13 - รอดไม่รอด ?

กำปั้นมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันอีกครั้ง นี่!! เขาเป็นบ้าอะไร เป็นอะไรกับฉันกัน

“รหัส” เขาย้ำอีกครั้ง

“ฉันไม่บอก....”

“ใครทักมา ?” เขาจ้องหน้าฉันอย่างไม่สบอารมณ์

“ฉันไม่รู้”

“เธอรู้”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับนายด้วย จะยุ่งทำไม” พูดจบฉันก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่น มันอะไรกันนักหนากับฉันเนี่ย ชอบฉันหรือไงกัน !!

“เกี่ยว” กำปั้นตอบเสียงเรียบแล้วพูดต่อ “เธอคิดจะทำอะไร ?”

“.....” ฉันเม้มปากแน่นไม่ตอบ ไม่ใช่ว่ากลัว แต่เพราะมันไม่จำเป็นที่ฉันจะบอกในสิ่งที่ฉันกำลังคิดจะย้ายไปอยู่ที่อื่นต่างหาก

“เธอไม่มีทางหนีพ้น” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้น นี่เขาอ่านใจได้หรือไงถึงได้รู้ว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่

“เอาโทรศัพท์ของฉันคืนมานะ !! อื้อ....”

เสียงของฉันถูกกลืนหายลงไปในลำคอ ริมฝีปากของฉันถูกริมฝีปากหนาของกำปั้นปิดเอาไว้ เขาไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าเอาปากมาแตะกับปากของฉัน แต่มันก็ทำให้ฉันตกใจสติหลุดได้เหมือนกัน

“อื้อ ~” ฉันท้วงในลำคอเพราะถูกกัดตรงริมฝีปากล่าง กำปั้นผละปากออกแล้วเขาก็เหมือนจะพอใจมากที่ทำให้ฉันเจ็บตัวได้

“ไม่คืน” เขาพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ “จนกว่าจะรู้รหัส”

“ได้ ไม่คืนก็ไม่ต้องคืนฉันจะซื้อใหม่ !!”

“รวย ?”

“แน่นอน ฉันรวย”

เขาปล่อยแขนของฉันให้เป็นอิสระ จากนั้นก็เดินไปนั่งบนปลายเตียง