บทที่181 แบล็กการ์ด

บทที่181 แบล็กการ์ด

เสียงของชิงเหนียนดังก้องอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ เพียงแวบเดียวก็เต็มไปด้วยความเงียบสงัด

เสียงของเขาไม่ได้ดังนัก แต่ทว่าคำพูดที่เต็มไปด้วยจำนวนข้อมูล โหมซัดสาดไล่หลังราวกับฟ้าผ่า ถ่ายทอดสู่ในหูของแขกแต่ละคน

“เพล้ง!”

มือที่หลีเช่าหงจับแก้วเหล้าไว้สั่นเทาฉับพลัน แก้วเหล้าลื่นไถล เสียงแตกกระจายดังกังวาน แก้วเหล้าแตกละเอียด ไวน์ลาฟิตสีแดงสดหกเปียกสูทหรูหราของหลีเช่าหงแล้ว

แววตาที่ลุ่มลึกของหลีเช่าหงสั่นสะเทือน มองทางชิงเหนียน สีหน้าเย็นยะเยือกราวกับน้ำค้างแข็ง แววตาล้ำลึกยิ่งมีแรงอาฆาตก่อตัวอย่างหนาวเย็นไร้ขีดจำกัด

หลังจากพิธีกรบนเวทีได้ยินคำพูดของชิงเหนียนก็ตกใจยกใหญ่ เบิกดวงตาโตทั้งคู่ ถามด้วยอาการสั่น “พัน……พันล้าน?”

ชิงเหนียนพยักหน้า “พันล้าน มากไปเหรอ?”

หยางเหวินห้าวที่นั่งอยู่ด้านข้างชิงเหนียนดึงๆ ชิงเหนียน พร้อมกับพูดเสียงโมโห “คุณกำลังทำอะไร พันล้านเลยนะ บริจาคออกไปแบบนี้ มากกว่าที่พวกเราหาได้อีก บัญชีบริษัทยังไม่พอถึงหนึ่งล้านเลย คุณเอาเงินพวกนี้มาจากที่ไหน?”

หยางเหวินห้าวอยู่ด้านข้างเข้มงวดกับเขาเพราะหวังว่าเขาจะได้ดี สำหรับเขานั้น ชิงเหนียนบ้าไปอย่างแท้จริง แค่งานเลี้ยงการกุศลงานหนึ่งเท่านั้น คาดไม่ถึงจะกล้าเอาเงินบริจาคพันล้านออกมา……นี่กิจการพังเกินไปแล้วจริงๆ

ชิงเหนียนนั่งอยู่ทางนั้น สีหน้าเรียบเฉย พันล้าน……สำหรับเขานั้นย่อมไม่ถือว่าเป็นอะไรอยู่แล้ว ช่วงก่อนหน้านี้ที่ประเทศอังกฤษพึ่งโอนเงินสองหมื่นล้านดอลลาร์มา…… พันล้านหยวนนี้เดิมทีก็เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวเดียว

และเวลานี้ทุกคนกลับเดือดพล่าน ระเบิดถึงที่สุด! แขกนับไม่ถ้วนลุกขึ้น เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างเร่าร้อนราวกับฟ้าที่ร้องครืน ทำเอากลบเสียงของพิธีกรไปหมดสิ้น ดังสะท้อนอยู่ภายในห้องโถงใหญ่

สายตาของแขกมองทางชิงเหนียน เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจ!

ทั้งงานล้วนคึกคัก แขกแต่ละท่านสีหน้าดูเคารพเลื่อมใส เพราะพวกเขาไม่มีใครมีความกล้าที่จะท้าทายกับหลีเช่าหง ยิ่งไม่กล้าจะเอาพันล้านออกมา

แต่ชิงเหนียนกล้า! เขาทำได้แล้ว!

หยางเหวินห้าวที่อยู่ด้านหลังชิงเหนียนอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเก้าอี้ สีหน้าราวกับเถ้าที่มอดดับไป สีหน้าที่หมดหวังเหลือเกิน เขามองทางชิงเหนียน กัดฟันแน่น “ได้ คุณโหด ผมจะดูว่าคุณจะเอาพันล้านออกมายังไง!”

ชิงเหนียนเอ่ยปากนิ่งๆ “พันล้านเท่านั้น ไม่มากๆ จำนวนเล็กน้อย”

มุมปากหยางเหวินห้าวกระตุก พันล้าน……ถึงแม้ให้เถ้าแก่ก่อนหน้าของเขา บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปเอาออกมาพันล้าน ก็เหมือนจะเป็นนิทานอาหรับราตรี!

ชิงเหนียนเก่งกาจแค่ไหน จะควักพันล้านออกมาได้อย่างไรกัน!

“โอ้อวดไม่เตรียมการ ได้ ผ่านจุดสนใจไปแล้วผมจะดูว่าคุณจะทำยังไง!” หยางเหวินห้าวยิ้มเยาะอย่างอัปลักษณ์ เขาเตรียมตัวพร้อมที่จะดูชิงเหนียนขายหน้าแล้ว

สำหรับเขานั้น เดิมทีพันล้านไม่ใช่จำนวนน้อยนิด ถ้าชิงเหนียนนำเงินพันล้านออกมาจริง แม่หมูก็คงขึ้นต้นไม้กันได้หมด!

ระหว่างช่วงที่คึกคักกันทั้งงาน ชิงเหนียนยังคงนิ่งเฉยราวกับน้ำนิ่ง ทันใดนั้นเขาลุกขึ้น มองทอดไปทางหลีเช่าหงแล้วยิ้มเล็กน้อย

เสียงปรบมือราวฟ้าร้องลดลงไปทันใด แขกมากมายเห็นฉากเช่นนี้ต่างค่อยๆ เงียบกริบ……ชิงเหนียน นี่กำลังยั่วยุคุณชายใหญ่ตระกูลหลีต่อหน้าสาธารณะ!

สีหน้าที่เย็นชาของหลีเช่าหงดูไม่ดีสุดๆ เขาค่อยๆ ลุกขึ้น ไม่พูดสักคำ สายตาที่หนาวเย็นจ้องมองชิงเหนียนอยู่

ทันใดนั้นมุมปากเขายกเส้นรัศมีวงกลมขึ้น รอยยิ้มช่างประหลาดอย่างยิ่ง ทำให้คนต่างเดาความหมายของรอยยิ้มในเวลานี้ของเขาไม่ถูก

ความคิดของชิงเหนียนเทียบกับหลีเช่าหงแล้วยิ่งยากจะคาดคะเน ฉลาดเฉียบแหลมอย่างล้ำลึก

เขาหมุนตัวทันใด เดินไปทางด้านนอกโถงใหญ่

บรรยากาศที่คึกคักภายในโถงใหญ่ลดหายไปมาก แขกมากมายมองทางหลีเช่าหงที่จากไปด้วยความตกใจ ก่อนจะจมสู่ความเงียบงัน

ส่วนชิงเหนียนล้วงมือทั้งคู่ในกระเป๋ากางเกง มองหลีเช่าหงออกไปด้วยสีหน้าสงบ

หยางเหวินห้าวที่อยู่ด้านหลังชิงเหนียนสีหน้าซีดขาว นั่งบนเก้าอี้แบบหมดแรง บ่นพึมพำ “ซวยแล้วๆ ……ผิดใจคุณชายหลีเข้า นี่ถือว่าจบเห่ถึงที่สุดแล้ว!”

หลังจากพิธีกรมองเห็นหลีเช่าหงออกไป ชั่วขณะนั้นในงานกระอักกระอ่วนขึ้นมา ทำให้เขารีบสร้างบรรยากาศในงานให้คึกคักทันที แล้วดำเนินงานเลี้ยงการกุศลต่อไป

แต่ถึงแม้งานเลี้ยงการกุศลจะจัดไปแบบปกติ แต่ผู้นำของงานเลี้ยง ตัวละครหลักล้วนไม่อยู่แล้ว ย่อมไม่ได้มีอารมณ์ฮึกเหิมแบบเมื่อสักครู่ จึงกลายมาเป็นจืดชืดไร้รสชาติขึ้นมา

ถึงแม้จะมีคนรวยหลายท่านถลุงเงินเป็นว่าเล่น บริจาคหลายล้าน ก็ยากมากที่จะนำความประหลาดใจมาให้ผู้คน

หลายล้านนี้เทียบกับจำนวนพันล้านก่อนหน้านี้ ความจริงไม่ถือว่าเป็นอะไร

สายตาของทุกคนจ้องทางชิงเหนียนไม่กะพริบ แม้กระทั่งสาวงามที่มีชื่อเสียงมากมายต่างเริ่มค่อยๆ สอบถามวิธีติดต่อของชิงเหนียนขึ้นมา

หลังงานเลี้ยงการกุศลจบลงก็ถึงช่วงอาหารค่ำ และขณะเดียวกันพนักงานหลายคนถือเครื่องpos เดินมาที่ด้านข้างของผู้บริจาคเงินหลายท่านกันแล้ว

หยางเหวินห้าวหัวเราะเยาะสักหน่อย เตรียมดูชิงเหนียนจะบิดพลิ้วหนี้สินอย่างไร

ให้ตายเขาก็ไม่เชื่อว่าชิงเหนียนจะสามารถควักเงินบริจาคพันล้านออกมาได้จริง

ทั้งเมืองหู้ไห่ ถึงแม้มีตระกูลที่ทำได้ ก็ไม่ได้มากเท่าไร

เจ้าหน้าที่สาวบุคลิกหน้าตางดงามท่านหนึ่งเดินมาถึงด้านข้างชิงเหนียน รอยยิ้มสวยหวาน “คุณจางคะ เชิญเลือกวิธีบริจาคเงินค่ะ เช็คหรือว่ารูดบัตรคะ”

“รูดบัตร” ชิงเหนียนเอ่ยปากเรียบๆ ดึงบัตรธนาคารใบหนึ่งออกมาจากในกระเป๋าแล้วยื่นเข้าไป

และตอนที่เจ้าหน้าที่สาวรับบัตรธนาคารเข้ามา ร่างอ่อนช้อยที่เซ็กซี่สง่าสั่นเทาทันที ดวงตางดงามเผยความตกใจออกมา

“เป็นอะไรไป มีปัญหาเหรอ?” ชิงเหนียนอมยิ้มถาม บุคลิกที่สง่างามของเขานั้นทำให้หญิงสาวมากมายหลงใหลได้ง่ายมาก

ใบหน้างดงามของเจ้าหน้าที่สาวแดงเรื่อ บอกว่า “ไม่มีอะไรค่ะ”

“ในบัตรคุณมีเงินมากขนาดนั้นเลยเหรอ?” หยางเหวินห้าวกอดหน้าอกอยู่ ยิ้มเยาะถาม เขาไม่ทันได้มองบัตรธนาคารในมือชิงเหนียนเมื่อสักครู่ให้ชัดเจน

“การ์ดใบนี้ของคุณจางเป็นแบล็กการ์ดไม่จำกัดวงเงินของธนาคารแมคควอรีที่ต่างประเทศ ลูกค้าแต่ละท่านที่ครอบครองการ์ดใบนี้ จำเป็นต้องครอบครองทรัพย์สินแสนล้านขึ้นไป ในแบล็กการ์ดจำเป็นต้องมีเงินห้าหมื่นล้านดอลลาร์ด้วยค่ะ” เจ้าหน้าที่สาวพูดเสียงสั่น ทำให้สีหน้าหยางเหวินห้าวสีหน้าแข็งทื่อกะทันหัน สายตาตกอยู่ที่แบล็กการ์ดใบนั้นในมือของเจ้าหน้าที่สาว รอบแบล็กการ์ดยังเดินขอบทอง ซึ่งเต็มไปด้วยความสูงส่งหรูหรา