21 - ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครงั้นหรอ ...

“พอ ๆ นายหยุดหาเรื่องเพื่อนฉันสักที” ฉันพูดปัดรำคาญก่อนจะเดินไปจับแขนกำปั้นแล้วพาเขาเดินไปที่ห้องฉัน ส่วนลีโอมันก็กลับเข้าห้องมันไป

เมื่อเข้ามาในห้องกำปั้นเขาก็จ้องหน้าฉันตาเขม่งแบบไม่ละสายตาก่อนจะเดินอย่างหงุดหงิดไปตรงระเบียง ฉันรู้เลยว่าเขากำลังจะทำอะไรแล้วมันก็เป็นอย่างที่ฉันคิดเอาไว้ไม่มีผิด กำปั้นหยิบมวลบุหรี่จากซองออกมาหนึ่งมวลจากนั้นเขาก็จุดมันสูบ ควันสีขาวคลุ้งไปทั่วระเบียงห้องของฉัน

ฉันไม่ได้ห้ามหรือบ่นอะไรที่เขามาสูบบุหรี่ในห้องของฉันแบบนี้ ไม่ใช่ไม่อยากจะต่อว่าแต่ฉันเคยบอกเขาไปตั้งกี่ร้อยรอบแล้ว ฟังที่ไหนกันล่ะ ฉันเดินไปในห้องนอนเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดกีฬา ฉันชอบใส่นะมันใส่สบายดี เห็นฉันเปรี้ยว ๆ แบบนี้เวลาอยู่ห้องฉันแต่งตัวชิวมากเลยนะขอบอก

จริง ๆ ฉันรู้แหละว่ากำปั้นตามฉันมาในวันนี้เขามาทำไม เขารู้ว่าวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายของฉัน

บางครั้งฉันก็ไม่เข้าใจนะ ไม่สิไม่ใช่บางครั้ง ทุกครั้งเลยต่างหาก ทำไมเขาถึงพยายามเข้าหาฉัน เขาบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับฉัน แต่การกระทำของเขาบางทีมันก็ทำให้ฉันคิด....

ตึกตัก ตึกตัก ! เสียงหัวใจของฉันมันเต้นรัวเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่กำปั้นทำเหมือนว่าหวงฉัน ทำไมกันล่ะ ทำไมใจของฉันต้องเต้นแรงขนาดนี้ด้วย

ปัง ปัง ปัง !!

เสียงเคาะประตูห้องนอนดังสนั่นขึ้น ฉันที่กำลังเหม่อลอยอยู่สดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองยังประตูแล้วถอนหายใจออกมาเบา ๆ ขาของฉันค่อย ๆ ก้าวเดินไปเปิดประตูให้กับคนที่กำลังเคาะอยู่

“ออกมาคุย” เขาบอกฉันเสียงเข้ม สายตาเย็นชาจ้องมองใบหน้าของฉันเพียงแค่ครู่หนึ่งก่อนที่ร่างสูงจะเดินหันหลังให้ฉัน เขาเดินไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องเพื่อรอให้ฉันไปคุย

ฉันถอนหายใจออกมาเบา ๆ อีกครั้งก่อนจะเดินตามเขาไปนั่งบนโซฟาตัวที่อยู่ตรงข้ามกันกับเขา เราทั้งคู่ได้แต่มองหน้ากันเป็นเวลานานหลายนาที แต่เราก็ยังไม่ยอมพูดอะไรกันเลยสักคำ

“ฉันขอเวลาอีก...”

“เวลาของเธอหมดแล้ว” ฉันยังไม่ทันพูดจบเขาก็ขั้นขึ้น “ไปเก็บเสื้อผ้าของเธอซะ”

“เก็บเสื้อผ้า ? เก็บทำไม” ฉันถึงกับขมวดคิ้วไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาบอก “แค่กลับบ้านเสื้อผ้าไม่ต้องเก็บไปก็ได้”

“ไม่ใช่เก็บเสื้อผ้ากลับบ้าน” เขาพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ แล้วมองหน้าฉันอย่างหงุดหงิด “เธอต้องไปอยู่ที่คอนโดฉัน”

“จะบ้าหรอ !! ไม่เอาด้วยหรอกนะ” ฉันตาโตขึ้นมาทันทีพอได้ยินว่าเขาจะให้ฉันไปอยู่ด้วยกับเขา ฉันไม่ชอบอยู่ร่วมกับคนอื่น ชอบอยู่คนเดียวมากกว่า

“ต้องไป”

“ทำไมชอบบังคับฉันจัง ให้เวลาฉันบ้างจะได้มั้ย”

“พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอกลับบ้าน” เขาทำเมินคำพูดของฉัน

“ฉันบอกว่าขอเวลาอีกหน่อยไง !!”

ฉันพูดเสียงดัง เขากดดันฉันมากเกินไปแล้ว อะไรก็จะให้ฉันทำตามที่เขาสั่งทุกอย่างเลยรึไง “ฉันแค่ท้องกับนาย แต่ชีวิตมันก็ยังเป็นของฉันอยู่นะ”