เย่โจว พูดถึงได้อย่างไร?

คาดว่าถ้าเขารู้ฐานะของ เย่โจว ไม่กล้าส่งเสียงออกมาสักคำ!

เมื่อคิดถึง เฉินเป่ย ความรังเกียจในใจของ หลีชิงเยียนก็เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ถ้าเธอเชื่อว่า เฉินเป่ยเป็นคนที่ช่วยเหลือเธอ แม่หมูก็สามารถปีนขึ้นต้นไม้ได้!

ในหัวใจของ หลีชิงเยียนแล้ว คนที่ไม่มีสิทธิ์ช่วยเหลือเธอมากที่สุด ก็คือ เฉินเป่ยแล้ว

“คุณเห็นหน้าตาของคนคนนั้นชัดเจนไหม?” หลีชิงเยียน รีบถามทันที

ใบหน้า เย่โจว ยิ้มขมขื่น เขาจะจำหน้าตาของ เฉินเป่ยได้อย่างไร เมื่อคืนถูกเฉินเป่ย ทำให้ตกใจหวาดกลัวจนมาก จนไม่มีจิตใจไปจำหน้าตาของ เฉินเป่ย

เกี่ยวกับ เฉินเป่ยแล้ว สมองของ เย่โจวว่างเปล่าไปหมด

“ประธานหลี เมื่อคืนได้แต่โดนคุณชายใหญ่สั่งสอน จำไม่ได้ว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร จำได้เพียงว่า เขามีอำนาจแรงกล้านัก” เย่โจวพูด

“ฉันรู้แล้วล หลีชิงเยียน เลิกสอบถาม คำว่าอำนาจแรงกล้า ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ เฉินเป่ย สักนิดเลย เป็นเขาไม่ได้อย่างแน่นอน

หลังจากที่ เย่โจวจากไป หลีชิงเยียนสองมือกอดอก มองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ มองลงไปที่ CBD ทั้งหมดของ เมืองหู้ไห่

ในเมืองหู้ไห่มีอาคารสูงที่เจริญรุ่งเรืองมากมาย และดวงตาที่สวยงามของ หลีชิงเยียน ก็เป็นประกายด้วยความสงสัยใครในโลกช่วยเขา? ใครกันนะที่มีพลังมหาศาลขนาดนี้จะทำให้ เย่โจวเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้

คนแบบนี้ หลีชิงเยียน ดูเหมือนจะไม่รู้จักเลย

บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ตั้งอยู่ในพื้นที่ทำเลทองของเมืองหู้ไห่ ไม่ข้างๆบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป ก็ไม่ขาดร้านกาแฟร้านขนมต่างๆ

รถแท็กซี่คันหนึ่งจอดข้างทาง ประตูรถเปิดออก เฉินเป่ยเดินลงมา พร้อมกับจุดบุหรี่ในปาก ซึ่งทำให้ดูเหมือนนักเลงหัวไม้จริงๆ

เขามองไปบริเวณรอบๆ จับจ้องสายตาไปที่ผู้หญิงที่เดินผ่านไปมา ในชุดกระโปรงสั้น

ปากของ เฉินเป่ยยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ มองพิจารณาด้วยความออกรส

เขาค่อยๆพ่นควันออกมา แม้ว่าตาจะจ้องตรงไปที่ขายาวที่กระชับเนียนนุ่ม ไม่สามารถขยับได้เลย แต่แววตานิ่งสงบยิ่งเล็กน้อย ส่วนลึกในดวงตา ไม่มีความปรารถนาสัญชาตญาณดั้งเดิมเลยสักนิด

สายตาของเขา เหมือนจะกวาดมองผ่านที่อื่นๆโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ในส่วนลึกของแววตา ได้จดจำตำแหน่งของกล้องวงจรปิด และสถานที่ที่สามารถลอบสังหารซุ่มยิงได้ ไว้ในใจอย่างลึกซึ้งแล้ว

เฉินเป่ย พ่นควันออกมา ลุกขึ้นกะทันหัน เดินเข้าไปในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

ในร้านกาแฟในช่วงเช้ามีลูกค้ามากนัก ในร้านเปิดเพลงเบาๆ เฉินเป่ยสั่งกาแฟ Blue Mountain หนึ่งแก้ว หาที่นั่งริมหน้าต่าง

เฉินเป่ย จงใจเลือกร้านกาแฟที่ตรงข้ามกับ อาหารบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป และตำแหน่งของเขา ก็สามารถเห็นประตู บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปพอดี

เฉินเป่ย จิบกาแฟขณะที่มองดูผู้คนที่เข้ามาใกล้อาคาร ด้วยสายตาที่ลึกล้ำ มุมปากของเขายกโค้งขึ้น สายตากวาดผ่าน ทุกสิ่งรอบๆอาคาร บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป เป็นไปตามปกติ แต่กลับเงียบจนน่ากลัว มีความหนาวเย็นที่อธิบายไม่ถูก ซึ่งทำให้คนรู้สึกไม่หนาวแต่ตัวสั่นระริก

เจ้าหน้าที่ทำความสะอาดคนหนึ่ง สวมหน้ากากไว้ ก้มหน้ากวาดพื้น ผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งข้างถนน ก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ สายตากวาดมองไปที่ทางเข้าอาคารของ บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป เป็นครั้งคราว มีรถสีดำคันหนึ่ง จอดอยู่ข้างถนน กระจกรถเป็นกระจกสะท้อนแสงทั้งหมด มองไม่เห็นสถานการณ์ภายในรถเลย

เฉินเป่ย ลุกขึ้น มองดูฉากนี้ด้วยความหมายลึกซึ้ง รอยยิ้มลึกล้ำเรื่อยๆ