บทที่ 607 ผู้อาวุโสปรากฏตัว

บทที่ 607 ผู้อาวุโสปรากฏตัว

“ใคร” เสียงชราดังออกมาจากปลายสาย

“เกิดเรื่องกับเฉินเป่ย” ชิงเหนียนถอนหายใจออกมา

เมื่อได้ยินสิ่งที่ชิงเหนียนพูด ชายชราที่อยู่ปลายสายถึงกับชะงักไป จากนั้นจึงถามขึ้น “เฉินเป่ยถูกพวกนายจับตัวไปเหรอ”

“ตอนนี้เขาอยู่ในสถานกักกันที่เมืองหู้ไห่ ผมเป็นเพื่อนของเขา” ชิงเหนียนพูด

“นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม” ชายชราเอ่ยถามอีกครั้ง

ชิงเหนียนอึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นจึงพูดอย่างจริงจังว่า “ผมจะหลอกคุณทำไม เรื่องของคุณกับเฉินเป่ย..ผมรู้หมดแล้ว”

“เฉินเป่ยเป็นอะไร” ชายชรารู้สึกถึงความผิดปกติ จึงถามออกไป

“เขาถูกระบุว่าเป็นผู้ต้องสงสัยรายสำคัญ” เฉินเป่ยพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความกังวล

ชายชราลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดออกมาว่า “วางใจเถอะ จากความสามารถของเขา ในเมืองหู้ไห่ยังไม่มีใครทำอะไรเขาได้”

“อืม แค่นี้นะ” ชิงเหนียนไม่ได้คุยอะไรต่อ และวางสายทันที

หลังจากวางสาย ชิงเหนียนก็ถอนหายใจออกมา ถ้าเป็นเช่นนี้ เฉินเป่ยคงจะไม่เป็นอะไร

วันต่อมา ฟ้ายังไม่ทันสว่างหลีชิงเยียนก็ตื่นขึ้นมา เธออาบน้ำล้างหน้าอย่างเหม่อลอย จากนั้นเธอจึงใส่เสื้อผ้าและแต่งหน้าอ่อนๆ เธอรีบไปที่บริษัทโดยไม่ได้ทานข้าวเช้า สองสามวันนี้เธอนอนไม่หลับ จึงไม่มีกะจิตกะใจไปทำเรื่องอื่น

ซูเหลยขับรถมายบัคจนมาถึงใต้อาคาร

หลีชิงเยียนก้าวลงจากรถและเดินเข้าไปในอาคาร

“นี่ รอก่อนสิประธานคนสวย” จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากข้างหลัง

หลีชิงเยียนชะงักฝีเท้าด้วยความตกใจ เธอหันไปมอง

เห็นวัยรุ่นหน้าตาสะสวยคนหนึ่งลงมาจากรถออฟโรดยี่ห้อมาเซราติ เธอวิ่งเขามาช้าๆ

ผู้หญิงคนนั้นวิ่งเข้ามาและหยักหน้าให้หลีชิงเยียน “ประธานคนสวย ฉันอยากถามหน่อยว่าเฉินเป่ยไปไหน ช่วงนี้ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย”

สาวสวยคนนั้นกะพริบตา และถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

หลีชิงเยียนได้ยินเช่นนั้นก็อึ้งไป ตัวของเธอสั่นเล็กน้อย เธอเงียบไม่พูดอะไร เพราะเธอไม่รู้จะตอบอย่างไรดี

หลีชิงเยียนอย่างจะพูดโกหกออกไป แต่เมื่อเห็นแววตาเป็นกังวลของผู้หญิงคนนั้น ราวกับเธอเห็นเงาของตัวเอง ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นห่วงเฉินเป่ยมากเหมือนกันเหรอ

ตอนนี้ประธานเทพธิดายิ่งสับสนเข้าไปใหญ่ เธอเงียบอยู่นาน สุดท้ายจึงพูดความจริงออกมา

“เฉินเป่ยถูกจับ” หลีชิงเยียนพูดอย่างไร้เรี่ยวแรง ตอนนี้เธอเหนื่อยใจกับเฉินเป่ยมาก

หลีชิงเยียนเล่าเรื่องของเฉินเป่ยให้ผู้หญิงคนนั้นฟังอย่างละเอียด เพราะเธอสัมผัสได้ถึงความกังวลของผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า ความรู้สึกนี้เหมือนกับความรู้สึกในใจของเธอ จนทำให้เธอไม่สามารถปิดบังความจริงเอาไว้ได้

“ขอบคุณนะคะ ประธานคนสวย” ผู้หญิงคนนั้นวิ่งออกไป โดยไม่รอให้หลีชิงเยียนได้พูดอะไร

เสียงเครื่องยนต์ของรถออฟโรดยี่ห้อมาเซราติดังขึ้น จากนั้นก็เคลื่อนตัวออกไปทันที

เธอมองรถที่เคลื่อนตัวออกไป แววตาของเธอฉายแววความสับสนออกมา ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่

รถมาเซราติเคลื่อนตัวออกไป ผู้หญิงคนนั้นเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจเมืองหู้ไห่

…

รถมาเซราติสีขาวเบรกลงตรงหน้าประตูสถานี ตำรวจเมืองหู้ไห่ ผู้หญิงคนนั้นรีบลงจากรถและวิ่งเข้าไปข้างในสถานีตำรวจ

“มีเรื่องอะไรเหรอสาวน้อย” เจ้าหน้าที่ที่อยู่ข้างใน เห็นสาวสวยวิ่งเข้ามาอย่างลุกลี้ลุกลนก็อดถามไม่ได้

สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นนิ่ง จากนั้นจึงตวาดออกมาว่า “เรียกผู้บัญชาการของพวกนายออกมา!”

เจ้าหน้าที่ต่างพากันอึ้งไป จากนั้นจึงอธิบายว่า “นี่สาวน้อย ขอโทษด้วยนะ ผู้บัญชาการของเรางานยุ่งมาก เธอมีเรื่องอะไรบอกพวกเรามาเถอะ ถ้าจะมาแจ้งความก็ไปลงชื่อข้างหน้า”

สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นเย็นชา เธอพูดด้วยความโมโหว่า “ได้ งั้นพวกนายฟังให้ดีนะ ฉันบอกให้ปล่อยตัวเฉินเป่ยออกมาเดี๋ยวนี้!”

เจ้าหน้าที่อึ้งไป และมองเธอด้วยสายตาแปลกประหลาด แววตาของพวกเขาเหมือนกับกำลังเยาะเย้ยและล้อเลียน ปล่อยเฉินเป่ยงั้นเหรอ ตอนนี้เขาได้รับโทษอย่างแน่นอนแล้ว จะปล่อยตัวคนที่ทำผิดร้ายแรงขนาดนี้ออกไปได้อีกเหรอ ยิ่งไปกว่านั้น สาวน้อยคนนี้ไม่มีเอกสารอะไรที่เป็นทางการเลยสักอย่าง เดินเข้ามาตะโกนให้ปล่อยคน เห็นสถานีตำรวจเป็นสวนสนุกหรือไง

“นี่สาวน้อย ที่นี่คือสถานีตำรวจไม่ใช่สวนสนุก เธอช่วยจริงจังหน่อย” ตำรวจหญิงวัยกลางคนพูดเตือน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของผู้หญิงคนนั้นก็นิ่งไป “ฉันดูเหมือนคนมาก่อกวนอย่างนั้นเหรอ”

เจ้าหน้าที่ต่างพากันมองเธอด้วยสายตาแปลกประหลาด เหมือนกำลังจะสื่อว่าเธอกำลังมาก่อกวน!

“เรียกผู้บัญชาการออกมา ฉันจะคุยกับเขา!” ผู้หญิงคนนั้นเอามือเท้าเอว ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความเย็นชา

พวกตำรวจไม่ได้สนใจเธอ และทำเป็นเมินเธอ ผู้บัญชาการเป็นบุคคลสำคัญของที่นี่ เด็กคนนี้อยากเจอก็จะได้เจออย่างนั้นเหรอ

ที่สถานีตำรวจชั้นสาม ในห้องของบอส

โล่ก้วนจองนั่งเอนสูบซิการ์อยู่บนเก้าอี้ ในหัวมีแต่ภาพอนาคตอันยิ่งใหญ่

จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงโวยวายเบาๆ ของผู้หญิงดังมาจากโถงข้างล่าง

โล่ก้วนจองเรียกเลขาเข้ามา เขาถามอย่างสงสัยว่า “ข้างล่างมีอะไรเกิดขึ้น เสียงโหวกเหวกโวยวาย”

เลขาโค้งตัวให้และพูดอย่างหวาดระแวง “ข้างล่างมีผู้หญิงแปลกหน้ามาโวยวาย บอกว่าต้องการเจอท่านค่ะ”

โล่ก้วนจองพ่นควันออกมาอย่างไม่พอใจ “เธอมาหาฉันทำไม”

“เธอบอกว่าต้องการให้ท่านปล่อยตัวของเฉินเป่ยที่ก่อคดีร้ายแรงค่ะ” เลขาพูดเบาๆ

โล่ก้วนจองหรี่ตาลง สีหน้าของเขานิ่ง จากนั้นก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

“ท่านคะ ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นอะไรกับเฉินเป่ย เมื่อเห็นว่าผู้ชายของเธอถูกจับ ก็เลยมาสร้างความวุ่นวายค่ะ” เลขาพูดถึงความเป็นไปได้ออกมา