บทที่35 ลบคลิปวิดีโอ

บทที่35 ลบคลิปวิดีโอ

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจลึก แสร้งทำใจสงบแล้วก้าวขาอย่างเชื่องช้า รอจนเผยลี่เชินเข้ามาใกล้ เอ่ยเสียงเบา "สวัสดีค่ะประธานเผย"

เธอพูดจบ เงยหน้ามองฝ่ายชาย กลับพบว่าฝ่ายชายหยุดฝีเท้าจ้องตรงมายังเธอ

เธอเพิ่งจะร้องไห้มาหยก ๆ ขอบตาสองข้างบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด เผยลี่เชินมองออก

เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ เอ่ยเสียงเรียบเฉย "ร้องไห้ไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้ เรื่องพ่อของเธอฉันจะช่วยจัดการให้ สิ่งสำคัญที่สุดของเธอตอนนี้คือการเตรียมโปรเจกต์ไปหนานไห่ หากเธอทำออกมาได้ดีฉันจะให้คนพาเธอไปพบไป๋เจิ้งตง

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินแล้วกระตือรือร้นขึ้นมา ยื่นมือไปจับชายเสื้อฝ่ายชายไว้ "จริงหรือคะ? "

เผยลี่เชินพยักหน้าเบา ๆ "อืม"

ทันใดนั้นไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกเหมือนก้อนหินที่กดทับอยู่ภายในใจเบาตัวขึ้นมาก" ขอบคุณค่ะ ฉันจะพยายามทำโปรเจกต์หนานไห่อย่างเต็มที่!"

เผยลี่เชินมองหญิงสาวแก้มแดงตาแดง ทำเอาหวั่นไหวในใจอย่างบอกไม่ถูก เขารู้สึกชายเสื้อ​เลื่อนต่ำลง เมื่อก้มมองถึงได้เห็นมือเล็ก ๆ ของหญิงสาวจับชายเสื้อเขาเอาไว้

ไป๋เสว่เอ๋อร์สังเกตเห็นสายตาของเผยลี่เชิน จึงออกอาการอย่างรุนแรง เธอลนลานดึงมือกลับ รู้สึกเขินอายต่อรอยยิ้มของเผยลี่เชิน "ฉันไปทำงานก่อนล่ะค่ะ ประธานเผย"

เธอพูดจบก็รีบร้อนสาวเท้าเดินจากไป ใบหน้าร้อนผ่าวจากการกระทำอันน่าละอายเมื่อครู่

……

ชั่วพริบตา เวลาเลิกงานก็มาถึงโดยไม่ทันตั้งตัว ไป๋เสว่เอ๋อร์จัดการงานเสร็จสรรพก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีอีกเรื่องที่ต้องทำ นั่นคือหลังเลิกงานต้องไปห้องทำงานของเผยอี้เพื่อเจอตัวเขา ให้เขาลบคลิปวิดีโอนั่นซะ

ไป๋เสว่เอ๋อร์มองนาฬิกาซ้ำ ๆ เพิ่งเลิกงานยังไม่ถึง 10 นาที ตอนนี้พนักงานยังไม่กลับบ้าน หากไปห้องทำงานเผยอี้ตอนนี้ต้องมีพนักงานพบเห็นไม่น้อย ถึงตอนนั้นจะต้องซุบซิบนินทาเรื่องของเธอกับเผยอี้อย่างแน่นอน…

…

คิดไปคิดมา เธอตัดสินใจรอสักยี่สิบนาทีก่อนค่อยไป

ไป๋เสว่เอ๋อร์ใช้ช่วงเวลานี้พลิกดูเอกสารโปรเจกต์หนานไห่ซ้ำหลายรอบ

ไม่นานก็มีคนเปิดประตูเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้น พบเผยลี่เชินยืนอยู่หน้าประตู

เธอรีบร้อนลุกขึ้น "ประธานเผย มีคำสั่งอะไรคะ?"

เผยลี่เชินกวาดตามองเอกสารบนโต๊ะเธอ "ยังไม่เลิกงานเหรอ?"

"ฉัน…" ไป๋เสว่เอ๋อร์ลังเลชั่วครู่ เหลือบตามองเอกสารที่อยู่บนโต๊ะแล้วรีบหาข้ออ้างอย่างว่องไว "ฉันตัดสินใจว่าจะตรวจดูเอกสาร​โปรเจกต์​หนาน​ไห่​ก่อน​สักพักค่อยกลับค่ะ"

" อืม" เผยลี่เชินมีสีหน้าเหมือนทุกที ทั้งไม่​เอ่ย​อะไรมาก เมื่อได้ยินว่าไป๋เสว่เอ๋อร์กำลังจะเลิกงานจึงหันร่างจากไป เอื้อมมือคว้าจับประตูห้อง

ไป๋เสว่เอ๋อร์ถอนหายใจโล่งอก แอบนึกดีใจที่วันนี้เผยลี่เชินเลิกงานไว ไม่งั้นหากเผยลี่เชินพบเธอไปหาเผยอี้ เธอคงสับสนน้ำท่วมปากอธิบายไม่ถูก

ผ่านเวลาเลิกงานมา 20 นาที ไป๋เสว่เอ๋อร์เก็บของเสร็จเรียบร้อย คว้ากระเป๋าตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของเผยอี้ ห้องทำงานของเผยอี้กับฟางหรงเทียนอยู่ชั้นเดียวกัน ก่อนหน้านี้ไป๋เสว่เอ๋อร์บังเอิญเห็นเข้าตอนที่เดินผ่าน ดังนั้นเธอจึงรู้ดีว่ามันอยู่ตรงไหน