บทที่ 163 ชดใช้เงินค่าผิดสัญญา

บทที่ 163 ชดใช้เงินค่าผิดสัญญา

เผยอี้ที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาถูกเสียงดังสนั่นทำให้ตกใจเสียยกใหญ่ พอเขาหันกลับมา มองเห็นเผยลี่เชินกับไป๋เสว่เอ๋อร์ที่อยู่หน้าประตู สีหน้าก็มืดครึ้มลงในทันที

เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่เย็นชากับสายโทรศัพท์ฝั่งนั้นว่า “ผมมีธุระ อีกสักพักค่อยโทรหาคุณใหม่”

หลังจากพูดจบ เขาก็วางสายโทรศัพท์ เหลือบตามองมายังเผยลี่เชิน เอ่ยปากขึ้นด้วยริมฝีปากที่เหมือนจะยิ้มแต่กลับไม่ได้ยิ้มว่า “พี่ใหญ่มาหาผมด้วยตัวเองถึงที่นี่ ผมนี่ช่างได้รับความโปรดปรานจนรู้สึกประหลาดใจจริงๆ...”

ประโยคนึงของเขายังพูดไม่ทันจบ เผยลี่เชินก็ก้าวเข้าไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งยื่นออกไปจับคอเสื้อของเขาเอาไว้แน่น แล้วกระชากขึ้นมาจากโซฟาในทันที

“เผยอี้ ทางโรงงานยุ่งวุ่นวายขนาดนั้น แกอยู่นี่ยังสามารถตามสบายได้อยู่อีก！”

เผยลี่เชินกำหมัดแน่น ราวกับมีความเป็นไปได้ที่จะต่อยเผยอี้ได้ตลอดเวลา

“โรงงานยุ่งวุ่นวายอะไรกัน！” เผยอี้สะบัดตัวหลุดออกมา ถอยออกไปด้านหลังเล็กน้อย สีหน้าเขียวปั๊ด

เผยลี่เชินจ้องเขาด้วยสีหน้าที่มืดมนและเย็นชา “ดูเหมือนแกยังไม่รู้ บิลของบริษัทเทคโนโลยีหลั่งอี้ วันนี้คือวันส่งมอบสินค้า แกไม่รู้หรือไง?！”

เผยอี้ตกตะลึงไปก่อนเล็กน้อย จากนั้นก็มีการตอบสนองกลับมาอย่างรวดเร็ว เขารีบเดินไปยังหน้าโต๊ะทำงาน เปิดหาบิลของบริษัทเทคโนโลยีหลั่งอี้ออกมาจากในกองเอกสารกองหนึ่ง พอมองเห็นวันที่ในท้ายล่างสุด สีหน้าก็ซีดเผือดขึ้นมาในทันที

เขารีบยกหูโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานขึ้น กดหมายเลขโทรศัพท์แล้วโทรออกไป “ฮัลโหล? สินค้าของวันนี้ส่งมอบไม่เสร็จหรอ? เกิดอะไรขึ้น！”

หลังจากการซักถามไปรอบหนึ่ง แน่ใจแล้วว่าสินค้าไม่ได้ส่งมอบภายในวันและเวลาที่กำหนดเอาไว้จริงๆ สีหน้าของเผยอี้ก็แย่ลงมากขึ้นเรื่อยๆ เขายกหูโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งกำลังจะกดเบอร์โทรศัพท์ลงไป

เผยลี่เชินก้าวขาขึ้นไปข้างหน้า กดโทรศัพท์ของเขาเอาไว้อย่างไม่เปิดโอกาสให้แก้ตัวเลยแม้แต่น้อย แล้วเอ่ยถามย้อนกลับด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “ตอนนี้แกโทรไปหาประธานหวางอีกจะมีประโยชน์อะไร? ผู้ช่วยของเขาได้โทรมาหาฉันแล้ว！”

เผยอี้ตกตะลึง ถอยไปทางด้านหลังเล็กน้อย ล้มลงไปนั่งบนเก้าอี้ในทันที

ณ ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ส่งมอบสินค้าภายในระยะเวลาที่กำหนด ตามข้อตกลงบนร่างสัญญา พวกเขาจะต้องหารือกับทางอีกฝ่ายว่าจะทำการชดเชยแก้ปัญหาอย่างไร หากเจรจาไม่ราบรื่น พวกเขาก็ต้องชดใช้เงินค่าผิดสัญญาจำนวนมหาศาลให้กับฝ่ายตรงข้าม และอะไหล่ที่ทางโรงงานได้ผลิตออกมา ก็ต้องเสียหายไปในมือของพวกเขาเองทั้งหมด

“เผยอี้ ฉันเคยเตือนแกเอาไว้ตั้งนานแล้วว่า แกรับโครงการก็ต้องรับตามกำลังที่ตนเองมี！ บิลนี้ ตั้งแต่แรกจนมาถึงสุดท้ายฉันไม่เคยเห็นชอบด้วย เป็นแกเองที่ยืนกรานจะรับให้ได้ ตอนนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แกคิดดีๆว่าจะอธิบายกับคุณพ่อยังไงเถอะ！”

เผยลี่เชินทิ้งท้ายประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา แล้วหันหลังกลับเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็วไปในทันที

ไป๋เสว่เอ๋อร์เดินตามฝีก้าวของเขา ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้เพียงครึ่งประโยค เธอไม่เคยเห็นท่าทีโมโหขนาดนี้ของเผยลี่เชินมาก่อน

เดินตรงมาถึงยังหน้าประตูลิฟท์ เธอถึงรวบรวมความกล้าลองเอ่ยถามขึ้นอย่างหยั่งเชิงว่า “ตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดีคะ?”

เผยลี่เชินขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่เย็นชาว่า “โครงการนี้เกิดปัญหา ฝ่ายที่ได้รับความเสียหายก็คือเผยซื่อ ผมไม่สนใจไม่ได้”

ไป๋เสว่เอ๋อร์พยักหน้า เอ่ยปากขึ้นเบาๆว่า “ทางโรงงานส่งมอบสินค้าไม่ทันเราก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้ทำได้เพียงไปพบท่านประธานหวางก่อน ไม่แน่ว่าอาจจะยังพอมีทางหนีทีไล่เหลืออยู่นะคะ”

เผยลี่เชินหันหน้าไปทางเธออย่างเห็นด้วย แล้วเอ่ยขึ้นเบาๆว่า “อื้ม พวกเราไปกันเถอะ”

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง พวกเขามาถึงยังโรงแรมที่นัดกันเอาไว้กับท่านประธานหวางแห่งบริษัทเทคโนโลยีหลั่งอี้ จากนั้นเดินตามพนักงานบริการมายังหน้าประตูห้องรับรองพิเศษ พวกเขาเดินเข้าไปด้านใน ก็เห็นหวางคุนนั่งอยู่ในนั้นด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก

“ท่านประธานหวาง ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งครับที่เป็นเพราะความผิดพลาดของพวกเราได้สร้างความวุ่นวายให้กับท่าน ผมมาที่นี่ก็เพื่อต้องการที่จะเจรจากับท่านถึงวิธีการในการชดเชยให้กับท่าน”

หวางคุนขมวดคิ้วขึ้น “วิธีการในการชดเชย? ประธานเผย คุณน่าจะรู้นะว่า ในตอนแรกเริ่มผมก็เคยพูดเอาไว้แล้วว่า ต้นเดือนนี้ผมจะจัดโปรโมชั่น เวลากระชั้นชิด ไม่อาจเลื่อนออกไปได้！”

เผยลี่เชินเสนอมาตรการแก้ไขปัญหาออกมาอย่างใจเย็นว่า “เรื่องนี้ผมทราบ แต่ว่าตอนนี้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เป็นสิ่งที่เราทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยากที่จะเห็น เราทางนี้จะส่งมอบไปก่อนส่วนนึง ที่เหลือผมให้ทางโรงงานเร่งมือ ความเสียหายและค่าชดเชยที่เหลือพวกเราค่อยหารือกันในระยะยาวอีกที”

ในตอนนี้นี่คือความผิดพลาดของเผยซื่อ พวกเขาจำเป็นต้องแสดงความจริงใจออกมา พยายามชดเชยความเสียหายให้ได้มากที่สุด

ทว่าหวางคุนดูเหมือนไม่ยินยอมที่จะรับ “ประธานเผย เดิมทีผมก็ให้เวลากับรองประธานเผยเพิ่มไปอีกหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้สินค้าก็ยังคงส่งมอบได้ไม่ครบ เสียเวลาในแผนที่ผมได้กำหนดเอาไว้ ขอโทษด้วยนะ ข้อเสนอของพวกคุณ ผมไม่ยอมรับ”