สอนการบ้านให้น้อง

15 : 50 น.

@บริษัท KF จำกัด

น้ำขิงเดินเข้ามาภายในบริษัทของตระกูลผู้ปกครองของเธอ เธอเดินเข้ามาในชุดนักเรียนโรงเรียนนานาชาติเอกชนชื่อดัง โดยมีเซนมือซ้ายคนสนิทของไฟเดินตามหลังน้ำขิงเข้ามาด้วยตามคำสั่งของผู้เป็นนายให้ไปรับน้ำขิงมาจากโรงเรียน

เหล่าบรรดาพนักงานภายในบริษัทต่างส่งยิ้มหวานกล่าวทักทายเด็กน้อยอย่างเป็นมิตรมันเป็นภาพประจำที่เห็นได้แทบจะทุกวัน เวลาที่น้ำขิงเลิกเรียนไฟก็จะมักให้ลูกน้องคนสนิทของเขาไปรับเธอมาที่นี่หรือวันไหนที่เขามีเรียนก็จะให้ลูกน้องคนสนิทไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยให้เขา

ก๊อก~ ก๊อก~

เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นทำให้ไฟละสายตาจากกองเอกสารตรงหน้า

“เข้ามา” เสียงทรงอำนาจของไฟกล่าวอนุญาตทำให้น้ำขิงเปิดประตูเข้ามาอย่างเบามือ

“ไปเล่นอะไรมา ทำไมเสื้อผ้ามอมแมมแบบนี้” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามน้องสาวบุญธรรมเมื่อเห็นว่าเสื้อนักเรียนสีขาวของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสีดำราวกับเพิ่งไปคลุกดินมา

“น้องเล่นกระโดดเชือกกับเพื่อนมาค่ะ”

“ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่อยออกมากินข้าว” คำสั่งของไฟทำให้น้ำขิงเดินเข้าไปอาบน้ำภายในห้องนอนที่อยู่ภายในห้องทำงานของเขาตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

“วันนี้มีผู้ชายมาคุยด้วยรึเปล่า” ไฟเดินเข้ามาหาน้องสาวพลางเอ่ยถามเสียงเรียบแต่กลับเต็มไปด้วยความดุดัน เขาจ้องมองน้องสาวยืนสระผมอยู่ใต้ฝักบัวพลางถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปด้วย ชายหนุ่มเดินเข้ามาหยิบสบู่ขึ้นมาถูฟองสบู่ตามเรือนร่างขาวผ่องให้น้องสาวโดยที่สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างเล็กของน้องสาวอย่างกะลิ้มกะเหลี่ยไม่ปิดบัง

“ฉันถามก็ตอบ”

“ไม่มีค่ะ” น้ำขิงตอบเสียงเบาโดยที่ยืนตัวแข็งทื่อก้มหน้าเงียบ ก่อนจะถูกมือใหญ่ลูบวนตรงเนินสามเหลี่ยมอวบอูมมือหนาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่ขนาดพอดีมือเบาๆ น้ำขิงในวัยเพียงเท่านี้ แต่รูปร่างกลับเจริญเติบโตเร็วกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอโดยเฉพาะหน้าอกที่ดูเหมือนจะใหญ่ผิดปกติ

“อ้ะ..พี่ชาย” น้ำขิงสะดุ้งเฮือกตกใจพลางยกมือเล็กขึ้นมาปกปิดของสงวนด้านบนและด้านล่างของตัวเองเอาไว้ด้วยความหวาดกลัว

“หวงจังนะ..ยังไงเธอก็ต้องตกเป็นของฉันอยู่วันยังค่ำ..วันนี้ฉันจะใจดีปล่อยเธอไปสักวันก็แล้วกัน”