บทที่ 19

“คุณพูดเรื่องอะไร เป็นไปได้ไหมว่าคุณกำลังป่วย” หยูหยูขมวดคิ้วด้วยตัวเอง ใช่ ดาราเกรดสามอย่างเธอต้องแต่งหน้าเองเมื่อเธอยุ่ง เธอมีผู้จัดการ ไม่ใช่ แย่แล้ว Zhou's Media จะเซ็นสัญญากับเธอ บางทีในชาติหน้า

"โอ้ ไม่ ผู้หญิงคนโตของฉัน คนจากบริษัทของ Zhou มาที่นี่แล้ว และคุณไม่ต้องกังวลอะไร สื่อของ Zhou จะดูแลความเสียหายที่ชำระบัญชีทั้งหมดของคุณที่นี่" ผู้จัดการดีใจจนแทบสลบ . ดูสิ เต้นไปรอบๆ.

"จริงเหรอ?" หยูหยูยังคงมองไปที่ผู้จัดการด้วยความไม่เชื่อ เธอเพิ่งประสบโชคบางอย่าง

"จริงสิ เฮ้ อย่าบอกนะว่า Zhou Wei ที่คุณช่วยชีวิตไว้ยังมีประโยชน์ ถ้าคุณบอกว่าคุณสามารถเซ็นสัญญากับบริษัทใหญ่ได้ คุณก็ทำได้จริงๆ" เจ้าหน้าที่พูดพร้อมกับเชิดหน้าขึ้นสูงและชี้ไปที่ Lanhua

หลังจากที่เขาพูดแบบนี้ หยูหยูก็จำสิ่งที่เขาพูดในวันนั้นได้ว่าเธอจะต้องมีบริษัทขนาดใหญ่ให้เซ็นสัญญา วันนั้นเธอคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกจริงๆ แต่เธอไม่เคยคิดว่ามันเป็นความจริง

“คุณบอกว่าอาจจะเป็นเขาจริงๆ เหรอ?” หยูหยูไม่รู้ แต่เธอยังคงมีความคาดหวังเล็กๆ อยู่ในใจ

“จะเป็นใครไปได้อีกถ้าไม่ใช่เขา มันยากที่จะปะปนกับคนไม่มีพื้นฐานอย่างพวกเรา ฉันคิดว่าเขาต้องรู้จักใครบางคนจาก Zhou's Media” เขาพูดโดยไม่เคยคิดว่า Zhou's Media คือเขา บริษัทลูก และ Zhou Wei เป็นหัวหน้าใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง Zhou's Media

เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด หยูหยูรู้สึกโชคดีเล็กน้อยในใจของเธออย่างอธิบายไม่ได้ และถึงกับแอบยิ้มในใจ หลังจากผ่านไปสองวัน เธอชอบเขาอย่างอธิบายไม่ได้ แต่มันก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

กลางคืนค่อนข้างเงียบ อาจเป็นเพราะสภาพอากาศ วันนี้ร้อนอบอ้าวเล็กน้อย และคนเดินบนถนนอาจกลับบ้านเพื่อหลบร้อน

“มาเถอะที่รัก” โจวเว่ยยืนอยู่ที่ประตูรถ ยื่นสองมือออกไปกอดเธอไว้นอกรถ

“คุณ คุณกำลังทำอะไร” เธอมองเขาอย่างเขินอายและไม่รู้จะพูดอะไร เธอไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอยากกอดเธอเมื่อเธอลงจากรถ นอกจากนี้ Zhou Nan และ Xu Xu กำลังดูด้วยความสนใจ

“ไม่เป็นไร คุณไม่ได้กินข้าวมาหลายวัน ฉันเกรงว่าคุณจะปลิวไปตามลม” โจวเว่ยพูด แล้วไม่สนใจเธอ อุ้มเธอขึ้นแล้วเดินเข้าไปข้างใน

"คุณ คุณ..." Cheng Duo พยายามดิ้นรนสองครั้ง และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นดวงตาที่แน่วแน่ของเขา เมื่อเขาไม่สามารถถือเม็ดทรายได้ เขาก็ยอมแพ้อย่างเด็ดขาด ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหดหัวลงโดยหวังว่าทุกคนจะไม่เห็นเธอ

เขาไม่เต็มใจที่จะวางเธอลงจนกว่าจะถึงทางเข้า แต่ก็ยังค่อนข้างยากสำหรับเขาที่จะรับน้ำหนักของคนที่เพิ่งได้รับบาดเจ็บไปสองวันแม้ว่าเธอจะเบามากก็ตาม

เมื่อเขาไปถึงทางเข้า Zhou Wei เหงื่อออกมาก แม้ในขณะที่เขาวางเธอลงดวงตาของเขาก็มืดและเขาเกือบจะล้มลงกับพื้น

"คุณเป็นอะไรไป" Cheng Duo เป็นคนแรกที่เห็น เพราะเธออยู่ใกล้เขาที่สุด หัวที่ชุ่มเหงื่อและริมฝีปากสีซีดเล็กน้อยของเขาทำให้เธอกลัวมาก

"อุ๊ย แผลต้องเปิดอีกแล้ว" Xu Xu รีบไปทันทีเมื่อได้ยินการเคลื่อนไหว และคว้า Zhou Wei ที่กำลังจะล้มลง มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับอาการบาดเจ็บที่ยังไม่หายดีของเขา

"อะไร เกิดอะไรขึ้น" Cheng Duo รู้สึกโล่งใจเล็กน้อย บาดแผลของเขายังไม่หายดี แล้วทำไมเขาถึงยืนกรานที่จะกอดเธอ

"แม่บ้านโปรดรีบเรียกหมอ Xu Xu ช่วยเขา" หลังจากฟื้นตัวได้ไม่กี่วินาทีเธอก็พูดกับแม่บ้านแล้วรีบเดินตาม Xu Xu ขึ้นไป

"ที่รัก ฉันสบายดี คุณ..." โจวเว่ยเห็นเธอร้องไห้ และรู้สึกเป็นทุกข์ในใจเขาตามธรรมชาติ แต่ในขณะนี้ บาดแผลของเขาจะต้องถูกฉีกออก และความเจ็บปวดก็เจ็บปวดเกินไป เมื่อผ่านไปครึ่งทางของประโยค เขาตะลึงกับความเจ็บปวดกดลง

“คุณ หยุดพูดเถอะ ถ้าคุณมีอะไรจะพูด เราค่อยคุยกันทีหลังเมื่อหมอมา” ดูเหมือนเธอจะโกรธมาก แต่จริงๆ แล้วมันก็แค่ทำให้เขาเจ็บปวด ความเจ็บปวดทำให้เธอกังวลว่า ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงพูดด้วยความโกรธ

"พี่ชาย อย่าเพิ่งพูดตอนนี้ มันน่าเป็นห่วงจริงๆ" เมื่อเห็นเขาเช่นนี้ โจวหนานรู้สึกเป็นทุกข์ เธอไม่เคยเห็นพี่ชายของเธอบอบบางขนาดนี้มาก่อน ในความประทับใจของเธอ เขาเป็นเหมือนราชาเสมอ