บทที่ 15

ข้างถนน มีรถพี่เลี้ยงวิ่งมา ชายหญิงในรถดูเหมือนกำลังคุยกันอะไรบางอย่าง

“หยุด” หญิงสาวร้องบอกคนขับให้หยุด

“เรื่องอะไร” ชายหนุ่มถามอย่างสงสัย โดยไม่รู้ว่าหญิงสาวเอะอะอะไรอีก

“มีคนอยู่ตรงนั้น” ผู้หญิงคนนั้นพูด เธอรีบลงจากรถเพื่อตรวจสอบ แล้วผู้ชายก็เดินตามไป

“ไม่ เขาได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืน เขาต้องรีบรักษาให้หาย มิฉะนั้นเขาจะต้องตาย” หญิงสาวพูดพร้อมกับมองไปยังชายที่ตกใจกลัว

เห็นได้ชัดว่าชายคนนั้นไม่ได้ตื่นจากความตื่นตระหนก เขาแค่ยืนงุนงงอยู่ตรงนั้น

“มองอะไร รีบไปช่วย!” ผู้หญิงคนนั้นโกรธเล็กน้อย ชีวิตของเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย เธอรีบมากจริงๆ

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็นึกขึ้นได้ เขากระโดดขึ้น เหยียดนิ้วดอกกล้วยไม้ออกแล้วดึงเธอ "โอ้ คุณป้า คุณเพิ่งจะมีชื่อเสียงนิดหน่อย ดังนั้น หยุดยุ่งกับเรื่องนี้กันเถอะ โอเค อีกอย่าง เขาโดนกระสุนปืน”

ในขณะที่ชี้ไปที่ Zhou Wei เขาดึงเธอกลับไปให้ไกล

ผู้หญิงคนนั้นมองเขาอย่างว่างเปล่าและสะบัดมือออก "โอ้ นี่คือชีวิต อีกอย่าง เกิดอะไรขึ้นกับบาดแผลกระสุนปืน" เธอดึงเขาขึ้นมาอย่างดื้อรั้น

“คุณคะ ส่งบาดแผลกระสุนปืนไปโรงพยาบาลยังไงคะ แล้วถ้าโดนถ่ายรูปจะทำยังไงคะ” ชายคนนั้นยังคงพูดด้วยสีหน้าปฏิเสธ ในที่สุดเขาก็ทำให้เธอโด่งดัง แต่เขาไม่อยากเสียทุกอย่างไป เพราะคนบนดินคนนี้

“งั้นคุณโทรหาหมอลี่ให้กลับบ้าน เร็วเข้า อย่ารอช้า” ผู้หญิงคนนั้นยืนกรานแม้จะโกรธเล็กน้อย

เมื่อเห็นการยืนกรานของผู้หญิง ผู้ชายคนนั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเชื่อฟังเธอ อุ้ม Zhou Wei ไปที่รถ จากนั้นจึงเริ่มโทรหาหมอ

ระหว่างทาง ร่างกายของ Zhou Wei โชกไปด้วยเลือด หน้าผากของเขามีเหงื่อออกตลอดเวลา ใบหน้าและริมฝีปากของเขาไม่มีเลือด และคิ้วของเขาก็ขมวดแน่นด้วยความเจ็บปวด

ในอีกด้านหนึ่ง Xu Xu ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกลับไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อย้ายคน แต่เมื่อพวกเขามาถึง Zhou Wei ได้หายตัวไปนานแล้วและไม่ทราบที่อยู่ของเขา

มีความเจ็บปวดในหัวใจของเขาอย่างกะทันหัน Xu Xu ไม่รู้ว่าจะอดทนอย่างไร สิ่งเดียวที่เขาหวังในตอนนี้คือมันจะดีแค่ไหนถ้าเขาอยู่บ้านเมื่อเขากลับถึงบ้าน แต่เขารู้ว่าเขาเป็นเพียง คิดปรารถนาและตอนนี้เขาก็ได้แต่หวัง

ในคฤหาสน์ของตระกูล Zhou ไฟยังคงสว่างไสวและเริ่มจะสายแล้ว แต่บ่ายวันนี้ Cheng Duo นอนหลับเป็นเวลานาน ดังนั้นเธอจึงไม่รู้สึกง่วงเลย แต่กระปรี้กระเปร่ามาก Zhou Nan เป็นเด็กและมีพลังเป็นพิเศษ ใช่ พวกเขาสองคนมีช่วงเวลาที่ดีในการเล่นเกม

เมื่อ Xu Xu กลับถึงบ้าน พวกเขายังคงอยู่บนโซฟา ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกและรอยขีดข่วนนับไม่ถ้วน ดวงตาของเขาเป็นสีแดง เขาไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับมันอย่างไร

เห็นได้ชัดว่า Xu Xu รู้สึกผิดหวัง หัวใจของเขาตายไปแล้ว เขารู้สึกชาจนแทบไม่รู้สึก ถ้าเจ้านายหาเขาไม่พบจริงๆ เขาจะไม่มีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างแน่นอน

โจวหนานไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เธอรู้ว่าเป็น Xu Xu จากมุมหางตาของเธอ "เฮ้ แล้วพี่ชายของฉันล่ะ ทำไมเขาไม่กลับมากับคุณ" เธอถามอย่างสบายๆ

ร่างกายทั้งหมดของ Xu Xu ทรุดลงโดยตรง เขาคุกเข่าลงบนพื้น กุมศีรษะ สับสนเหมือนเด็ก

ความเจ็บปวดจากการสูญเสียผู้เป็นที่รักทำให้เขาหายใจลำบาก และความเจ็บปวดที่บีบคั้นหัวใจแล่นไปทั่วร่างของเขา ราวกับมีดกรีดร่างเขา!