บทที่ 20

เมื่อลงไปชั้นล่าง Xu Xu ยังคงคุยกับ Zhou Nan: "ฉันคิดว่ามันสมเหตุสมผลแล้วที่เจ้านายจะชอบพี่สะใภ้ พี่สะใภ้คนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่เหมือนผู้หญิงที่อ่อนแอและไม่มีกระดูกเลย "

ใช่ เขาไม่เคยเห็นเจ้านายชอบผู้หญิงมากขนาดนี้มาก่อน และสิ่งที่เธอทำในตอนนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกว่าเธอกล้าแสดงออกมาก Xu Xu ยังคงมองเธอในแง่ดี

“ถูกต้อง พี่สะใภ้ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไม่รู้อะไรเลย เธอไม่ธรรมดา” โจวหนานเห็นด้วยกับเขาเช่นกัน

ที่ชั้นล่าง Cheng Duo กำลังทำโจ๊กอยู่ในครัว เธอใส่ลำไย อินทผลัมแดง วูล์ฟเบอร์รี่และอื่นๆ ในทำนองเดียวกันเพื่อเติมพลังให้กับเขา

เธอไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว และเธอก็ยังรู้สึกหิวเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว แต่ตอนนี้เธอไม่มีความอยากอาหารเลยจริงๆ และเธอหวังเพียงให้เขาตื่นเร็วๆ

ข้าวต้มกำลังเดือดแล้ว เธอกำลังจะขึ้นไปดูเขาที่ชั้นบนเผื่อว่าเขาจะตื่นขึ้นในไม่ช้า

ชั้นบน อาจเป็นเพราะฤทธิ์ของยาสลบ โจวเหว่ยสติไม่ชัดเจนเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะหลับไป แต่เขาก็ยังพูดด้วยความงุนงง

"Duo'er อย่าทิ้งฉันไปคุณทิ้งฉันไม่ได้" ยืนอยู่ที่ประตู Cheng Duo ได้ยินคำพูดเหล่านี้ในปากของเขาด้วยความงุนงงและระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นในใจของเขาและอารมณ์ของเขาก็หดหู่อย่างมาก .

โดยไม่คาดคิด เขายังคงเรียกชื่อเธอเมื่อเขาไม่ได้สติ และขอร้องเธออย่างจริงจังว่าอย่าจากไป ปรากฎว่า ผู้ชายคนนี้ยังมีจุดอ่อน

เธอเดินไปข้างเขาอย่างแผ่วเบา นั่งลงข้างเขา แล้วบีบมือเขาแน่นราวกับว่าเขาได้ยิน แล้วกระซิบข้างหูว่า "ฉันอยู่นี่ ฉันจะไม่ทิ้งเธอ ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้ในนี้" ชีวิต” น้ำตาร้อนไหลอาบแก้มลงบนมือใหญ่

ที่แปลกคือ Zhou Wei ดูเหมือนจะรู้สึกได้ เขาหยุดพูดคำเหล่านั้นจริงๆ แต่หลับสนิท

Cheng Duo มาอยู่เคียงข้างเขาแบบนี้อาจเป็นเพราะเขากังวลและกลัวเกินไปในช่วงสองวันที่ผ่านมาและเขาไม่ได้นอนมาสองสามชั่วโมง มือก็หลับไปอย่างสงบ

หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง ยาสลบก็หมดลง และ Zhou Wei รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย

เขาขมวดคิ้วและขยับนิ้วสองสามครั้ง

เขาต่อต้านความเจ็บปวดที่ฝาดและค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเขาเห็นว่าเธอนอนหลับสนิทต่อหน้าเขาแต่ท่าทางของเธอบิดเบี้ยวมากซึ่งทำให้ผู้คนอึดอัด

โจวเว่ยตบเธอเบา ๆ เดิมทีคิดว่าเขาสามารถกอดเธอคนเดียวได้ แต่เขาพบว่าเขาไม่มีแรงที่จะกอดเธอในสถานการณ์ปัจจุบัน เขาจึงต้องตบเธอให้ตื่นและอยากให้เธอนอนในท่าอื่น

ด้วยความงุนงง Cheng Duo รู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังตบหน้าตัวเอง และทันใดนั้นก็ตระหนักว่าเธอลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่าเขาตื่นขึ้น

“คุณตื่นแล้ว รู้สึกอย่างไรบ้าง เจ็บไหม” ใบหน้าที่ตึงเครียดของเธอทั้งหมดรวมตัวกัน และเธอรีบถามคำถามดังกล่าวกับเขาเมื่อพวกเขามาด้วยกัน

“เจ็บ” เขาขมวดคิ้วทำท่าเหมือนเจ็บปวด

เธอกระโดดขึ้นด้วยความตกใจอยากจะตรวจดูบาดแผลของเขา เมื่อเห็นความเจ็บปวดของเขา เธออยากจะรับความเจ็บปวดแทนเขา

เมื่อเห็นว่าเธอประหม่าเพียงใด โจวเหว่ยก็ทำให้เขาอบอุ่นหัวใจมาก และไม่ต้องการแกล้งเธออีกต่อไป เขาจึงจับมือเธอและขอให้เธอนั่งลง

"ที่รัก ล้อเล่น ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเจ็บมากแล้ว ไม่ต้องประหม่า" หลังจากนอนหลับ เขาก็มีพลังมากกว่าเดิมมาก อย่างน้อยรอยยิ้มฮิปปี้ของเขาก็ไม่ได้ดูน่าสมเพช

Cheng Duo มองเขาอย่างว่างเปล่า และในที่สุดหินก้อนใหญ่ในหัวใจของเขาก็ร่วงลงสู่พื้น

“ฉันเผลอหลับไปหรือเปล่า?” จู่ ๆ โจวเว่ยก็จำได้ว่าเขาเพิ่งปลุกเขา แต่โจ๊กยังคงปรุงอยู่ชั้นล่าง