ตอนที่ 250
บทที่250 ซิ่งรถ!
October 28, 2026
บทที่250 ซิ่งรถ!
เฉินเป่ยรู้สึกได้ถึงไอสังหารนั้น ในใจก็กลัดกลุ้ม
แม่งเอ้ย...นี่เป็นการเดิมพันที่หลีชิงเยียนเสนอขึ้นมาเอง แพ้ก็คือแพ้ คาดไม่ถึงว่ายังคิดจะเบี้ยวอีก!
ตัวเองก็พูดออกมาลวก ๆ เอง....ใครจะไปรู้ว่าประโยคที่สุ่มพูดออกมาจะเป็นจุดเจ็บของหลีชิงเยียนได้!
หลีชิงเยียนกอดอก ดวงตาคู่สวยจ้องไปที่เฉินเป่ยอย่างขี้เล่น เฉินเป่ยรับรู้ได้อย่างฉับไว ว่าในสายตานั้นมีความเย็นชาอยู่ด้วย
เฉินเป่ยมองหลีชิงเยียน ท่าทางของเขานั้นอ่อนกว่า....เขาพูดอย่างนุ่มนวล “ประธานหลี.....นั่นน่ะ คุณไม่อยากทำ ก็ไม่ต้องทำก็ได้”
“ไปไกล ๆ เลย!” ใบหน้าสวยของหลีชิงเยียนแดงเรื่อ โพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เฉินเป่ยตื่นตัว ไม่กล้าละเลย เขารีบยิ้มแล้วพูด “ประธานหลีคุณใจเย็น ๆ …...”
เพียงแค่เฉินเป่ยเปิดปากพูด หลีชิงเยียนก็ไม่อาจทนได้ กระแทกกล่องเสียบปากกาในมือใส่เฉินเป่ยอย่างแรงโดยฉับพลัน!
“ตูม!”
เฉินเป่ยตอบสนองอย่างรวดเร็ว ขยับหลบกล่องเสียบปากกานั้นได้อย่างง่ายดาย มันกระแทกเข้ากับกรอบประตูอย่างแรง ส่วนหลีชิงเยียนนั้น ลุกขึ้นอย่างหัวเสีย แล้วหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาอีก
ฉากนี้คลับคล้ายคลับคลา ในมุมมองของเฉินเป่ยนั้นเรียกได้ว่าชินตามาก เขาเปลี่ยนท่าที....พอหลีชิงเยียนเถียงสู้เขาไม่ได้ “เทพธิดาหัวรุนแรง” ของเธอก็เริ่มขึ้น
หลีชิงเยียนในสายตาของคนนอกนั้นดูมีมารยาทและสุภาพเรียบร้อย แต่มีแค่เฉินเป่ยเท่านั้นที่รู้ดี ตอนที่อยู่กันสองต่อสอง หลีชิงเยียนหากพูดไม่เข้าหู ก็จะขว้างอะไรสักอย่างใส่เขา!
ป่าเถื่อนเกินไปแล้ว เดิมทีก็ไม่ใช่ความรุนแรงที่ผู้หญิงควรมีอยู่แล้ว เกินไปแล้วนะหลีชิงเยียน!
แต่เฉินเป่ยก็ไม่กล้าพูดอะไรอยู่แล้ว หลีชิงเยียนเป็นผู้หญิงของเขา พูดอีกนัยหนึ่งก็คือ เขายังไม่ได้ปราบพยศเธอดี
ในเวลานั้นเฉินเป่ยก็ตัดสินใจแน่วแน่.....ว่าพิชิตเสือสาวตัวนี้ได้เมื่อไหร่ เฉินเป่ยจะต้องปราบหลีชิงเยียนให้ได้ ต้องทำให้เธอกลายเป็นลูกแมวเหมียวให้ได้......
หนทางยังยาวไกล.....นี่เป็นงานที่ยากมาก แต่เฉินเป่ยจะไม่ยอมแพ้!
เฉินเป่ยคิดพลาง แวบตัวออกจากห้องทำงาน
โชคดีที่หลีชิงเยียนไม่รู้ความคิดในใจของเขา ถ้าเธอรู้เข้าว่าเขาคิดอะไร คาดว่าคงโมโหจนระเบิดไปเลย!
…………
ยามเย็น ในคฤหาสน์ของหลีหยาง หลีชิงเยียนนั่งอยู่บนโซฟา บอกลาหลีหยางและหลี่เซียงหาน
เฉินเป่ยยืนอยู่ข้าง ๆ หอบกระเป๋าเดินทางสี่ห้าใบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของหลีชิงเยียน
ก่อนไป ใบหน้าขาวผ่องของหลีชิงเยียนแสดงความไม่เต็มใจ หลีหยางและหลี่เซียงหานพูดกับหลีชิงเยียนเยอะแยะมากมาย
หลีชิงเยียนมองไปที่หลี่เซียงหาน พูด “แม่คะ หนูแค่ไปร่วมงานพนันเพชรพลอยเอง ไม่เกิดเรื่องอะไรหรอกค่ะ”
หลีชิงเยียนพูดไปแบบนั้น แต่ในใจของเธอก็ไม่อาจรู้ ด้วยประสบการณ์ของเธอ ที่ที่มีเฉินเป่ยอยู่เหมือนว่าจะไม่เคยมีเรื่องอะไรดี ๆ เลย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ครั้งนี้ที่เขาเป็นคนนำ ตัวเธอแค่ถูกเขาพาไปเท่านั้น
หลีชิงเยียนคิดแบบนั้น ในใจก็ยิ่งหวั่น ๆ ขึ้นเรื่อย ๆ
“ลูกไม่ได้กลับไปที่เยี่ยนจิงนานแล้ว ลูกคงไม่ชินกับที่เยี่ยนจิงแล้ว จะต้องระมัดระวังให้ดีนะ ถึงลูกจะเป็นลูกสาวของเรา แต่ก็คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะเจอใครที่คดในข้องอในกระดูก....”
หลี่เซียงหานไม่ได้พูดออกไป คำใบ้ของเธอชัดเจนเกินไป ให้หลีชิงเยียนระมัดระวังตัวมากขึ้น หลีชิงเยียนไม่คุ้นเคยกับเยี่ยนจิง อาจพบกับอันตรายได้ง่าย
หลีชิงเยียนแม้จะฟังอยู่ แต่ก็เบะปาก ข้างเธอมีซูเหลยปกป้องอยู่ ขอแค่มีซูเหลยอยู่ จะไปมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอได้
ขอแค่โชคดีที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ใช่เฉินเป่ยเจ้าหมอนี่ก็พอแล้ว
หลี่เซียงหานพูดไปมากมาย หลังเธอพูดจบ คำพูดของหลีหยางก็ดูน้อยอย่างชัดเจน เขาเพียงมองหลีชิงเยียน พูดกำชับ “ลูกต้องเชื่อในกำลังของเจ้าเฉินนะ ไปที่เยี่ยนจิงครั้งนี้ หวังว่าพวกลูกจะได้ผลตอบแทนที่ดี”
หลีชิงเยียนส่งเสียงฮึออกมา ในใจเธอยังรู้สึกไม่พอใจหลีหยางเล็กน้อย เธอไม่เข้าใจ ส่งใครไม่ส่ง ทำไมหลีหยางต้องส่งเฉินเป่ยไปด้วย
ในความคิดของเธอ นี่คือความผิดพลาดครั้งใหญ่ของหลีหยาง!
มุมมองของหลีชิงเยียน ให้คนขายเครื่องประดับขั้นต่ำสุด ก็ยังเก่งกว่าเฉินเป่ย!
เจ้าหมอนี่ อาศัยความสัมพันธ์ที่ดีกับหลีหยาง ถึงได้ใจกล้านัก เขาคิดว่างานประชุมพนันจะง่ายดายขนาดนั้นเลยรึไง!
แต่หลีหยางที่อยู่ในโลกธุรกิจมานานนับทศวรรษ ทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ป สายตาของนั้นเฉียบคม เพียงปราดเดียวก็มองออกถึงความคิดของหลีชิงเยียน
หลีหยางยิ้ม “พอถึงเยี่ยนจิง ลูกจะเข้าใจเอง”
หลังอาหารเย็น เฉินเป่ยหลีชิงเยียนก็บอกลากับพ่อแม่ของหลีชิงเยียน แล้วเดินทางออกจากคฤหาสน์
ที่ประตูคฤหาสน์ รถไมบัคคันนั้นรออยู่พักใหญ่
หลีชิงเยียนก้าวรองเท้าส้นสูงเดินลงมาจากคฤหาสน์ ส่วนเฉินเป่ย หอบกระเป๋าเดินทางสี่ห้าใบตามอยู่ข้างหลังอย่างยากลำบาก
ในรถ ซูเหลยนั่งในตำแหน่งคนขับ มองไปที่เฉินเป่ยที่อยู่ข้างหลังหลีชิงเยียน ลากกระเป๋าเดินทางสี่ห้าใบ ก็กระอักกระอ่วนใจ