บทที่ 657 ความลับในตอนนั้น

บทที่ 657 ความลับในตอนนั้น

“ฉิ้งๆๆๆ”

ซูเหลยถือมีดอยู่ในมือ ชายหนุ่มถือทวนอยู่ในมือ และพุ่งเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง ซูเหลยถอยไปข้างหลังเพราะยากเกินกว่าที่เธอจะต้านทานได้

“ผัวะ!”

พละกำลังของชายหนุ่มน่ากลัวมาก ถึงแม้ซูเหลยจะใช้แรงทั้งหมดในร่างกายก็ไม่สามารถต้านทานได้

ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงดังสนั่นขึ้นมา ซูเหลยลอยกระเด็นออกไปเหมือนว่าวสายขาดและกระแทกลงกับพื้นอย่างแรง

“พรวด!”

ซูเหลยกระอักเลือดออกมา สภาพของเธอกระเซอะกระเซิงเป็นอย่างมาก

“กระจอกแบบนี้ยังกล้ามาขวางอีก” ชายหนุ่มค่อยๆ เดินไปหาซูเหลย สีหน้าของเขาเย็นชา เขามองซูเหลยอย่างเฉยชาราวกับกำลังมองคนกระจอกที่ไม่มีความสำคัญ

ซูเหลยตะเกียกตะกายขึ้นมา แววตาที่เธอมองชายหนุ่มหลงเหลือเพียงแววตาที่ตกตะลึง

เธอคิดไม่ถึงว่าพละกำลังของชายหนุ่มจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันเหนือความคาดหมายของเธอเป็นอย่างมาก

ในความเป็นจริงพละกำลังของซูเหลย เรียกได้ว่าเป็นผู้มีฝีมือระดับสูงในต่างแดน แต่ทว่าตอนนี้ซูเหลยคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าพละกำลังของชายหนุ่มจะเหนือชั้นขนาดนี้ แข็งแกร่งจนแม้แต่เธอก็ยังอกสั่นขวัญแขวน

“มีอะไรจะพูดก่อนตายไหม” ชายหนุ่มถือทวนอยู่ในมือและเชยคางของซูเหลยขึ้นมาเบาๆ เขาก้มมองซูเหลยเหมือนมองพวกกระจอกที่ไม่มีความสำคัญ

สีหน้าของเขาราบเรียบเป็นอย่างมาก ซูเหลยมองปลายทวน จู่ๆ แววตาของเธอก็นิ่งไป

เธอเพิ่งสังเกตว่าที่ปลายทวนมีของเหลวสีม่วงอยู่บางๆ

มันคือยาพิษ ซูเหลยตั้งสติขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะว่าเธออ่อนแอเกินไป แต่เพราะมียาพิษอยู่บนอาวุธของชายหนุ่ม ยาพิษแทรกซึมเข้าไปในบาดแผลของเธอ และทำให้พละกำลังของเธอลดลง!

“ในเมื่อไม่มีอะไรจะพูด งั้นก็ตายซะเถอะ” ชายหนุ่มมองซูเหลย หลังจากที่พูดจบเขาก็ง้างทวนขึ้นมาเตรียมที่จะจบชีวิตของซูเหลย

“พรึบ!”

ขณะนั้นก็มีเสียงที่แสบแก้วหูดังขึ้นที่หน้าประตูอาคารตระกูลหลี

จู่ๆ ก็มีบางอย่างผิดปกติ

แววตาของชายหนุ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย เหมือนเขาจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง เขาหันไปมองไปที่นอกอาคารตระกูลหลีผ่านหน้าต่าง

ทักษะการมองเห็นของชายหนุ่มดีมาก เพียงแวบเดียวเขาก็เห็นรถยนต์มายบัคจอดอยู่ที่หน้าประตูอาคารตระกูลหลี

นี่มันเกิดอะไรขึ้น

ไม่รู้ทำไมว่าการปรากฏขึ้นของรถยนต์มายบัค ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

“ผัวะ!”

ประตูรถถูกเปิดออก เฉินเป่ยออกมาจากรถยนต์มายบัค

เขาเงยหน้าขึ้นไปมองที่ชั้น 99 ของอาคาร

เหมือนดวงตาทั้งสองจะปะทะกันผ่านเมฆหนาของชั้นบรรยากาศ

แววตาของเฉินเป่ยเปลี่ยนไปทันที วินาทีต่อมา แววตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นแววตาแห่งความอาฆาต

จากนั้นเขาจึงค่อยๆ งอเข่าย่อตัวลง พื้นสั่นสะเทือนไปทั่ว พื้นตรงกลางเท้าของเฉินเป่ยแตกกระจายและลามออกไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นรอยแตกแบบใยแมงมุม

“แกเองเหรอ…” เฉินเป่ยยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ในรอยยิ้มของเขาแฝงไปด้วยความบ้าคลั่ง

แค่แวบเดียวเขาก็รู้ว่าชายหนุ่มคนนั้นเป็นใคร

“แกยังมีชีวิตอยู่เหรอ เป็นไปไม่ได้!” ชายหนุ่มที่อยู่บนชั้น 99 จ้องเขม็งมาที่เฉินเป่ย แววตาของเขาฉายแววตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อ

“พรึบ!”

เฉินเป่ยกระทืบเท้าทั้งสองข้าง ตัวของเขาลอยขึ้นไปข้างบนอากาศเหมือนกับจรวด

“กึกๆๆๆ”

เฉินเป่ยปีนป่ายอยู่บนกระจกอาคารตระกูลหลี แรงอันมหาศาลทำให้กระจกพวกนั้นแตกกระจายออกมา

“พรึบๆๆๆ”