ตอนที่ 87
บทที่ 87มือใครยาว สาวได้สาวเอา
October 28, 2026
บทที่ 87 มือใครยาว สาวได้สาวเอา
“ปัง!”
คนเอ้อระเหยไปวันๆหลายคนได้หันหัว มองเห็นรอยแตกที่ได้ปรากฏคล้ายกับลักษณะของใยแมงมุมนับหลายแห่งบนกำแพงโดยฉับพลัน จากนั้นก็ได้ตะลึงต่อภาพที่พบเห็น น่าเวทนาเกินกว่าที่จะทนดูได้!
“พี่ใหญ่!” พวกเอ้อระเหยไปวันๆได้ประคองผมทองลงมาจากบนกำแพง ร่างกายของผมทองได้สั่นระริก และได้พ่นเลือดสดออกมาคำหนึ่ง!
“แม่มรึง!” ผมทองได้เงยหัวขึ้น มองไปทางเฉินเป่ย ลูกตาดำที่เยือกเย็น เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด!
“เอามันทำให้ตายให้ฉัน!” ผมทองได้ตะโกนออกคำสั่ง
“นี่......นี่เกรงว่าจะไม่ดีมั้ง?” พวกคนเอ้อระเหยไปวันๆหลายคนต่างก็มองหน้ากันเลิกลั่ก เวลานี้ผู้คนในบาร์มากมายเช่นนั้น ผมทองสั่งให้พวกเราก่อความไม่สงบต่อหน้าสาธารณชน
“กลัวอะไร เจ้าของบาร์แห่งนี้ฉันรู้จัก ถ้าเกิดเรื่องฉันรับผิดชอบ!” ผมทองได้พูด
“พวกเราไปเถอะ” สีหน้าของใบหน้าที่สวยงามของถังโหรวได้มีการเปลี่ยนแปลง เธอคิดไม่ถึงว่าเฉินเป่ยจะออกมือเด็ดขาดแบบนี้
“ไม่เป็นไร” มือใหญ่ๆที่อบอุ่นข้างหนึ่งได้คว้าจับมือที่เล็กและเรียวยาวขาวและอ่อนโยนนั้นของถังโหรวไว้ด้วยความใจกว้างโอบอ้อมอารี ภายในใจของถังโหรวได้สั่นไหวกระเพื่อมเมื่อมองเห็นสีหน้าที่สงบเงียบของเฉินเป่ย
ลูกตาดำคู่ที่ลึกซึ้งราวกับดาบนั้นของเฉินเป่ย คล้ายกับว่าได้มีเวทมนตร์ที่ทำให้คนหลงใหลที่แปลกประหลาด ทำให้ถังโหรวหลงใหลหมกมุ่นอย่างหาสาเหตุไม่ได้
มือของถังโหรวได้ถูกเฉินเป่ยบีบไว้โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ใบหน้าของเธอได้แดงขึ้นเล็กน้อย จิตใจภายในใจก็ได้เพิ่มอัตราความเร็วในการเต้น
“วันนี้ฉันเห็นแก่สาวสวยคนนี้ จึงจะไม่สร้างความยุ่งยากให้กับนาย รีบออกไปจากที่นั่งนี้ มิเช่นนั้นก็พึ่งลำแข้งตัวเอง!” ร่างกายที่สั่นระริกของผมทอง ไปเดินไปทางเฉินเป่ยทีละก้าวทีละก้าว ในมือคาดไม่ถึงว่าจะบีบกริชที่แหลมคมไว้เล่มหนึ่ง!
ลูกตาดำของเฉินเป่ยได้เย็นชาเล็กน้อย “ไสหัวออกไปจากที่นี่ทันที ฉันสามารถไม่ไต่ถามอีกได้”
“ไสหัวออกไป? ให้พวกเราไสหัวออกไป?” ผมทองคือได้ชะงันงักก่อน ทันทีหลังจากนั้นก็ได้มองซึ่งกันและกันกับคนเอ้อระเหยไปวันๆคนอื่นหลายคนทีหนึ่ง จากหัวก็ได้หัวเราะฮ๋าๆเสียงดัง “แม่มรึง นายให้ใครไสหัวออกไปล่ะ? ก็อาศัยนาย?”
“นายรู้ว่าฉันเป็นใครไหม? มาบาร์นี้ครั้งแรกล่ะสิ? เจ้าของที่นี่ก็ล้วนไม่กล้าให้ฉันไสหัวออกไป!” ผมทองได้ยืมอารมณ์ครึ้มเมา เปิดปากพูดเสียงดัง สีหน้าที่กำเริบเสิบสาน เต็มไปด้วยความเหน็บแนม!
“ฉันให้โอกาสไปพวกนายแล้ว รบกวนฉันดื่มเหล้า ยังมาลงมือทางเพื่อนของฉัน” เฉินเป่ยได้จิบบลัดดี้ แมรี่ไปคำหนึ่ง ในลูกตาดำที่สงบเงียบ ได้มีความหมายที่ลึกซึ้งพรวดพราดออกมา และได้เตรียมการอย่างช้าๆ......
“พี่ใหญ่ พูดไรสาระอะไรกับพวกแม่ง ทำเขาให้ตาย!” คนเอ้อระเหยไปวันๆที่อยู่ทางด้านหนึ่งได้กวัดแกว่งกริชในมือไว้ ภายในบาร์ทุกคนได้เห็นฉากนี้ สีหน้าได้ช็อกตะลึงงัน จากนั้นก็ได้พากันทยอยหลบหลีก!
เพราะว่าวันนี้เป็นผมทองที่อยู่ที่นี่!
นอกจากเจ้าของบาร์ของที่นี่แล้ว ผมทองก็กล้าเรียกว่าเป็นที่สอง ไม่มีใครที่กล้าเรียกว่าเป็นที่หนึ่ง!
ขอเพียงคือมักมาที่บาร์แห่งนี้ก็ล้วนรู้......บรรยากาศของบาร์ที่นี่ดีมาก เหล้าก็ดีมาก แต่ว่าแม้จะดีแต่ก็ยังมีจุดขาดตกบกพร่องอยู่ คือที่นี่ได้มีผมทองคนหนึ่ง!
มีวิธีการพูดมากมาย พูดว่าผมทองเคยฆ่าคน มักสามารถเห็นถึงผมทองเก็บศพอยู่ตรงประตูคลับบาร์ ไม่รู้ว่าทำให้ร่างกายของผู้หญิงวัยรุ่นที่สวยงามด่างพร้อยไปแล้วเท่าไหร่
ใครก็ไม่กล้ายุงกับผมทอง ได้ยินว่าในบ้านของผมทองมีเบื้องหลังอยู่บ้าง ความสัมพันธ์กับเจ้าของคลับบาร์ก็ดีเป็นอย่างมาก ทุกครั้งเมื่อตอนที่เขาอยู่ในบาร์โอ้อวดก่อเรื่อง บาร์ก็มักจะจ้องมองข้างหนึ่งปิดตาลงข้างหนึ่ง
และตอนนี้ก็มีคนแอบถอนหายใจ ผู้หญิงที่ผมทองเห็นความสำคัญ มีไม่กี่คนที่ไม่พบถึงความด่างพร้อย
สายตาแต่ละคู่ได้ตกไปอยู่บนตัวของถังโหรวด้วยความสงสารเห็นใจ คล้ายกับว่าถังโหรวถูกพึงพอใจ ก็ได้ลิขิตชะตากรรมของเธอเอาไว้แล้ว
มือของผมทองได้ถือกริช และได้จ้องมองเฉินเป่ยไว้ สายตาทั้งหมดได้เย็นยะเยือกน่ากลัว!
ทันใดนั้น เท้าของผมทองก็ได้ก้าวเหยียบออกไป พุ่งเข้าไปทางเฉินเป่ยแล้ว ทันทีหลังจากนั้นคนเอ้อระเหยไปวันๆกี่คนที่อยู่ด้านข้างผมทอง มือก็ได้ร่วมกันถือกริช และได้พุ่งไปยังเป้าหมายในเวลาเดียวกัน!
กริชแต่ละเล่ม แสงสะท้อนของคมมีดที่ได้กระจายออกไปสะดุ้งให้คนตื่นกลัว และได้แทงเข้าไปทางเฉินเป่ยแล้ว!
ขนละเอียดตามผิวหนังของถังโหรวได้ตั้งขึ้น ลูกตาดำที่สวยงามได้ปรากฏถึงความสะดุ้งตื่นกลัว! ผมทองนี้เห็นได้ชัดว่าต้องการเอาจริงแล้ว!
เฉินเป่ยได้นั่งอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ มองเห็นการโจมตีของพลังของความมุทะลุดุดันและโหดร้ายที่ออกมาจากผมทองกับคนเอ้อระเหยไปวันๆหลายคนด้านข้าง หนังตากะพริบก็ไม่ได้กะพริบเลยแม้แต่น้อย
กริชได้ดิ้นหันไปทางด้านหน้าของเฉินเป่ยอย่างรุนแรง รวดเร็วมาก! จับจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ให้แน่นและเริ่มโจมตีอย่างรุนแรงเพื่อชัยชนะ!
ก็อยู่ในเวลานี้ ลูกตาดำทั้งคู่ของเฉินเป่ยก็ได้แข็งตัว บนหน้าของเฉินเป่ยได้ปรากฏการณ์เหยียดหยามหนึ่งออกมา และได้ออกมือโดยฉับพลัน กำปั้นหนึ่งยิงออกไป ตีไปอยู่ที่คางของผมทองอย่างรุนแรง!
กำปั้นที่ยกขึ้นอย่างสวยงามได้นำผมทองบินไปอีกครั้งอยู่ในอากาศ คาดไม่ถึงว่าจะยังได้ยินเสียงกระดูกหักอย่างชัดเจน!
คนเอ้อระเหยไปวันๆกี่คนนั้นได้อืดอาดเชื่องช้า บนใบหน้าได้มีความสั่นสะเทือนด้วยความตกใจที่เข้มข้นลอยขึ้นมา!
เฉินเป่ยเหมือนกับเทพแห่งสงครามที่ได้อยู่ยงคงกระพัน แค่กำปั้นคู่หนึ่งก็นำอาวุธแหลมคมที่ผมทองถือในมือขัดขวางแล้วอย่างฉับพลัน!
“ยังต้องตีอีกไหม?” มุมปากของเฉินเป่ยได้โค้งขึ้น นั่นคือรัศมีของความเหยียดยามถากถาง!
สีหน้าของคนเอ้อระเหยไปวันๆพวกนั้นไม่น่าดูแล้ว......นี่ ตียังไง?
ผมทองที่เก่งที่สุดก็ได้ถูกขัดขวางอย่างสบานๆ ผู้ชายตรงหน้าคนนี้จะต้องเป็นศิลปะการต่อสู้คนหนึ่ง!
“ไสหัวไป!” เฉินเป่ยตะโกนเสียงเย็นชา ในลูกตาดำทั้งคู่ ได้ส่องแสงความสนใจความเยือกเย็นหนึ่งของความกระหายเลือดออกมาอย่างฉับพลัน!
คนเอ้อระเหยไปวันๆหลายคนนั้นกล้าดูแคลนที่ไหน รีบประคองผมทองที่หลั่งเลือดทั่วตัวขึ้นมา จากนั้นก็ได้อับอายตกใจจากไปทางประตูของบาร์
“แก้ไขแล้ว” เฉินเป่ยหันหัว มองเห็นถังโหรวที่กำลังยันคางไว้ด้วยมือทั้งคู่ มุมปากก็ได้แขวนรอยยิ้มไว้ และได้มองเขาไว้อย่างสนใจ
“คิดไม่ถึงว่านายยังเป็นกังฟูอีกล่ะ?” ในลูกตาดำที่สวยงามใสสะอาดสีดำของถังโหรวเต็มไปด้วยคว่มอ่อนโยนแล้ว
“เทคนิคการต่อสู้พวกหนึ่ง เธออยากเรียน?” เฉินเป่ยพูดหยอกล้อ
“อืม ฉันก็อยากเรียนกังฟู” ถังโหรวพยักหน้าไปมา มุมปากที่แดงฝาดได้ยกขึ้นเล็กน้อย สวยงามเหลือเกิน
“ฉันสอนเธอเอง เธออยากเรียนกังฟูอะไร บนเตียงหรือว่าล่างเตียง?” เฉินเป่ยเข้าใกล้ใบหน้านั้นที่ไม่มีใครเทียบได้ จากนั้นก็ได้พูดถามเบาๆ
“บนเตียงฉันก็เป็นทั้งหมด นายอยากได้เห็นสักหน่อย?” ถังโหรวได้หัวเราะแล้วหัวเราะอีกอย่างมีความหมายลึกซึ้งจากนั้นก็ได้เปิดปากพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงที่น่าดึงดูด