หมั้นหมาย NC+++

ตอนที่ 61

พักเที่ยง

"ดูความโง่ของมันนะ..มันแอบพกเครื่องคิดเลขเข้าห้องสอบด้วยแต่มันดันกดไม่เป็น..สุดท้ายสอบตก" ชะเอมนินทาวกวนให้กลุ่มเพื่อนทั้งคณะฟังที่ลานใต้ถุนของคณะโดยมีวกวนนั่งหน้าถอดสีฟังอยู่ข้างน้ำขิง

"มึงฉลาดจังเลยนะอีชะเอม" วกวนว่าให้ชะเอมอย่างนึกรำคาญ

"ก็มึงโง่"

"กูไม่ได้โง่เว้ย..ต้องให้กูบอกอีกสักกี่ครั้งว่ากูแค่ขี้เกียจปกติพื้นฐานกูเป็นคนฉลาดอยู่แล้วแต่ช่วงนี้กูแค่ชิล"

"ขี้เกียจตอนเด็กจะลำบากตอนโตนะวกวน" น้ำขิงเอ่ยแซววกวน

"ณัฐณิชา" อาจารย์ผู้หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาเรียกน้ำขิง

"ค่ะอาจารย์" น้ำขิงขานรับอาจารย์

"ท่านอธิการบดีเรียกให้ไปพบจ้ะ..รีบไปตอนนี้เลยนะอย่าให้ท่านรอนาน" อาจารย์ผู้หญิงวัยกลางคนเดินออกมาบอกน้ำขิงตามคำสั่งของไฟก่อนจะเดินกลับเข้ามาในอาคารเรียนเหมือนเดิม

"อธิการบดีเรียกไปกินไอติมแท่งเหรอ" เป็นวกวนที่เอ่ยแซวน้ำขิงอย่างรู้ทันความคิดของไฟ

"หุบปากเน่าๆของมึงไป" ชะเอมยัดผลส้มทั้งลูกเข้ามาในโพรงปากของวกวนอย่างนึกหมั่นไส้เป็นการส่วนตัว

ก๊อก~ก๊อก~

น้ำขิงเคาะบานประตูห้องทำงานของอธิการบดีสองครั้งก่อนจะถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาก่อนโดยที่ไม่ได้รอให้เจ้าของห้องได้เอ่ยปากอนุญาตก่อน

"มาแล้วเหรอ" ไฟละสายตาออกจากเอกสารกองพะเนินตรงหน้าก่อนจะตบหน้าขาแกร่งเรียกน้ำขิงให้มานั่งบนตักแกร่งของตัวเอง

"ท่านอธิการบดีเรียกหนูมามีอะไรเหรอคะ" น้ำขิงเอ่ยถามด้วยท่าทางยั่วยวนอย่างมีจริตพลางเดินเข้ามานั่งบนตักแกร่งของไฟอย่างว่าง่ายมือบางค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของไฟออกทีละเม็ดอย่างใจเย็นก่อนจะฉีกกระชากกระดุมสองเม็ดสุดท้ายออกเผยให้เห็นร่างกายกำยำมัดกล้ามหน้าท้องหนั่นแน่นบ่งบอกว่าเขาต้องออกกำลังกายมาอย่างหนักถึงได้มีมัดกล้ามหน้าท้องที่ล่ำแน่นและแข็งมากขนาดนี้มือบางลูบไล้สัมผัสไปทั่วซิกแพคสัมผัสนุ่มนวลของเธอทำเอามาเฟียหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เขาจ้องมองท่าทางยั่วยวนของเธอไม่วางตา

"อย่ามายั่วเธอท้องอยู่นะ" มาเฟียหนุ่มจับมือบางซุกซนของน้องสาวเอาไว้ด้วยกลัวว่าตัวเองจะควบคุมอารมณ์กระสันเอาไว้ไม่ได้เขาไม่อยากเผลอทำรุนแรงกับช่วงล่างของเธอด้วยกลัวว่าลูกในท้องของเธอจะได้รับอันตราย

"ไม่ชอบเหรอคะ" น้ำขิงเอ่ยถามพลางส่งยิ้มหวานให้พี่ชายอย่างเชื้อเชิญก่อนจะเลื่อนตัวลงมานั่งบนพื้นกระเบื้องตรงกลางระหว่างขาของพี่ชายลิ้นเล็กเปียกชุ่มตวัดลิ้นเลียรอบหัวนมสีชมพูระเรื่อของพี่ชายอย่างยั่วยวนท่าทางยั่วยวนราวกับแมวน้อยยั่วสวาทของเธอทำเอามาเฟียหนุ่มสติกระเจิดกระเจิงไปกับการปลุกเร้าของเธอ

"อ๊า~" มาเฟียหนุ่มเปล่งเสียงครางออกมาอย่างแผ่วเบาเมื่อโดนมือบางลูบไล้ไปตามความยาวของแก่นกายใหญ่ที่อยู่ใต้ร่มผ้าไปมามือบางรูดซิปกางเกงยีนส์สีดำของมาเฟียหนุ่มออกเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่ที่ผงาดแข็งชันราวกับแท่งเหล็กดีดเด้งขึ้นมาภายใต้กางเกงบ๊อกเซอร์แบรนด์ดัง

"อยากโดนฉันกระแทกขนาดนั้นเลยเหรอ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเส่า

"เปล่าค่ะน้องแค่แกล้งเล่น" น้ำขิงตอบกลับพี่ชายเสียงใสพลางหยัดกายลุกขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของพี่ชายช้าๆโดยที่ดวงตากลมโตไม่ได้ละไปจากดวงหน้าคมคายของพี่ชาย

"อ๊ะ!พี่ชาย~" เพียงชั่วพริบตาเดียวมาเฟียหนุ่มจับร่างเล็กหันหน้าเข้าหาโต๊ะทำงานก่อนจะใช้นิ้วยาวแกร่งแหวกขอบแพนตี้ตัวจิ๋วออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับสอดใส่ความเป็นชายขนาดใหญ่โตเกินมาตรฐานเข้ามาในร่องสวาทสีชมพูเปียกชุ่มทันที

พั่บ พั่บ พั่บ

"ดื้อ" มาเฟียหนุ่มบิดจมูกเชิดรั้นของน้องสาวเบาๆด้วยความมันเขี้ยวก่อนจะจับเอวคอดกิ่วไว้หมั่นก่อนจะถาโถมแรงกายเข้าใส่จุดกระสันของเธออย่างหนักหน่วงจนเกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบกันดังระงมอยู่ภายในห้องทำงานของอธิการบดี

"อ๊า!สะ..เสียว~หยุดกระแทกแป๊บนึงได้ไหมคะ..ซี๊ดดดด..น้องเสียวตรงนั่น" น้ำขิงกัดริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างแรงด้วยความเสียวซ่านจนได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปากเล็กเธอใช้มือบางจับขอบโต๊ะทำงานเอาไว้แน่นพลางฟุบหน้าลงบนโต๊ะทำงานโดยที่ช่วงล่างยังคงโดนเล่นงานอย่างหนักหน่วง

"อ๊าส์!ถ้าจะแตกก็ปล่อยออกมาก่อนเลยไม่ต้องรอ" พั่บ! พั่บ! พั่บ! ร่างเล็กกระตุกเกร็งก่อนจะขยับสะโพกมนขึ้นลงมากระทบกับแก่นกายใหญ่อย่างหนักหน่วงด้วยเธอเองมองเห็นปลายสวรรค์อยู่รำไรน้ำขิงกระตุกเกร็งอีกครั้งเมื่อยามโดนแก่นกายใหญ่เร่งแรงอัดกระแทกกระทั้นสวนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊ะ!อ๊ะ!อ๊ายยยยยย" น้ำขิงฟุบหน้าลงบนโต๊ะทำงานของพี่ชายด้วยความอ่อนแรงพลางหอบหายใจออกมาหนักๆมือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบขยำหน้าอกใหญ่ผ่านเนื้อผ้าชุดนักศึกษาตัวบางก่อนจะเร่งขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่ช่องทางรักอวบนูนถี่ๆร่างกายอ่อนหวานเย้ายวนของเด็กสาววัยแรกแย้มทำเอามาเฟียหนุ่มแทบคลั่งเขาตักตวงเอาความสุขจากเรือนร่างของเธออยู่นานนับชั่วโมงกว่าจะปล่อยให้ร่างกายของเธอเป็นอิสระ

@โรงแรมxxx

@งานวันหมั้น

"โห่..ผู้ชายเยอะแตกแตนมากกก..มีแต่มาเฟียหล่อๆทั้งนั้นเลย" ชะเอมตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นเมื่อเดินเข้ามาภายในงานหมั้นของน้ำขิงและไฟที่มีแต่บรรดาเหล่ามาเฟียนับร้อยคนเดินสวนกันไปมาละลานตาชะเอมนึกคิดในใจถ้าไม่ใช่เป็นเพราะน้ำขิงชวนเธอกับวกวนมาร่วมงานด้วยชีวิตนี้เธอคงไม่ได้มีโอกาสมางานหมั้นที่หรูหราอลังการใหญ่โตขนาดนี้

"เหมือนสวรรค์แกล้งฉันให้ได้พบเจอแต่คนหล่อๆแต่เอามาทำผัวไม่ได้สักคนชีวิตนี้คงจะไม่มีมาเฟียคนไหนมาตกหลุมรักฉันหรอก" ชะเอมพูดขึ้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองที่ไม่สวยเท่าเพื่อนรักอย่างน้ำขิงทำเอาวกวนส่ายหน้าน้อยๆให้ชะเอมอย่างเอือมระอาในความขี้น้อยใจชอบดูถูกตัวเองและคลั่งไคล้มาเฟียของเธอ

"ก็ใช่ว่าจะไม่มี" น้ำเสียงทุ้มต่ำของอชิดังขึ้นข้างๆใบหูจากด้านหลังของชะเอมการกระทำของอชิทำเอาชะเอมสะดุ้งโหย่งด้วยความตกใจ

"อชิ" ชะเอมเผลอเรียกชื่อเล่นของอชิเธอเรียกชื่อเล่นของเขาราวกับว่าเธอและเขาสนิทสนมกันทำเอาอชิเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยถูกใจในความใจกล้าของชะเอมที่กล้าเรียกเขาเพียงแค่ชื่อเล่นเท่านั้น

"หืออ..ฉันเป็นเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอเหรอ" อชิเอ่ยถามพลางเลิกคิ้วขึ้นด้วยความทะเล้น

"ปะ..เปล่าค่ะ" ชะเอมเกาแก้มแก้เขินพลางบิดตัวไปมาด้วยความเหนียมอาย

"เรียกฉันว่าพี่สิ..ฉันเกิดก่อนเธอตั้งรอบหนึ่ง"

"ระ..เรียกได้เหรอคะ" ชะเอมอมยิ้มให้กับคำพูดของอชิจนแก้มปริ

"ก็ถ้าเป็นเธอ" อชิตอบกลับชะเอมพลางทำเอาหัวใจดวงน้อยของชะเอมเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งวกวนที่ยืนอยู่ข้างๆของชะเอมได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆด้วยรำคาญในท่าทางเหนียมอายของเธอเต็มทน

"อย่าแซวมันเยอะมันยิ่งคิดว่ามึงชอบมันอยู่" เป็นวกวนที่พูดแทรกขึ้นมาทำลายบรรยากาศ