บทที่422 เป็นกองทหารหลงได้อย่างไรกัน!

บทที่422 เป็นกองทหารหลงได้อย่างไรกัน!

“แค่กๆๆๆ....” ไมโครโฟนในมือของนายพลระดับสูงค่อยๆ บิดเบี้ยวผิดรูป ภายใต้พลังมหึมาสยองขวัญของนายพลระดับสูง

“ปึง!”

นายพลระดับสูงยกไมโครโฟนขึ้น จากนั้นขว้างลงบนพื้นอย่างฉับพลัน ทั้งห้องสังเกตการณ์และควบคุมเงียบเชียบ คนมากมายมองทางนายพลระดับสูงด้วยสายตาที่ระมัดระวัง ในใจกระสับกระส่าย

“วอนหาที่ตาย!” ดวงตานายพลระดับสูงจ้องหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ตาไม่กะพริบ มองเครื่องบินรบพวกนั้นกลายเป็นกองไฟกองใหญ่ร่วงลง ในใจของนายพลระดับสูงรู้สึกปวดร้าวอย่างลึกซึ้ง

แม้กระทั่งนายพลระดับสูงท่านนี้ยังโดนเสือขาวคนนี้ทำให้โมโหจนร่างกายสั่นเทา สำหรับเขาแล้วนี่คือเรื่องอัปยศอดสูอย่างยิ่ง

กองทัพอากาศลูกน้องของเขา ได้รับคุณงามความดีอย่างมีเกียรตินับครั้งไม่ถ้วน เป็นบุคคลที่มีความสามารถยอดเยี่ยมสุด ไม่เคยพ่ายแพ้ในกองทัพอากาศ...แต่ตอนนี้พวกเขาทุกคนต่างโดนเครื่องบินรบสีดำลำนั้นเล่นสนุกกันครั้งแล้วครั้งเล่า

เขาสามารถยอมได้อย่างไร เวลานี้ถ้าแพร่ออกไป ต่อไปเขาต้องกลายเป็นจุดอ่อนที่น่าหัวเราะของกองทัพอากาศแน่นอน

และเวลานี้ ตอนเขาเห็นเครื่องบินรบสีดำลำนั้นยังคงอยู่ดี อยากให้ตนไปนั่งบนเครื่องบินเองใจแทบขาด จะไประเบิดเรื่องบินรบสีดำลำนี้ให้แตกละเอียดเสีย

นักบินแต่ละคนในกองทัพอากาศล้วนเป็นการใช้ทรัพยากรนับไม่ถ้วนของอังกฤษสร้างออกมา เครื่องบินรบพังยังเป็นเพียงแค่เงิน แต่ถ้านักบินตายแล้ว นั่นคือการสูญเสียของอังกฤษ

นายพลระดับสูงยิ่งนึกไม่ถึงว่าเครื่องบินรบสีดำมีที่มาไม่ธรรมดาลำนี้ จะสามารถโจมตีกลับเครื่องบินรบได้หลายลำเพียงคนเดียว

ถ้าเป็นไปได้ นายพลระดับสูงคงอยากรับสมัครเสือขาวเข้ามาอย่างแน่...เพียงแค่เวลานี้ในใจของเขาเต็มไปด้วยไฟโกรธมหาศาล ยากจะสงบลง

ในห้องสังเกตการณ์และควบคุมเงียบกริบ มีเพียงเสียงหายใจที่ดุดันของนายพลระดับสูง ผู้คนมากมายที่นั่งอยู่ ยังไม่กล้าแม้แต่หายใจดังกันเลย พวกเขามองทางหน้าจอ มีเพียงความตกใจและตื่นตระหนกอย่างไร้ขีดจำกัด

ยังเป็นครั้งแรกที่พวกเขาพบเจอสถานการณ์แบบนี้ กองทัพอากาศที่มีชื่อเสียงที่ต่างประเทศ วันนี้กลับถูกหักหน้าที่น่านฟ้าถิ่นของตนเองแล้ว

หากเรื่องราวแบบนี้แพร่ไปถึงต่างประเทศ คงเรียกความฮือฮาได้มากอย่างแน่แท้ เพราะนี่เท่ากับว่าคนอื่นต่างวิ่งมายั่วยุถึงหน้าบ้านของคุณแล้ว แต่คุณกลับทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิด ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

ทันใดนั้น นายพลระดับสูงท่านนั้นยืดตัวตรง ในแววตาของเขาเผยความเด็ดเดี่ยวออกมา บนตัวของเขามีจิตใจที่พร้อมพลีชีพ และความหมายที่แน่วแน่ระเบิดออกมา

“ทุกคนฟังคำสั่ง!” เขาตะโกนทันที จ้องมองหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ เอ่ยปากพูดชัดถ้อยชัดคำ “ล็อกเครื่องบินศัตรูไว้ ใช้ขีปนาวุธติดตามโจมตี!”

“ซู่!”

ภายในห้องสังเกตการณ์และควบคุม นายทหารมากมายหน้าเปลี่ยนสีตามๆ กัน ขีปนาวุธติดตาม........เพื่อเครื่องบินรบลำเดียวแบบนี้แล้ว ถึงขั้นต้องใช้ขีปนาวุธติดตามเลย

นี่พอจะสะท้อนให้เห็นว่านายพลระดับสูงให้ความสำคัญต่อเครื่องบินรบสีดำ

“ใช้ของเมื่อเดือนที่แล้ว ชุดนั้นที่นำเข้าจากประเทศอังกฤษ” นายพลระดับสูงจ้องมองหน้าจออิเล็กทรอนิกส์อยู่ ค่อยๆ เอ่ยปาก ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง

นายทหารมากมายมองทางเครื่องบินรบสีดำลำนั้นที่อยู่ในหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ด้วยสีหน้าซับซ้อน เมื่อเดือนก่อน อังกฤษพึ่งนำเข้าขีปนาวุธติดตามรุ่นใหม่ล่าสุดชุดหนึ่งมาจากประเทศอังกฤษ เรียกได้ว่าราคาสูงมาก

เดิมทีอังกฤษเพียงแค่คิดจะใช้มันมาข่มขู่อิทธิพลที่มีเจตนาไม่ดีพวกนั้นสักหน่อย แต่อย่างไรเสียพวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าขีปนาวุธชุดนี้จะได้ใช้ออกไปเร็วขนาดนี้

กลางท้องฟ้าที่สูงลิบ เครื่องบินรบสองลำที่เหลือยังคงตามหลังเสือขาวไปอย่างไม่ยอมแพ้ เพียงแต่มีบทเรียนของเครื่องบินรบหลายลำก่อนหน้านี้ พวกเขาจึงไม่กล้าดึงระยะห่างให้ใกล้เกินไปกว่านี้ เพียงแค่ตามติดอยู่ห่างๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ รักษาระยะห่างที่มั่นคงไว้จากเครื่องบินรบสีดำของเสือขาว

“พวกแกอังกฤษเชื่อฟังขึ้นมาหน่อยแล้ว......” เสือขาวที่นั่งอยู่ในเครื่องบินรบ เห็นเครื่องบินรบตามมาอยู่ด้านหลังไกลๆ อดหัวเราะชอบใจไม่ได้

แต่เสือขาวยังได้ใจไม่ทันนาน ทันใดนั้นรอยยิ้มของเขาก็แข็งทื่อฉับพลัน

แสงไฟสองดวงยิงออกมาจากในเครื่องบินรบทั้งสอง เล็งเป้าล็อกมาที่เครื่องบินรบสีดำของเสือขาว ตามมาด้วย แสงไฟสองดวงพุ่งตรงมายังเสือขาว ระเบิดยิงออกไป แฉลบผ่านอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงเมฆหางเครื่องบินสองเส้นไว้กลางอากาศ

“ขีปนาวุธติดตาม! แม่งยังเป็นชุดที่ประเทศอังกฤษวิจัยทำขึ้นใหม่ล่าสุดด้วย!” เสือขาวถลึงดวงตาโต ชั่วขณะนั้นสับสนแล้ว

“เชี้ย แม่งแค้นมากแค่ไหนกัน ขีปนาวุธติดตามก็เอามาใช้ อังกฤษแกนี่แม่งกำลังบีบฉันสินะ!” เสือขาวตะโกนด้วยเสียงเดือดดาล

เสือขาวย่อมนึกไม่ถึงเป็นธรรมดา เพื่อที่อังกฤษจะยิงเขาให้ร่วงลงมา แม้แต่ขีปนาวุธติดตามที่ประเทศอังกฤษวิจัยทำขึ้นล่าสุดยังยอมเอามาใช้...โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังติดตั้งบนเครื่องบินรบสองลำนี้ด้วย

“ถ้าไม่ใช่ฉันตัดใจใช้ไม่ลง แกคิดว่าแกจะโอหังไปได้ถึงไหนกัน?” ในหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ของห้องสังเกตการณ์และควบคุม นายพลระดับสูงยืนเอามือไพล่หลัง กลับคืนสู่สภาพเรียบนิ่งล้ำลึกดังเดิมอีกครั้ง เขาจ้องเครื่องบินรบสีดำลำนั้นอย่างมีการขบคิด ไม่มีใครรู้ว่าเวลานี้ในใจเขาคิดอะไรอยู่บ้าง

มองเห็นในหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ เครื่องบินรบสีดำลำนั้นหลบอย่างกระเซอะกระเซิง ผู้คนที่อยู่ในห้องสังเกตการณ์และควบคุมไม่น้อยเผยรอยยิ้มที่หยอกเย้าออกมา มีบางส่วนที่กระซิบกระซาบกัน เหมือนเวลานี้ดูเครื่องบินรบของเสือขาวขึ้นมาแล้วน่าตลกขบขันมาก

“แม่งเอ๊ย ของเล่นประเทศอังกฤษนี้สะบัดยังไงก็สะบัดไม่หลุด!” เครื่องบินรบสีดำหมุนหลบหลีกไม่หยุด ทำการหลบหลีกพิเศษแต่ละท่าก็ไร้ประโยชน์ทั้งหมด ขีปนาวุธติดตามตามติดไม่เลิก ทำให้ระยะห่างของมันใกล้เครื่องบินรบสีดำมาก

เสือขาวที่อยู่ในเครื่องบินรบควบคุมเครื่องบินรบไม่หยุด พอเห็นว่าระยะห่างของขีปนาวุธติดตามกับตนเองนับวันยิ่งแคบลง อดมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดบนหน้าผากไม่ได้

เสือขาวควบคุมเครื่องบินรบ ปล่อยระเบิดรบกวนไปตั้งหลายครั้ง แต่ขีปนาวุธติดตามรุ่นใหม่ล่าสุดของอังกฤษอันนี้เหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากระเบิดรบกวนเลย

“เวรเอ๊ย!”

เสือขาวหมดความอดทน ในที่สุดหลุดปากด่าทอ ขีปนาวุธติดตามนี้ทำให้เขาไม่มีวิธีสักนิด ขีปนาวุธติดตามที่ประเทศอังกฤษวิจัยทำขึ้น เข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งทำให้เสือขาวหนังศีรษะชา

.........