ตอนที่ 69 ตัวตนที่แท้จริง!

ตอนที่ 69 ตัวตนที่แท้จริง!

หลังจากเฉินเป่ยออกจากห้องทำงาน หลีชิงเยียนเอามือกอดอกจ้องมองไปที่ด้านหลังของเฉินเป่ยด้วยความโกรธ ถามว่า "มีอะไรเหรอ?"

หลีเฉว่าเห็นหลีชิงเยียนที่ยังคงหงุดหงิด กระซิบว่า "มีแขกที่ไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า แต่เขาจะขอพบคุณ"

“ ใคร?” หลีชิงเยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่ามีอะไรผิดปกติ ครั้งนี้เธอถูกหลินเฉว่รบกวน ในใจของเธอรู้สึกโกรธอย่างบอกไม่ถูก

"แขกบอกว่า ... เป็นคนในครอบครัวของคุณ" ใบหน้าที่งดงามและใสซื่อของหลินเฉว่แสดงความลังเลและกล่าวอย่างแปลกประหลาด

"ครอบครัว?" หลีชิงเยียนยกคิ้ว คิดไปสักพัก ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ฉันรู้แล้ว คุณไปทำงานของคุณเถอะ" หลีชิงเยียนสั่งให้หลินเฉว่ไป เหยียบรองเท้าส้นสูง เดินไปที่หน้าต่าง มองไปที่รถสีดำที่จอดอยู่หน้าอาคารตระกูลหลี ทันใดนั้น ความซับซ้อนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สวยงาม

หลินเฉว่เดินออกจากห้องทำงาน ยังไม่ทันก้าวไปข้างหน้า ก็มีเสียงดังมาจากข้างหลังเธอ “ เลขาหลิน เมื่อกี้พูดอะไรกับประธานหลีเหรอ?”

หลินเฉว่หยุดเดิน หันไปเห็นเฉินเป่ยยืนพิงอยู่ที่มุม คาบบุหรี่อยู่ในปาก

"คุณเฉิน บริษัทกำหนดชัดเจนว่า ห้ามสูบบุหรี่" กลิ่นควันที่แสบจมูกกระจายอยู่ทั่วอากาศ หลินเฉว่ขมวดคิ้วเล็กน้อ ยปิดจมูกและปากของเธอ

"ข้อบังคับของบริษัท มีผลบังคับใช้สำหรับพวกคุณ แต่ไม่มีผลกับผม" เฉินเป่ยยกมุมปาก โน้มตัวไปใกล้หลินเฉว่ พูดด้วยรอยยิ้ม "หลินเสฉว่ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" “ ข้างนอกบริษัท มีกลุ่มคนที่ยืนกรานอยู่ จะพบคุณหลีให้ได้ ดูเหมือนไม่ได้มาดี” หลินเฉว่เหลือบมองไปรอบๆ พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ

"คนที่มาไม่ได้จะดี?"เฉินเป่ยเย็นชาเล็กน้อยและมีความหมายลึกซึ้งแวบเข้ามาในดวงตาของเขา

"ผมรู้แล้ว เลขาหลิน น้ำหอมของคุณ ... มันหอมมาก" เฉินเป่ยเดินไปที่ลิฟต์ แต่หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว เขาก็หยุดและพูดว่า

"อ๋า ... " ใบหน้าที่บริสุทธิ์ราวกับนางฟ้าของหลินเฉว่ก็แข็งตัวขึ้นทันที จ้องมองหลังเฉินเป่ยที่จากไป โดยที่แข็งอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน

ผ่านไปเป็นเวลานาน ใบหน้าสวยของหลินเฉว่ก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

ทางเข้าอาคารของตระกูลหลี ในรถสีดำ หลีหงและหลีเช่าเทียนนั่งอยู่ในนั้น สีหน้าหลีหงดูสงบ ส่วนหลีเช่าเทียนสีหน้าดูนิ่งมาก

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนที่ประตู ห้ามป้าและป้าสองของตระกูลหลีไว้ทันใดนั้น ป้าก็ยกมือขึ้นตบหน้ารปภ. คนหนึ่ง! “ กล้าดียังไง แม้แต่ฉันก็กล้า!” ป้าดุว่าเสียงดังและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็สั่นด้วยความกลัว แม้ว่าพวกเขาจะยังคงขวางประตูอาคารตระกูลหลีอยู่ แต่บรรยากาศฝั่งของพวกเขาดูอ่อนลงมากแล้ว

"ใช่ ฉันบอกคุณแล้วว่านามสกุลของเราคือหลี คุณได้ยินหรือยัง ให้หลีชิงเยียนออกมาพบเราเร็ว!" ป้าสองกล่าว

"ขออภัยด้วยครับ เราไม่ได้รับคำสั่งให้เข้า ท่านทั้งสองก็เข้าไปไม่ได้" รปภ. เอาแต่ขอโทษ แต่เพราะความเป็นมืออาชีพของเขาสูงมาก เขาจึงสามารถหยุดป้าและป้าสองไว้ข้างนอกได้

ในไม่ช้า ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่ทางเข้าอาคารตระกูลหลี ทุกคนต่างก็ดูอย่างสนุกสนาน

ในขณะนี้เอง ฝูงชนที่พลุกพล่านได้หลีกทางออกมาหนึ่งทาง

ในตอนท้ายของถนน เงาที่สวยงามยืนอยู่ที่นั่น ดึงดูดความสนใจนับไม่ถ้วนในพริบตา ป้าใหญ่กวาดมองไปที่รูปร่างที่มีทรวดทรงองเอวของหลีชิงเยียน ส่งเสียงออกมาอย่างเย็นชาและพึมพำกับตัวเองว่า "นางจิ้งจอก"

หลีชิงเยียนเดินเข้ามาช้าๆ กวาดมองป้าและป้าสองแล้วถามว่า"เกิดอะไรขึ้น?"

"ชิงเยียน เรามาที่นี่เพื่อหาคุณเป็นพิเศษ" ในเวลานี้ ในที่สุดหลีหงก็ก้าวออกจากรถสีดำและเดินไปหาหลีชิงเยียน

“ คุณปู่พาคนจำนวนมากมาที่บริษัทของฉันทำอะไร?” แม้ว่าการแสดงออกทางสีหน้าของหลีชิงเยียนจะผ่อนคลายและอ่อนโยนมากแล้ว แต่ความระมัดระวังในดวงตาที่สวยงามของเธอก็ยังไม่ลดลง

คนกลุ่มนี้ เคยวางแผนที่จะกลืนกินบริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปมาก่อน ดังนั้นตอนนี้พวกเขามาที่นี่ จะมีอะไรดีละ

บริษัทตระกูลหลีกรุ๊ปก่อตั้งโดยเธอและหลีหยาง ใช้ความพยายามและทุ่มเทไปมากมายกว่าจะเป็นแบบนี้ แน่นอนว่าหลีชิงเยียนไม่ยอมมอบให้กับคนอื่นง่ายๆอยู่แล้ว

“ มันไม่เหมาะสม ที่จะพูดที่นี่” หลีหงมองไปรอบ ๆ

หลีชิงเยียนเหลือบมองไปที่ฝูงชนและกล่าวว่า "บริษัท มีห้องประชุม ไปที่ห้องประชุมแล้วพูดกันเถอะ"

พวกเขาเดินเข้ามาในห้องประชุม หลีหงมองไปรอบ ๆ และยิ้ม "ชิงเยียน คุณเฉิน?"

หลีชิงเยียนรินชาให้หลีหงและพูดอย่างโมโหว่า "เขา ฉันไม่รู้ว่าเขาไปไหน"

“ คุณปู่ เรียกชื่อเขาโดยตรงเลย อย่าเรียกเขาว่าคุณเฉิน” หลีชิงเยียนพูดเบาๆ