บทที่191 องค์กรมังกร

บทที่191 องค์กรมังกร

แม้แต่ฝันหวงหรุงยังนึกไม่ถึง ผู้ชายคนนี้ที่ตนเองไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา คาดไม่ถึงจะสามารถทำให้บิดาของตนได้รับความอัปยศอดสูมากขนาดนี้……เสียศักดิ์ศรีของตระกูลหวง!

“พ่อ……นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?” หวงหรุงกุมหมัดแน่น แววตาเผยความไม่พอใจและโกรธเคืองอย่างรุนแรง

หวงปิงส่ายหน้า สีหน้าล้ำลึกอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “นานมากแล้วที่ไม่มีใครกล้ายั่วยุตระกูลหวงขนาดนี้ พ่อประมาทเอง”

จากนั้นหวงปิงก็หันหน้ามองทางนอกหน้าต่าง เสียงนิ่งอันมีพลังเผยความดุเดือด สั่นเทาว่างเปล่า!

“ตระกูลหวงอยู่เงียบๆ มาหลายสิบปี ดูแล้วคงไม่สามารถอยู่เฉยได้อีกต่อไป บางคนก็ลืมยุคสมัยที่ตระกูลหวงเคยปกครองแล้ว!”

หวงปิงพูดจาดุเดือด เผยความเหน็บหนาวโอหัง ทำให้ในใจหวงหรุงสั่นสะท้านอย่างมาก……แล้วก็นึกขึ้นได้ฉับพลัน วิธีอย่างหนึ่งที่เคยแพร่กระจายในเมืองหู้ไห่……ตอนที่ตระกูลหวงเคยปกครองเมืองหู้ไห่ ผู้นำในยุคนั้นฝีมือเหี้ยมโหด เข่นฆ่าเฉียบขาด ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างนองเลือด เกิดการสังหารครั้งใหญ่

และแม้แต่หวงหรุงก็ยังไม่แน่ชัดว่าตอนนั้นเมืองหู้ไห่เกิดอะไรขึ้น มีแค่คนจำนวนน้อยในเมืองหู้ไห่ที่มีสิทธิ์สัมผัสความจริง!

แต่คนจำนวนมากจำได้ นั่นคือการสังหารครั้งใหญ่ของหู้ไห่! โดยตระกูลหวงเป็นผู้เปิดฉาก

ในใจหวงหรุงสั่นสะท้าน หรือว่าปัจจุบันนี้ ตระกูลหวงอยากจะฟื้นฟูความรุ่งเรืองในอดีตขึ้นอีกครั้ง? พิสูจน์กับหู้ไห่อีกครั้งว่าตระกูลหวงไม่เพียงไม่ได้ตกต่ำ แต่ทว่ายิ่งใหญ่รุ่งเรืองกว่าในอดีต?

“หรุงเอ๋อ เมื่อกี้ลูกเห็นวิธีต่อยของคนนั้นมั้ย?” หวงปิงถามเสียงนุ่ม

หวงหรุงพยักหน้า “ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเคยเจอมา……แต่ก็คิดไม่ออกว่าเคยเห็นมาจากที่ไหน”

“นั่นคือมวยจูนถี่” หวงปิงเอ่ยปากนิ่งๆ น้ำเสียงสงบ แต่กลับทำให้หวงหรุงตกใจทันที!

“มวยจูนถี่ หรือว่าเขา……มาจากกองทหารต้าหัว?” หวงหรุงตื่นตะลึง เขานึกไม่ถึงว่าลูกเขยแต่งเข้าบ้านตระกูลหลีธรรมดาๆ คนหนึ่งยังมีสถานะพิเศษขั้นนี้ได้!

หวงปิงพยักหน้า “อารองของลูกก็เคยเป็นคนของที่นั่น”

“อารองเป็นนายพลชั้นสูงของกองทหารต้าหัว เป็นไปได้ยังไงที่คนอย่างเขาประเภทนั้นจะเทียบได้” หวงหรุงทำเสียงเย็นชาพูดไป

และหวงปิงส่ายหน้าทันที “พ่อกับอารองลูกเคยชกต่อยกัน เทียบกับอารองลูก เขาแกร่งกว่ามากขั้นหนึ่ง”

ตึง!

หวงหรุงตะลึงค้าง สีหน้าตกใจ สมองว่างเปล่า ตั้งนานก็ยังไม่มีการตอบสนองเข้ามา

“เป็นไปไม่ได้……นี่เขาจะแกร่งกว่าอารองได้ยังไงกัน……” หวงหรุงพึมพำ หวงปิงพูดว่า “นี่คือสาเหตุที่พ่ออยากรวบรวมกำลังของตระกูล และอยากฆ่าเขาทิ้ง”

“ถ้าเขาไม่มีสถานะพิเศษ เขาจำเป็นต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย” ดวงตาทั้งคู่ของหวงปิง มีพลังยิงทะลุออกมา

ทันใดนั้นลูกน้องคนหนึ่งที่นั่งอยู่แถวหน้าวางโทรศัพท์ลง หันหน้ามองทางหวงปิง เอ่ยปากอย่างเคารพ “นายท่าน……พวกเรายืนยันตัวตนผ่านสมาชิกภายในของกองทหารต้าหัวมาแล้วครับ”

“เป็นยังไงบ้าง?” หวงปิงยักคิ้วทีหนึ่ง

“ไม่มีบุคคลนี้ครับ คนที่คล้ายกันก็ไม่มี” ลูกน้องเอ่ยปาก ทำให้หวงปิงสีหน้าแข็งทื่อทันใด

“นายว่าอะไรนะ?” หวงหรุงสีหน้าตะลึง “เป็นไปได้ยังไงที่ไม่มีคนนี้ มวยจูนถี่ของเขาเหมือนจะเป็นระดับในตำราเลยนะ”

ลูกน้องประคองโทรศัพท์ไว้ด้วยความระมัดระวัง “ไม่มีบุคคลนี้จริงๆ ครับ……พวกเรายืนยันมาครั้งแล้วครั้งเล่าแล้ว……”

“น่าสนใจ” หวงปิงส่งเสียงกะทันหัน ขัดคำพูดของลูกน้องขึ้น “นับวันยิ่งน่าสนุก ใช้การมวยจูนถี่ได้อย่างมาตรฐานคล่องแคล่ว แต่กลับไม่ใช่คนของที่นั่น……”

มุมปากหวงปิงโค้งความหมายลุ่มลึกขึ้น “ขอแค่ไม่ใช่คนของที่นั่นก็จัดการได้ง่ายแล้ว ไม่มีการคุ้มครองของพวกเขา กำจัดลูกเขยแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงคนนี้ทิ้ง ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ”

“ท่านพ่อ งั้นตระกูลหลีล่ะ?” หวงหรุงหัวเราะเยาะ “ผมเห็นแม่สาวคนนั้นของตระกูลหลีสวยมาก……”

“ก็แค่ตระกูลเล็กๆ ที่ไม่มีเบื้องหลังตระกูลหนึ่งเท่านั้นเอง” หวงปิงเอ่ยปากนิ่งเฉย โบกฝ่ามือใหญ่ “ดับไปในชั่วพริบตาเดียว”

…………

ในห้องชุด ไอรีนรับโทรศัพท์

มุมปากหลีเช่าหงยกขึ้นเล็กน้อย ถ้าเกิดตามสิ่งที่เขาคาดการณ์ ตระกูลหวงแห่งหู้ไห่น่าจะนำข่าวดีมากมาให้เขา

หลีเช่าหงหมุนตัว อารมณ์ดีมาก จิบไวน์ลาฟิตอึกหนึ่ง ส่งเสียงหัวเราะเยาะ

เขาหลอกใช้ตระกูลหวงแห่งหู้ไห่ไปจัดการบ้านหลี สำหรับเอ๋อตงเฉิน ถือว่าเป็นการโจมตีที่พังพินาศย่อยยับอย่างแน่นอน!

ตำแหน่งในหู้ไห่ของตระกูลหวงไกลเกินกว่าตระกูลหลีมาก ตระกูลหลีไม่ใช่เพียงพึ่งไต่ขึ้นมาในวงการธุรกิจหรอกเหรอ ส่วนตระกูลหวงนั้นตั้งตระหง่านที่เมืองหู้ไห่เป็นร้อยปี แม้ผ่านความทุกข์ยากก็ยังคงตั้งเด่น ตำแหน่งยิ่งมั่นคงเพิ่มขึ้น

หวงปิงไปหาถึงที่แบบนี้ ขอเพียงหลีชิงเยียนไม่ใช่คนโง่ คงทำได้เพียงมองเฉินเป่ยอยู่ข้างนอก

แต่สิ่งที่หลีเช่าหงนึกไม่ถึงคือพอไอรีนรับโทรศัพท์ได้ไม่นาน สีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน ขมวดคิ้วแน่น

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ไอรีนก็วางสายโทรศัพท์ มองทางภาพด้านหลังของหลีเช่าหง พูดอย่างลังเล “คุณชายหลี……”

“ว่ามา เวลานี้เจ้าแซ่เฉินคนนั้นน่าจะถูกคุมตัวไปทางตระกูลหวง” หลีเช่าหงเอ่ยปากพูด

“คุณชายหลี……ตระกูลหวงพลาดมือแล้ว” ไอรีนพ่นเสียงหนึ่งออกไป ทันใดนั้นทำให้หลีเช่าหงสีหน้าฝืดแข็ง ในอากาศมีแต่เงียบสงบ

“ปัง!”