บทที่261 แย่งผู้หญิงฉันอย่างโจ่งแจ้ง?

บทที่261 แย่งผู้หญิงฉันอย่างโจ่งแจ้ง?

“หัวหน้าครับ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ?” ภายในใจลูกน้องที่อยู่ด้านข้างตึงแน่น รีบถามทันที

หัวหน้าหลี่เงียบนิ่งไม่พูดจา ขมวดคิ้วแน่น ในความเป็นจริงเขาพึ่งนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ไม่นานนัก เขาเคยได้รับข่าวจากผู้บังคับบัญชาว่าบุคคลยิ่งใหญ่ที่ค่อนข้างชอบพนันเพชรพลอยท่านหนึ่งจะมาเยี่ยนจิง ซึ่งอาจจะมาที่งานพนันเพชรพลอย

คาดไม่ถึงเขามัวแต่ยุ่งเรื่องของหู้ไห่มาตลอด จนลืมเรื่องนี้ไปเสียเลย

หัวหน้าหลี่จิตใจหนักหน่วง บุคคลยิ่งใหญ่ท่านนี้เคยสร้างความสำเร็จในการสู้รบที่โดดเด่นมาก อยู่อย่างสันโดษพักผ่อนอยู่บ้านเป็นหลัก ศึกษาวิจัยอัญมณีโบราณอยู่บ้าง คงมาพนันเพชรพลอยเพื่อฆ่าเวลาสักหน่อย

แต่ตอนแรกศัตรูของเขามีไม่น้อย เวลานี้มาถึงเยี่ยนจิง ผู้คนต่างมากหน้าหลายตา เขาจึงตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายอย่างยิ่ง

ถ้าเปลี่ยนเป็นยามปกติเขาย่อมไม่ต้องกังวล แต่ขณะนี้บุคคลยิ่งใหญ่มากมายต่างมากันทั้งนั้น บอดี้การ์ดผู้ใกล้ชิดมากมายต่างก็เป็นผู้มีความสามารถที่แข็งแกร่ง และนี่คือศัตรูเหล่านั้นที่อยากจะลอบฆ่าเขา ซึ่งสถานะปกปิดไว้ได้ดีที่สุด

ทันใดนั้นในใจหัวหน้าหลี่เผยลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมานิดๆ .......ผู้ลอบสังหารที่อยากจะลงมือกับบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น มีความเป็นไปได้มากว่าจะปลอมตัวเป็นบอดี้การ์ดของบุคคลยิ่งใหญ่คนใดสักคน รอโอกาสที่จะเข้าใกล้ท่านผู้นั้น

บุคคลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้น กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตใหญ่

และตอนนี้เขาอยู่ที่หู้ไห่ ไม่ได้อยู่ที่เยี่ยนจิง หากรีบกลับไปตอนนี้ เดิมทีคงไปไม่ทัน

“ไป ยื่นคำร้องต่อเบื้องบน นำคนที่ระดมกำลังมาได้กระจายออกไปให้หมด ทั่วทุกหัวระแหง ถนนใหญ่ตรอกซอยของเยี่ยนจิง ฉันต้องการให้มีคนจ้องไว้ทั้งหมด” หัวหน้าหลี่ตะโกน

เขาไม่ได้บอกว่าทำไม นี่คือเรื่องลับสุดยอดขององค์กร ถ้าหลุดรอดออกไป ผลสุดท้ายยากจะจินตนาการ

“ครับ” ลูกน้องตอบรับ ถึงแม้เขาไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่จากท่าทางบนหน้าของหัวหน้าหลี่กลับสามารถดูออกได้ เกรงว่าอาจจะมีเรื่องที่ไม่ดีอะไรเกิดขึ้น

ในใจลูกน้องคนนั้นเกิดความรู้สึกที่ไม่ดีนิดๆ ขึ้น หัวหน้าหลี่ที่แต่ไหนแต่ไรนิ่งสงบไม่สะทกสะท้านต่ออะไร น้อยมากที่จะเผยความสับสนเช่นนี้ออกมา สรุปเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ลูกน้องสงสัยมาก เขาอยากสอบถามมากๆ ด้วย แต่หัวหน้าหลี่คงไม่ยอมบอกเขา เพราะนี่คือความลับสุดยอดที่เบื้องบนมอบหมาย......เขากวาดสายตามองผู้ทำงานลับเฉพาะที่ทำงานยุ่งในห้อง แล้วหรี่ดวงตาเล็กน้อย

เขาไม่เชื่อใจคนเหล่านี้ ถึงแม้ผู้ทำงานลับเฉพาะเหล่านี้จะสามารถปฏิบัติตามคำสั่งของเขาได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่นอกจากลูกน้องข้างกายคนนี้ที่ตนเองเป็นคนอบรมออกมา ผู้ทำงานลับเฉพาะเหล่านี้ล้วนเป็นสมาชิกใหม่ชุดหนึ่งที่องค์กรเสริมขึ้นมาอีก หลังจากพลีชีพไปหลายคนในการปฏิบัติภารกิจครั้งที่แล้ว

แม้กระทั่งหัวหน้าหลี่ยังไม่ได้ดูข้อมูลของพวกเขาดีๆ หรือตรวจสายตรงของพวกเขาสักหน่อย เพราะภารกิจเร่งด่วนอันนี้ จึงต้องรีบร้อนมาเข้าร่วม

ความสามารถของคนเหล่านี้แข็งแกร่งมาก แต่เพราะเหตุนี้เอง เขาจึงไม่ได้เลื่อนขั้นคนใดคนหนึ่งในนี้ และยิ่งจะไม่บอกเรื่องลับสุดยอดนี้ออกไปด้วย

ถ้าพูดออกไปแล้วก็เท่ากับว่ามอบชีวิตของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้นไว้ในมือของคนเหล่านี้

หัวหน้าหลี่ยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าอึมครึมไม่สิ้นสุด ในใจเกิดความคิดสารพัด ผ่านไปตั้งนานเขาถึงถอนหายใจทีหนึ่ง เหมือนตัดสินใจเรื่องหนึ่งได้

“มีแค่แบบนี้แล้ว” หัวหน้าหลี่พูดกับตนเอง แววตาประกายความหมายที่บ้าคลั่งผ่านไป เขาทำได้เพียงเสี่ยงดูสักครั้ง

“พวกนายทำงานกันต่อไป”

หัวหน้าหลี่ทิ้งคำพูดประโยคหนึ่งไว้ ก่อนจะเดินออกมาจากในห้อง

และเวลานี้ ภายในร้านอาหารของโรงแรมที่หรูหรา เสียงดนตรีที่สง่างามกำลังล่องลอยอยู่ในร้านอาหารที่เหลืองอร่ามงามตา ดนตรีที่ไพเราะเสนาะหูราวกับกำลังเต้นระบำข้างกายของแต่ละคน

ด้านหนึ่งของร้านอาหาร มีวงไวโอลินวงหนึ่งอยู่ กำลังบรรเลงดนตรีที่สง่างาม

ตามมาด้วยเสียงดนตรีที่งดงามไม่มีชื่อ ภายในร้านอาหาร เหล่าสุภาพบุรุษสุภาพสตรีแต่ละคนใส่ชุดสูท รับประทานอาหารไปด้วย พูดคุยกันเสียงเบาๆ ไปด้วย

พนักงานบริการที่ใส่ชุดสูทคนหนึ่งไสรถเข็นมา เดินผ่านโต๊ะกลมแต่ละตัว เสนอไวน์ลาฟิตชั้นเยี่ยม บรั่นดี หรือว่าจะเป็นเหล้าขึ้นชื่อบางอย่างที่ลูกค้าต้องการ

บรรยากาศในร้านอาหารช่างดีเหลือเกิน เพราะประวัติของโรงแรมแห่งนี้มีมายาวนาน ตั้งแต่ช่วงแรกที่โรงแรมก่อตั้งขึ้นมา ก็มีลูกค้าต่างชาติที่มีอุปการคุณจำนวนมาก

ร้านอาหารแห่งนี้ไม่แตกต่างอะไรจากร้านอาหารระดับสูงบางที่ของทางตะวันตก

รายการอาหารด้านในเป็นรสชาติต้นตำรับที่สุด ซึ่งเป็นพ่อครัวระดับมิชลินท่านหนึ่งทำออกมา

ถ้าคนที่ไม่รู้มาเห็นที่นี่เข้า จะต้องคิดว่านี่คือสังคมไฮโซในตำนานที่ทำให้คนนับไม่ถ้วนอิจฉาแน่ๆ

และร้านอาหารที่สง่างามมาแต่ไหนแต่ไร เวลานี้กลับมีภาพเงาที่ไม่เข้าพวกอย่างยิ่งคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ทำลายทิวทัศน์ที่งดงามเช่นนี้ลง

เวลานี้เฉินเป่ยกำลังจับขาไก่ชิ้นหนึ่งไว้ มันลื่นเต็มมือ ทั้งแทะทั้งกัด บนโต๊ะที่ไม่ได้มีอาหารตะวันตกงดงามมากมายเช่นเคย หลีชิงเยียนกับซูเหลยยังไม่ทันได้ทานมากเท่าไร ชั่วพริบตาเดียวก็โดนเฉินเป่ยกินไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว

หลีชิงเยียนกับซูเหลยมองเฉินเป่ยอย่างจำใจ หน้าผากขาวเนียนของประธานนางฟ้ามีเส้นเลือดเต้นตุบๆ ยิ่งมีความหม่นหมองปรากฏขึ้น

ไม่ว่าอยู่ที่ร้านอาหารหรือโรงแรม ขอเพียงเป็นสถานที่มีระดับ ล้วนเรียกร้องให้ใส่ชุดเป็นทางการเข้ามา

พูดตามปกติ ชุดทางการก็หมายถึงชุดสูท แต่เจ้าหมอนี้ไม่ใส่ชุดสูทก็ช่างไป คาดไม่ถึงยังใส่เสื้อเชิ้ตขาวที่ไม่เหมือนเชิ้ตขาวซึ่งแสนสกปรกตัวนั้นของเขาอีก อีกทั้งยังมีเสื้อกั๊กเก่าที่เป็นรูเต็มตัวนั้น

สิ่งที่ทำให้หลีชิงเยียนไม่มีทางเข้าใจมากที่สุดคือมีครั้งหนึ่ง ลับหลังเฉินเป่ย เธอแอบทิ้งเสื้อกั๊กเก่าตัวนี้ไปแล้ว ผลสุดท้ายไม่นานก็มองเห็นเฉินเป่ยใส่เสื้อกักตัวนี้อีก ความสนิทแนบชิดของทั้งสอง เสมือนกับเป็นหนึ่งเดียวกัน

ไม่เพียงแค่นี้ รองเท้าแตะที่เฉินเป่ยใส่คู่นั้น ยิ่งทำให้พนักงานเตือนมาหลายครั้ง

หลีชิงเยียนกับซูเหลยมองเฉินเป่ยอยู่แบบนี้ ทั้งสองไม่มีความอยากอาหารสักนิด ส่วนเฉินเป่ยราวกับไม่ได้สังเกตถึงอะไร กินมูมมามอย่างบ้าระห่ำ

อยู่ที่นี่ ผู้คนส่วนมากล้วนได้รับการอบรมมาอย่างผู้ดี ถึงแม้จะไม่ใช่ แต่คุณสมบัติโดยธรรมชาติก็ยังสูงเป็นพิเศษ