บทที่460 ความสามารถของเทพเมถุนที่สยองขวัญ!

บทที่460 ความสามารถของเทพเมถุนที่สยองขวัญ!

บนที่นั่งผู้ชม คนดูมากมายสีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไปประหลาดขึ้นมา สายตาแต่ละคู่ตกอยู่บนตัวจางห้านกง ผู้ชมแต่ละคนสีหน้าขบขัน ต่างพากันพูดไม่ออก

ใครจะไปคิด คาดไม่ถึงว่าเทพเมถุนจะมีช่วงเวลาที่เสียหน้า โดยเฉพาะยังเกิดขึ้นต่อหน้าม้ามืดมือใหม่คนหนึ่งอีกด้วย

“จางห้านกง น่าสนใจ......” ในโซนแขกผู้มีเกียรติวีไอพีของที่นั่งผู้ชม หลีเช่าเทียนยืนอยู่หลังแผงแนวกั้น แก้วทรงสูงในมือส่ายแกว่งเบาๆ ไวน์แดงที่ใสดุจทับทิมสั่นไหวนิดหน่อย สีหน้าของหลีเช่าเทียนล้ำลึกหาที่เปรียบไม่ได้ ทำให้คนยากจะมองออก

ดวงตาของหลีเช่าเทียนยิ่งราวกับดวงดาวมหาศาลบนท้องฟ้า คนทั่วไปมองดวงตาของเขาได้ตรงๆ ยังแทบยาก ภายใต้การฝึกฝนของหลีหง ความคิดของหลีเช่าเทียนยิ่งไม่สามารถจับขึ้นมาได้

ในส่วนทางราชการ ถือว่าคนแบบหลีเช่าเทียนเป็นภัยคุกคามใหญ่ที่สุดมาตลอด หลีหงรู้ซึ้งถึงจุดนี้ ดังนั้นตอนที่เขาฝึกฝนหลีเช่าเทียน นับวันยิ่งเปลี่ยนไปอันตรายยิ่งขึ้น

“คุณชายหลี ต้องการให้ผมทำอะไรหรือเปล่าครับ?” ลูกน้องคนหนึ่งที่ตามอยู่ข้างกายหลีเช่าเทียนมานานมากขยับเข้ามาใกล้ด้วยความรู้ภาษาสุดๆ ปกติในเวลานี้คุณชายหลีย่อมมีความคิดแล้ว

“หาประวัติของจางห้านกงคนนี้หน่อย ถ้าเป็นคนท้องที่ ก็ไม่ต้องให้เขามีตัวตนอยู่แล้ว...ฉันจะไม่ให้บนเส้นทางของฉันหลงเหลือสิ่งกีดขวาง รีบไปจัดการ” หลีเช่าเทียนค่อยๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงเผยความล้ำลึกประหลาดใจที่ทำให้คนหวาดผวา

“ครับ”

ลูกน้องคนนั้นรีบออกไปทันที ผ่านไปไม่นาน ทันใดนั้นโทรศัพท์ของหลีเช่าเทียนก็ดังขึ้น

หลังจากหลีเช่าเทียนรับสาย มีเสียงลูกน้องคนนั้นลอยมาจากโทรศัพท์ในสายนั้น “คุณชายหลีครับ เมื่อสักครู่ติดต่อคลังข้อมูลแล้วครับ จางห้านกงคนนี้เป็นคนท้องที่ครับ เป็นอิสระ ไม่มีอิทธิพลหนุนอยู่เบื้องหลัง......ได้จัดเตรียมมือปืนไว้เรียบร้อยครับ รอเพียงคำสั่งของคุณ”

“ดี ลงมือ!” มุมปากของหลีเช่าเทียนวาดเส้นรัศมีวงกลมเย็นยะเยือกขึ้น เขาไม่ยอมให้มีคนขัดขวางเส้นทางของเขาเด็ดขาด โดยเฉพาะพวกต่ำต้อยแบบจางห้านกงที่ไม่มีอิทธิพลใดอยู่เบื้องหลัง เขายิ่งไม่ยินยอม

ถ้าเป็นพวกต่ำต้อยขัดขวางจังหวะก้าวเดินของเขา นั่นคงเป็นความอัปยศอดสูของเขา

เสียงของหลีเช่าเทียนหนาวเย็น ไม่มีความรู้สึกใดๆ หลังเขาออกคำสั่งไปทีหนึ่ง ชั่วขณะนั้น บนแท่นที่สูงสุดของที่นั่งผู้ชม ภาพเงาคนคนหนึ่งได้แบกปืนไรเฟิลต่อต้านวัตถุขนาดหนักเตรียมพร้อมเล็งเป้าไปยังจางห้านกงตั้งแต่แรกแล้ว

ทุกอย่างตั้งแต่การสั่งการจนถึงลงมือ ทั้งหมดไม่เกินห้านาที ส่วนทางการของสมาคมการพนันเพชรพลอยกลับไม่รู้เรื่องนี้โดยสิ้นเชิง ทั้งสมาคมการพนันเพชรพลอยเหมือนโดนหลีเช่าเทียนควบคุมไว้ ประหนึ่งว่าเขาคือเทพเจ้าของที่นี่

หลีเช่าเทียนค่อยๆ จิบไวน์ลาฟิตอึกหนึ่ง กลิ่นเหล้าหอมอ่อนๆ คละคลุ้งระหว่างปากกับจมูกของเขา เขาค่อยๆ หมุนตัว กลับไปยังเก้าอี้อีกครั้ง เสมือนว่าทุกอย่างไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขาสักนิด......

“ฟึบ!”

และเสี้ยววินาทีที่เขานั่งลง บนแท่นที่สูง แสงไฟจากปากกระบอกปืนไรเฟิลต่อต้านวัตถุประกาย เปลวไฟดวงหนึ่งฉีกแหวกที่ว่างกลางอากาศฉับพลัน ระเบิดยิงไปทางจางห้านกง

เฉินเป่ยซึ่งอยู่บนที่นั่งกรรมการขมวดคิ้ว ตั้งแต่ต้นจนจบในใจเขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างหนึ่ง ไม่รู้ทำไมเมื่อสักครู่ในใจเขาถึงเริ่มกังวลขึ้นมาแบบกะทันหัน แต่เดิมทีเขาไม่รู้สาเหตุ

นี่สรุปมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน?

ในใจเฉินเป่ยเต้นแรงครู่หนึ่ง สายตาของเขามองทางสนามแข่ง ไม่มีตรงไหนที่เกิดความไม่ปกติ

บนสนามแข่ง ดำเนินการไปตามขั้นตอนการแข่งขันแบบปกติตั้งแต่ต้นจนจบ เดิมทีเฉินเป่ยหาไม่เจอ

สรุปเป็นอะไรที่ทำให้ตนเองจิตใจไม่สงบขนาดนี้?

เฉินเป่ยขมวดคิ้วแน่น ทันใดนั้น เสียงที่ฉีกแหวกอากาศดังสะท้อนที่สนามแข่งฉับพลัน ทำให้ในใจของเฉินเป่ยแน่นกะทันหัน

พอปล่อยเปลวไฟกรีดทำลายอากาศ ระเบิดก็ยิงไปยังจางห้านกง

จางห้านกงในเวลานี้กำลังเตรียมแลกเปลี่ยนหินหยาบกับตาสีทองอยู่ ทันใดนั้น แสงไฟเส้นหนึ่งแวบผ่านกลางอากาศ ตามมาด้วยจางห้านกงร่างกายสั่น ดวงตาเบิกโต

ดวงตาเฉินเป่ยหดรุนแรง เขาจ้องจางห้านกงตาไม่ขยับ เกือบจะชั่วขณะนั้นที่จางห้านกงโดนกระสุน เขาพุ่งออกไปดุจลูกธนูที่ออกจากคันธนู

“พรึบ!”

เสียงลูกกระสุนเบาๆ โจมตีเข้าด้านหลังเสียงหนึ่ง สีหน้าของจางห้านกงดูอึ้งทึ่งขึ้นมา ตาสีทองเห็นท่าทางบนหน้าจางห้านกงเปลี่ยนแปลง ในใจกำลังสงสัยอยู่ ทว่ายังไม่ทันมีการตอบสนองเข้ามา

ทันใดนั้น จางห้านกงพ่นเลือดสดออกมา ทั้งสนามฮือฮา ผู้ชมนับไม่ถ้วนรีบลุกขึ้นยืนทันที ตอนแรกบนที่นั่งผู้ชมคนดูไม่มีทางสงบนิ่ง กลับกลายเป็นสับสนกันมาก

ส่วนภาพเงาคนคนนั้นที่แท่นสูง หลังเห็นจางห้านกงล้มลงที่พื้นแน่น เผยรอยยิ้มที่เย็นยะเยือกออกมา ถอดแยกกระบอกปืน เตรียมจะออกไป......

“เกิดเรื่องอะไร?” ผู้ตัดสินกานตอบสนองเข้ามาในวินาทีแรก ตะโกนเสียงดุ พุ่งออกไปพร้อมกันกับผู้ตัดสินคนอื่น