ตอนที่ 65
บทที่65 ขอรับการรักษา
October 22, 2026
บทที่65 ขอรับการรักษา
ไม่เพียงแค่หลีเช่าเทียน แม้แต่ป้าใหญ่ป้าสองเองก็นิ่งอึ้งไปตามๆกัน มองอึ้งไปยังเฉินเป่ย จากนั้นก็หลุดเสียงหัวเราะอย่างขบขันกันออกมา
“ฉันเคยเจอคนที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ แต่ก็ไม่เคยเห็นใครที่อุกอาจไม่คิดชีวิตขนาดนี้มาก่อน เกรงว่าก็คงไม่รู้แม้แต่คำว่าตายเขียนยังไงล่ะมั้ง” ป้าใหญ่เอ่ยออกมาด้วยคำพูดที่ฟังดูคลุมเครือ
“ไอ้พวกคนชั้นต่ำ พอกันทั้งคู่ ตายไปก็ไม่สาสมกับสิ่งที่ได้ทำไปเลยแม้แต่น้อย เช่าเทียน จัดการให้พวกมันไปเจอยมบาลเสียเถอะ” ป้าสองเอ่ยเหน็บแนมออกมา
หลีชิงเยียนมีสีหน้าสิ้นหวังออกมา วันนี้เธอไม่หวังที่จะมีชีวิตเดินออกไป ยังดีที่ตอนมาเธอได้เตรียมตัวเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
ร่างบางของหลีชิงเยียนสั่นออกมาไม่หยุด...สายตาของเฉินเป่ยกวาดมองออกไปยังเหล่าการ์ดพวกนั้น ไม่สะทกสะท้านต่อรังสีความโหดร้ายน่ากลัวของคนกลุ่มนั้นเลยแม้แต่น้อย
“หวา โอ้อวดเสียใหญ่โตเชียวนะ คิดจะใช้คนพวกนี้มาฆ่าฉัน? ฝันหรอ?” เฉินเป่ยยกยิ้มเย็นออกมา
“กำจัดเศษสวะอย่างแกไปคนหนึง ก็เพียงพอแล้ว” หลีเช่าเทียนยกยิ้มเหยียดหยามออกมา บนใบหน้าของเขาประดับไปด้วยความทะนงตัวพร้อมทั้งรังสีฆ่าฟันออกมา “มันขึ้นอยู่ที่แกแล้วว่าถ้าแม้แต่การ์ดที่มือเปล่าไร้อาวุธคนหนึงของฉันยังสู้ไม่ได้ แก ก็คงไม่พ้นมดตัวนึงเท่านั้น...”
ภายในห้องรับประทานอาหารตกอยู่ในความเงียบ ทุกสายตามองมายังร่างของเฉินเป่ย ล้วนเต็มไปด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม กับคำพูดของคุณชายหลีพวกเขาเห็นด้วยอย่างแน่นอน...ต่อหน้าคุณชายหลีบุคคลผู้สูงส่งเหนือชั้นแห่งเยี่ยนจิง เฉินเป่ยเป็นเพียงแค่มดตัวนึงอย่างแท้จริง
“มด?” เฉินเป่ยค่อยๆพ่นควันบุหรี่ออกมา มองไปยังรอยยิ้มดูถูกของคุณชายหลี ทันใดนั้น เขาก็ก้าวขาออกไป จากนั้นก็กลายเป็นภาพติดตาชั่วขณะ ที่ได้ปรากฏออกมาตรงหน้าคุณชายหลีไปในทันที!
ความเร็วของเฉินเป่ยนั้นเร็วมากจริง ๆ คุณชายหลียังไม่ทันได้เตรียมรับมือเลยด้วยซ้ำ เฉินเป่ยก็ได้ฝ่าการ์ดชุดดำมาเป็นที่เรียบร้อย ด้วยความเร็วที่เรียกได้ว่าน่ากลัวเลยทีเดียว!
สีหน้าของคุณชายหลีเปลี่ยนไปในทันที เฉินเป่ยสูดหายใจเข้าเต็มปอด แววตานิ่งแข็ง ฝ่ามือจู่โจมไปอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า!
“เพี๊ยะ!”
ฝ่ามือที่ตบลงมาของเฉินเป่ยเหมือนดั่งมีด ที่จู่ๆก็ฟาดผ่าเข้ามา! ฟาดลงไปบนไหล่ของคุณชายหลีอย่างแรง! ร่างของคุณชายหลีสั่นออกมา เซถอยไปข้างหลังอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ เหมือนกับมีฟ้าผ่าเข้ามา!
“แก...” สีหน้าของคุณชายหลีเปลี่ยนไปทันที อวัยวะภายในทั้งร่างของเขาได้รับการกระทบกระเทือนจนเกิดอาร์ฟเตอร์ช็อกอย่างแรงขึ้นมา ค่อยๆถอยหลังไปติดผนังเรื่อย ๆ!
ทุกคนในห้องรับประทานอาหารแห่งนั้นอึ้งตะลึงกันไปตามๆกัน ป้าใหญ่ป้าสองนิ่งเอ๋อไปโดยสมบูรณ์ หลีเซิ่งก็ยิ่งตกตะลึงอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออกเลยสักคำ!
คุณชายหลีแห่งเยี่ยนจิงผู้ยิ่งใหญ่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะต้องมาถูกจู่โจมแบบนี้! นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนกล้าจู่โจมเขา! การ์ดชุดดำจำนวนนับไม่ถ้วนรีบบุกกันเข้ามาประคองร่างของคุณชายหลี แต่บรรยากาศนั้นเยือกเย็นเกินคำบรรยาย เงียบเหมือนป่าช้า! ให้ความรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก!
ลูกรักสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเยี่ยนจิง นึกไม่ถึงเลยถูกคนจู่โจมที่เมืองหู้ไห่! ถ้าเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไป จะต้องสะเทือนไปทั่วเยี่ยนจิงแน่!
แต่เฉินเป่ยก็มีแววตาที่เรียบนิ่งออกมา จดจ้องไปยังคุณชายหลีอย่างเย็นชา แววตาลึกซึ้งยากเกินที่จะหยั่งลึกไม่มีวอกแวกออกมาเลยแม้แต่น้อย
เดิมเขาไม่อยากลงมือต่อหน้าสายตาผู้คนมากมาย กังวลว่าจะเป็นการเปิดเผยสถานะออกไป แต่ก็เหลืออดกับหลีเช่าเทียนผู้นี้แล้ว รังแกคนอื่นมากไปแล้ว!
ถึงขนาดที่รังแกไปยังหลีชิงเยียน หลีชิงเยียนเป็นภรรยาของเขา...เป็นขีดจำกัดของเขา! เขาไม่มีทางยอมให้มีผู้ชายคนอื่นกล้ามารังแกหลีชิงเยียนได้!
หลีเช่าเทียน ได้ทำเกินไปแล้ว การล่อลวงแกมบังคับในตอนแรก...จนถึงการเรียกคนเข้ามาฆ่าคนอื่น...เล่นสกปรกขึ้นมาเรื่อย ๆ กระทำออกมาอย่างกำเริบเสิบสานอย่างไม่ลดละ ราวกับเมืองหู้ไห่แห่งนี้เป็นเหมือนบ้านของเขาไม่มีผิด ที่จะยังกระทำการอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมายออกมาได้!
“อยากตาย!” สุดท้ายหลีเซิ่งก็ลุกขึ้นมา ตวาดใส่การ์ดพวกนั้นอย่างไม่พอใจ “จับพวกมันมาให้ฉัน กล้าทำร้ายลูกของฉัน ไม่อาจอภัยให้ได้!”
คุณชายหลีมองจ้องไปยังเฉินเป่ย นัยน์ตาเผยความว่างเปล่าล้ำลึกออกมาเรื่อย ๆ...เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนสามารถโจมตีคนอื่นให้ถอยไปหลายเมตรได้ด้วยฝ่ามือเดียว!
ทุกคนภายในห้องรับประทานอาหารแห่งนี้ตกอยู่ในอาการตกตะลึงกันไปเป็นที่เรียบร้อย มองอึ้งไปทางเฉินเป่ย จนแทบจะดูโง่งมเต็มที!
เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นว่ามีคนกล้าโจมตีคุณชายหลี ช่างเป็นการพลิกฟ้าจริง ๆ!
เป็นการก่อกบฏ!
เฉินผิงมองจ้องไปยังหลีเช่าเทียนด้วยแววตาเย็นชา “ ฉันบอกแล้วไงว่าเศษสวะอย่างพวกแก ขวางฉันไว้ไม่ได้หรอก”
เพียงชั่วพริบตาเดียวกันนั้น การ์ดจำนวนมากพวกนั้นเกิดอาการเดือดดาลกันขึ้นมา พากันมองไปทางเฉินเป่ย ด้วยแววตาอันดุเดือด จิตสังหารแผ่ออกมาไม่หยุด!
พวกเขา...ถูกหยามเข้าแล้ว?!
เฉินเป่ยคุยโวไม่ให้เกียรติออกมา พวกเขาเป็นการ์ดที่เก่งกาจเป็นอันดับต้นๆ แต่เขากลับพูดออกมาว่า...เศษสวะ!
“กำจัดคู่หมาผัวเมียคู่นี้ซะ!” ทันใดนั้น ป้าสองของหลีเช่าเทียนตะโกนออกมา
“แกรกๆๆ...” เสียงการบรรจุกระสุนดังขึ้นมาเรื่อย ๆ การ์ดเหล่านี้เตรียมปืนพร้อมโจมตี จากนั้นก็กดเปิดนกปืนกัน โหลดกระสุนกันเป็นที่เรียบร้อย! ปืนแต่ละกระบอกเล็งไปทางเฉินเป่ยและหลีชิงเยียน บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินปืนลอยคละคลุ้งเต็มไปหมด!
“หยุด!” ในทันใดนั้น เสียงที่ฟังดูมีอายุแต่ไม่ทิ้งความสง่าน่าเกรงขาม ดังออกมาจากด้านนอกคฤหาสน์หรู
ผู้เฒ่าที่มีกำลังวังชาแข็งแรงดีท่านหนึ่งก้าวมาจากด้านนอกตัวคฤหาสน์หลังหรู มือทั้งสองไขว้หลังเอาไว้ ในสีหน้าที่นิ่งเรียบนั้น ยังแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามเผยออกมา ร่างของเขาเต็มไปด้วยออร่าของความน่ากลัวที่รุนแรงแผ่กระจายออกมา
“ทำอะไรกัน เก็บปืนกลับไปให้หมด!” ผู้เฒ่าคนนั้นกวาดสายตาออกไปเล็กน้อย จากนั้นก็เอ่ยออกมาช้าๆด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่กลับชัดเจนจนแทบไม่ต้องคาดเดาอะไร
“คุณพ่อ” หลีเซิ่งเงยหน้าขึ้นไป แววตานิ่งแข็งไปทันที อึ้งตกใจอย่างเหนือคำบรรยาย!