บทที่ 22

"ช้าก่อน!" ชายชราหลิวมองดูผู้คนรอบตัวเขาทีละคน "นางช่ายนั้นนั้นหยาบคาย ไม่มีเมตตา ทำร้ายลูกหลาน เพื่อเงินทองแล้วไม่ลังเลยที่จะฆ่าหลิงหลง! ผู้หญิงโหดเหี้ยมเช่นนี้พวกเจ้าตระกูลกู้ไม่ตัดสินแทนหลิงหลงก็ช่างเถอะ วันนี้จะฆ่าหลิงหลงอีกเพื่อผู้หญิงโหดเหี้ยมเช่นนั้น ช่างมีตาหามีแววไม่ กลับดำเป็นขาวเสียจริง วันนี้มีข้าอยู่ ข้าจะดูว่าพวกเจ้าใครจะกล้า"

กู้เฉิงหลินหันกลับมามองเขาแล้วพูดว่า "หมอหลิว นี่เป็นเรื่องของตระกูลกู้ของข้า คงไม่ต้องให้คนนอกอย่างท่านเข้ามายุ่ง!"

ชายชราหลิวมองชาวนาที่โง่เขลาเหล่านี้ด้วยความโกรธ ชี้ไปที่ท้องฟ้าแล้วตะโกนว่า "ทางการตัดสินคดียังต้องให้ความสำคัญกับหลักฐาน พวกเจ้าจะพูดว่าอย่างไรก็ได้งั้นหรือ? ข้าว่าต้องเป็นนางช่ายที่เล่นตุกติก พวกเจ้าโดนนางหลอกแล้ว!"