ตอนที่ 441 ทำให้สวยงามยิ่งขึ้น

ตอนที่ 441 ทำให้สวยงามยิ่งขึ้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเย็นหรือเพราะความกลัว มือของเธอจึงสั่นไหว ลังเลไปชั่วขณะจนในที่สุดก็เปิดดูเอกสารที่ฉีเฟิงส่งมาให้

เธอหายใจลึก พลิกเอกสารไปมา ทุกครั้งที่ดูหัวใจก็ยิ่งดำดิ่งลึกลงไปทุกที

หลักฐานทั้งหมดชี้อย่างชัดเจนไปที่คนคนเดียว คือแม่ของเธอ----หวีฮุ่ย

ไป๋เสว่เอ๋อร์กำหมัดแน่นจนเล็บฝังเข้าไปในฝ่ามือ ความเจ็บปวดจากความแหลมคม จ้องมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาไม่สามารถควบคุมไว้ได้

“ฉันไม่เชื่อ...” ไป๋เสว่เอ๋อร์ส่ายหน้าพึมพำ แต่ร่างกายของเธอกลับสั่นสะท้าน

เผยลี่เชินเดินก้าวไปข้างหน้ายื่นมือมาพยุงตัวเธอไว้ พูดอย่างช้าๆ “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันไม่ได้ปิดบังเรื่องที่เธอต้องการอยากรู้ เรื่องนี้ผ่านมาหกปีแล้ว ไม่ว่าเธอจะเลือกอย่างไร ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ”

ไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินจึงสะบัดมือออกจากเขาทันที พูดเสียงเย็นชา “ฉันไม่เชื่อ!”

ขณะพูดเธอหันตัวกลับจะเปิดประตูวิ่งออกจากห้องไป แต่ขณะกำลังเปิดประตูก้าวเท้าออกไป สองขาของเธอกลับรู้สึกอ่อนแรงจนทรุดลงไปกองกับพื้น

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว รีบวิ่งไปอุ้มเธอขึ้นมา ไป๋เสว่เอ๋อร์สั่นไปทั้งตัว ยื่นมือผลักตัวเขาออกไป “คุณ...อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!”

สมองของเธอสับสนยุ่งเหยิงไปหมด ความมีเหตุผลความสุขุมที่มีบัดนี้ได้หายไปหมด เธอหายใจลึก พยายามลุกขึ้นจากพื้นด้วยตัวเอง

สำหรับเธอแล้วผลที่ได้คือมันคือสิ่งที่ถาโถมเข้าใส่ตัวเธออย่างหนักหน่วงโดยไม่ต้องสงสัย เธอกัดริมฝีปาก ในสมองปรากฏภาพชีวิตในอดีตที่ครอบครัวมีกันอยู่สามคน

ตอนที่ไป๋ซื่อยังไม่เกิดเรื่อง พวกเราสามคนอยู่กันอย่างมีความสุข พ่อให้ความรักกับเธอและคุณแม่ไป๋อย่างไม่จำกัด แต่หลังจากที่พ่อโดนใส่ร้ายป้ายสี ตระกูลไป๋ค่อยๆ ตกต่ำลงอย่างช้าๆ เรื่องเลวร้ายต่างๆ ค่อยทยอยผ่านเข้ามา

ก้าวไปไม่เพียงกี่ก้าว ไป๋เสว่เอ๋อร์เป็นลมล้มพับไปในทันทีทันใด

เผยลี่เชินซึ่งเดินตามหลังเห็นเธอล้มลงไปจึงรีบเข้าไปพยุงเธอจากด้านหลัง

“ไป๋เสว่เอ๋อร์!”

เผยลี่เชินกระวนกระวายใจ สายตาของเขามองไปรอบๆ ร้องเรียกด้วยความร้อนใจ “หมอ! เร็วเข้า!”

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปไฟแดงนอกห้องฉุกเฉินเปลี่ยนเป็นสีเขียว หมอเดินออกมาจากห้อง เผยลี่เชินรีบเดินเข้าไปถาม “หมอ เธอเป็นอย่างไรบ้าง?”

สีหน้าของหมอเคร่งขรึม ลดเสียงลง “คุณเผย ตามผมมาทางนี้สักครู่”

หัวใจของเผยลี่เชินเต้น “ตึกตัก” เมื่อได้ยิน เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่สบายใจอย่างลึกลับ

เมื่อเดินตามหมอเข้าไปในห้องตรวจ เผยลี่เชินถามด้วยสีหน้าหม่นหมอง “เกิดอะไรขึ้นครับ?”

“ตอบยาก” หมอส่ายหน้า “พวกเราได้ทำการตรวจร่างกายรอบหนึ่งแล้ว แต่ไม่พบว่าเป็นโรคอะไร ถ้าตามที่คุณบอก ช่วงนี้ที่เธอเป็นลมบ่อยหรือสูญเสียการควบคุม ก็คงเป็นเพราะปัญหานี้”

เห็นหมอกุมขมับ สีหน้าของเผยลี่เชินเศร้าหมองมากขึ้น “เป็นไปไม่ได้!”

หมอลังเลก่อนจะพูด “คุณเผย ผมแนะนำให้คุณพาเธอไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอีกสักสองสามแห่ง”

เผยลี่เชินขมวดคิ้ว ความเย็นเกิดขึ้นทั่วร่างกายของเขา ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาก็ไม่เชื่อว่าปัญหานี้จะเกิดขึ้นกับไป๋เสว่เอ๋อร์จริงๆ เพียงแต่เธอเป็นลมเป็นครั้งคราว เพราะเสี่ยวเจ๋อถูกจับตัวไป ต่อมาได้รู้ความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อ พวกนี้ล้วนแต่เป็นเรื่องหนักหน่วงที่ถาโถมเข้าใส่ตัวเธอ

ออกจากห้องตรวจ เผยลี่เชินตรงไปที่ห้องฉุกเฉิน พอดีที่พยาบาลพาไป๋เสว่เอ๋อร์ที่ยังสลบอยู่ออกมาแล้วพาเธอไปที่ห้องวอร์ด

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยพยาบาลจึงออกไป เผยลี่เชินยืนอยู่ข้างเตียง มองใบหน้าขาวซีดของหญิงสาว รู้สึกเจ็บปวดใจ

หกปีที่ผ่านมาเขาไม่รู้ว่าเธอใช้ชีวิตอย่างไร ลำบากแค่ไหน แต่เขารู้ว่าตัวเองดูเหมือนไม่เคยทำให้เธอได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเลย