บทที่449 เทพเมถุนอันดับหนึ่ง!

บทที่449 เทพเมถุนอันดับหนึ่ง!

เฉินเป่ยหัวเราะกำเริบเสิบสานเหลือเกิน แม้กระทั่งยังมีความหมายเลวทรามด้วย ทำให้ผู้ตัดสินคนอื่นขมวดคิ้วแน่น ชั่วขณะนั้นภายในใจเกิดอารมณ์หุนหันอยากตีเฉินเป่ยให้ตาย

“นายขำอะไร? ว่าตามที่นายพูดแล้ว กติกาการแข่งขันใช้เครื่องตัดเพียงได้ในเวลาของการแข่งขันเท่านั้น ตอนนี้เกินเวลาการแข่งขันมาแล้ว นี่มีอะไรน่าขำกัน?” ผู้ตัดสินท่านหนึ่งขมวดคิ้วต่อว่า

เสียงหัวเราะของเฉินเป่ยค่อยๆ เบาลง เผยสีหน้าที่เรียบเฉยนิ่งสงบออกมา กวาดสายตามองผู้ตัดสินเหล่านี้แวบหนึ่ง ส่ายๆ หน้า “ความคิดล้าหลัง ใครบอกพวกคุณว่าการตรวจดูว่าดีไม่ดีของการพนันเพชรพลอย ใช้ได้แค่เครื่องตัดกัน?”

ผู้ตัดสินทั้งหมดในสนามได้ยินคำพูดประโยคนี้ของเฉินเป่ยแล้วสีหน้าแข็งทื่อ ขมวดคิ้วขึ้น ผู้อาวุโสท่านนั้นสีหน้าอึมครึม ตวาดเสียงดุ “นายรู้มั้ยว่าตัวเองกำลังพูดอะไร? ถ้าไม่ใช้เครื่องตัด โครงสร้างที่สมบูรณ์ของหินหยาบจะได้รับความเสียหายได้ง่ายมาก...มีความเป็นไปได้มากว่าหยกที่อยู่ด้านในจะพัง! คำพูดเมื่อกี้ของนาย เป็นภัยกับทั้งวงการพนันเพชรพลอย!”

สีหน้าของเฉินเป่ยไม่ได้หวั่นไหวสักนิด มองผู้อาวุโสท่านนั้นแวบหนึ่ง ภายในแววตามีความหมายเย้ยหยันแวบผ่าน “ว่าตามที่คุณพูดขนาดนี้ สมัยโบราณที่ตอนที่ยังไม่มีเครื่องตัด หยกของหินหยาบคงได้รับความเสียหายทั้งหมดแล้ว?”

ผู้อาวุโสและผู้ตัดสินทั้งหมดในงานสีหน้าตะลึง ชั่วขณะหนึ่งคาดไม่ถึงว่าตัวเองจะนึกไม่ออกว่าจะพูดอะไรตอบโต้เฉินเป่ยกลับไป

และในเวลานี้เอง เฉินเป่ยพลิกข้อมือกะทันหัน ตามมาด้วยในดวงตาผู้ตัดสินเหล่านี้ในสนาม มีแสงดำแวบผ่านไป ไม่มีใครมองแสงดำนั้นชัดเจนว่าคืออะไรกันแน่... “ชิ้ง!”

ชั่วพริบตาเดียว แสงดำเส้นนั้น ภายใต้สายตาของมวลชนที่กำลังจ้องมอง โจมตีไปบนหินหยาบก้อนนั้นฉับพลัน เกิดเสียงชิ้ง ประกายไฟกระเด็น

เสียงกระทบที่แสบแก้วหูนี้ ทำให้ในใจผู้ตัดสินสั่นสะเทือนอย่างแรง หลังจากนั้นตอนที่พวกเขามองทางหินหยาบก้อนนั้น สีหน้าเปลี่ยนยกใหญ่

“นี่เป็นไปไม่ได้!”

ผู้อาวุโสมองหินหยาบก้อนนั้นอย่างอึ้งทึ่ง หลุดปากออกมาจากจิตใต้สำนึก ลูกตาใกล้จะหล่นลงพื้นแล้ว

ส่วนผู้ตัดสินคนอื่นๆ ในใจสั่นสะท้านอย่างแรง พวกเขามองหินหยาบก้อนนั้นอยู่ เหมือนกับเห็นผีอย่างนั้นเลย

ผู้ตัดสินหนึ่งในนั้นหยิบหินหยาบก้อนนั้นขึ้น ลูบคลำหินหยาบก้อนนี้ด้วยความระมัดระวัง พูดพึมพำ “รอยตัดที่เกลี้ยงเกลาเรียบตรงแบบนี้ แถมห่างจากหยกด้านในเพียงนิดเดียว......แม้แต่เครื่องตัดยังทำไม่ได้ถึงระดับแม่นยำแบบนี้......”

เฉินเป่ยมองหินหยาบก้อนนั้น สีหน้าสงบนิ่ง เหมือนว่าทุกอย่างนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเขา

ส่วนสายตาที่ผู้อาวุโสมองทางเฉินเป่ยชั่วขณะนั้นเปลี่ยนมาก สายตาที่ตื่นตกใจ เหมือนกำลังมองสัตว์ประหลาด

บนที่นั่งผู้ชม คนดูนับไม่ถ้วนตื่นตกใจเป็นแถบ ทุกคนที่อยู่ในงานล้วนมองเห็นภาพเมื่อสักครู่ที่เฉินเป่ยลงมือฉายอยู่ในหน้าจอยักษ์ แต่ทว่าไม่มีสักคนมองการกระทำของเฉินเป่ยได้แจ่มแจ้ง

ผู้คนส่วนใหญ่มองเห็นเพียงเฉินเป่ยคล้ายกับล้วงของอะไรออกมา ตามมาด้วยแสงดำสายหนึ่งแวบผ่าน ผิวภายนอกของหินหยาบก้อนนั้นก็ถูกตัดทิ้ง เผยหยกก้อนใหญ่ที่อยู่ด้านในออกมา

วิธีที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ เหมือนว่าเครื่องตัดยังแย่กว่าหน่อย

ด้านนอกสนาม ในโซนพักผ่อนของผู้เข้าร่วมการแข่งขัน ผู้อาวุโสสองท่านกำลังหลับตาพักผ่อน สีหน้าของพวกเขาเรียบเฉย เผยความหยิ่งยโส เหมือนว่าทุกอย่างของโลกภายนอกต่างยากจะกระตุ้นความสนใจของพวกเขาได้

สองท่านนี้คือเทพเมถุนที่หลีหงไปเยี่ยมเยือนมาด้วยตนเอง และมีชื่อเสียงสั่นสะเทือน

และตอนที่หน้าจอยักษ์ฉายภาพซ้ำที่เฉินเป่ยลงมือ ผู้อาวุโสสองท่านนี้ได้ยินพิธีกรพูดอธิบายอย่างตื่นตะลึงตกใจ ลืมตาทั้งคู่ขึ้นมาฉับพลัน แสงกระจ่างเส้นหนึ่ง แวบผ่านไป

พวกเขาจ้องภาพเล่นซ้ำที่เฉินเป่ยลงมือไปตรงๆ ผ่านไปครู่หนึ่ง เทพเมถุนสองท่านนี้ที่หน้าตาภายนอกคล้ายคลึงกันอย่างมาก มองหน้ากันและกัน และเอ่ยปากพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “น่าสนใจอยู่”

โซนแขกผู้มีเกียรติวีไอพี

หลีเช่าเทียนแอบมองสีหน้าของผู้ตัดสินที่กำลังตกใจบนหน้าจอเหล่านั้น สองข้างตัวของเขามีชายชุดดำที่รูปร่างสูงใหญ่สองคนลุกยืนด้วยความเคารพ หลีเช่าเทียนท่วงท่าลุ่มลึกเงียบขรึม เพียงแค่ดวงตาทั้งคู่เผยความทระนงองอาจออกมาไม่ขาดสาย

พอกล้องหมุน ชั่วขณะนั้นบนหน้าจอปรากฏหน้าของเฉินเป่ยที่คลุมผ้าดำไว้ ทันใดนั้น หลีเช่าเทียนยกมุมปาก สายตามองดวงตาของเฉินเป่ย ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย

สายตาแบบนี้ เขาคุ้นเคยมาก แต่ชั่วขณะนั้นเขากลับนึกไม่ออก

อีกมุมหนึ่งของโซนวีไอพี หลังหู้มองเห็นการลงมือของเฉินเป่ยในหน้าจอยักษ์ พูดสั่งการกับลูกน้องด้านข้างทันใด “ความเร็วของเขาไวมาก ความสามารถน่าจะไม่ด้อย ไปบอกเขา ฉันอยากเชิญเขาเข้าร่วมงานเลี้ยงส่วนตัวของฉัน”

“ครับ” ลูกน้องคนนั้นออกไปด้วยความเคารพนอบน้อม ความหมายของหู้ชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร ผ่านการเล่นซ้ำเมื่อสักครู่นี้เพียงแวบเดียว เขาก็มองผู้ตัดสินลึกลับชุดดำท่านนี้ออกแล้วว่าครอบครองความสามารถที่ไม่ธรรมดา แสดงความเป็นมิตรและมอบโอกาสให้

“ผู้ตัดสินนี้สรุปเป็นมายังไงกัน?” ด้านนอกสนาม อวี้เฉิงวั่งลุกขึ้นทันที มองทางหน้าจอใหญ่ สายตาเผยความสามารถออกมา

ในฐานะผู้นำตระกูลพนันเพชรพลอยที่ประวัติศาสตร์ยาวนาน และตำแหน่งชนะเลิศของสุดยอดดาบสามเล่ม อวี้เฉิงวั่งฝีมือในด้านการพนันเพชรพลอย แบกรับคำเรียกว่าปรมาจารย์คำนี้ไหวแน่นอน

แต่ตอนนี้ การกระทำเมื่อสักครู่ของเฉินเป่ย คาดไม่ถึงทำให้อวี้เฉิงวั่งมองไม่ออก แม้แต่เขาก็ยังไม่ชัดเจน สรุปแล้วเฉินเป่ยทำได้อย่างไรกัน