ตอนที่ 2 สัมพันธ์ลับอาจารย์แสนร้าย

"เรียบร้อยนะครับ"

น้ำเสียงสุภาพของอาจารย์หนุ่มทำให้คนที่เอาแต่ก้มหน้างุดเพราะคิดถึงแต่เรื่องเมื่อคืนเงยหน้าขึ้น เห็นเขากำลังจะลบ เธอจำต้องเอามือถือมาแอดเพื่อนในเฟสเอาไว้ติดต่องานอย่างปฏิเสธไม่ได้เหมือนกัน

ดึงตัวเองกลับมา ไม่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน คิดเสียว่าเรายังไม่ได้มีอะไรกัน

แล้วยิ่งมาเห็นว่าเขาคืออาจารย์ ส่วนเธอเป็นนักศึกษา ระยะห่างเป็นสิ่งที่เธอและเขาต้องรักษามันอยู่แล้ว

การเรียนการสอนเริ่มที่บ่ายสามโมงไปจบลงที่ห้าโมงเย็น ทำเอาธนาล้ามากจนต้องยกน้ำเปล่าขึ้นจิบ ทว่าลำคอขาวเนียนที่มีลูกกระเดือกเป็นลอนทำให้เกิดเสียงซุบซิบขึ้นมาอีกครั้ง

ทั้งคลาสธนาโดนแซวมาตลอด แต่เขาก็พยายามบอกนักศึกษาหากว่าใครมาได้ยินจะดูไม่ดี

เขาไม่ได้ซีเรียสหากนักศึกษาทุกคนจ้องมองมาที่หน้าห้องแล้วให้ความร่วมมืออย่างดี นั่นก็หมายถึงวิชาที่เขาสอนมันมีประสิทธิภาพ ทำให้นักศึกษาสนใจกัน ไม่ขาดเรียน ไม่โดดเรียน ส่งงานกันครบและตรงเวลา

เกิดมาหล่อก็ประมาณนี้ อยากสลัดทิ้งก็ทำไม่ได้สักที

"คำแพงครับ" ธนามองรายชื่อที่อยู่ในกระดาษเช็กชื่อก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง

"ขาอาจารย์" หญิงสาวขานรับ ทำให้อาจารย์หนุ่มรีบถามต่อ

"เราเป็นหัวหน้าห้อง?"

"ค่ะ"

มิน่าตอนที่เขาเดินเข้ามาแล้วมีคนบอกให้ทำความเคารพเขาถึงรู้สึกคุ้นหูกับน้ำเสียงนี้จัง

ดีเลย

"รวบรวมงานของเพื่อนไปส่งผมที่ห้องด้วยนะครับ"

คำแพงเม้มปากไม่ตอบ ทำไมต้องให้เธอไปส่งด้วยนะ ไม่รู้เหรอว่าไม่อยากอยู่ใกล้เขา อยากอยู่ให้ไกลที่สุด

"คำแพง รับปากอาจารย์ไปสิแก" พอเห็นเพื่อนสาวไม่ตอบสักที คนที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบสะกิด

"ค่ะ"

"เลิกคลาสได้ครับ"

"นักศึกษาเคารพ"

"ขอบคุณค่ะ / ขอบคุณครับ อาจารย์"

บรรยากาศในช่วงห้าโมงเย็นซึ่งนักศึกษาครูอาจารย์ก็พากันทยอยกลับบ้านกันหมด ทำให้ค่อนข้างเงียบเชียบ