ตอนที่ 451
ตอนที่ 451ความขัดแย้งภายในบริษัท
October 28, 2026
ตอนที่ 451ความขัดแย้งภายในบริษัท
ทันใดนั้นไป๋เสว่เอ๋อร์นึกถึงเหตุการณ์ตอนพ่อของหล่อนเสียเมื่อหกปีก่อนขึ้นมา หล่อนก็รู้สึกเศร้าเสียใจจนอดกลั้นความปวดใจไว้ไม่ไหว
สถานการณ์ของตระกูลเผยค่อนข้างวุ่นวาย แม้ว่าคุณท่านเผยมักจะเข้มงวดกับเผยลี่เชิน แต่หล่อนเข้าใจดีว่า เผยลี่เชินเป็นความภาคภูมิใจของคุณท่านเผยเสมอ กระทั่งตอนนี้คุณท่านเผยถือเป็นญาติคนสนิทเพียงคนเดียวของเผยลี่เชิน
ถึงแม้ภายนอกเผยลี่เชินจะไม่แสดงสีหน้าอารมณ์ออกมา แต่หล่อนเข้าใจดีว่าตอนนี้เขาต้องเสียใจเป็นอย่างมาก
ลุงเฝิงเดินออกมา ปิดประตูลง ภายในห้องเหลือเพียงแค่เผยลี่เชินกับคุณท่านเผย
ไป๋เสว่เอ๋อร์นั่งรออยู่ที่เก้าอี้ม้านั่งยาวตรงระเบียงทางเดิน มือเท้าเย็น ทั้งอึดอัดใจกระวนกระวาย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น มีเสียงผู้คนจอแจดังมาจากทางเดินด้านข้าง เมื่อไป๋เสว่เอ๋อร์เงยหน้าขึ้นมา เห็นกลุ่มคนหนึ่งเดินตรงปรี่เข้ามาทางนี้
เมื่อหล่อนตั้งใจมองดูคนกลุ่มนั้นต่างเป็นคนที่มีใบหน้าที่คุ้นเคย หลังจากนั้นไม่นาน หล่อนจึงนึกขึ้นมาได้ว่าพวกเขาเป็นผู้บริหารระดับสูงและผู้ถือหุ้นของบริษัทตระกูลเผย!
บางคนหล่อนเคยเจอตอนทำงานที่ตระกูลเผย และมีบางคนที่หล่อนเพิ่งเคยเจอที่บริษัทวันนี้ ทำไมจู่ๆพวกเขาถึงมาที่นี่กันได้? หรือว่า.....
เป้าหมายของพวกเขาชัดเจนมาก เดินตรงมาทางนี้อย่างแน่วแน่ ไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่มีท่าทีลังเล รีบลุกขึ้นมา ยืนต้อนรับพวกเขาอยู่ที่หน้าประตู
“หลบหน่อย! พวกเรามาหาท่านประธานเผย! เขาเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ท่านประธานเผยเป็นอย่างไรบ้าง? รีบบอกพวกเรามาเดี๋ยวนี้!”
“……”
ผู้คนเริ่มพูดตะโกนดังขึ้นมา ทันใดนั้นกลุ่มคนต่างพากันหันมาทางไป๋เสว่เอ๋อร์ พูดตะโกนใส่หล่อน
ไป๋เสว่เอ๋อร์กัดฟันแน่น รีบพูดควบคุมสถานการณ์ “อีกสักครู่ประธานเผยจะออกมาชี้แจงกับทุกท่านนะคะ”
หลังจากที่หล่อนพูดจบ ไม่เพียงแต่ไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้น กลับทำให้พวกเขาไม่พอใจมากขึ้น “เรียกเผยลี่เชินออกมา! ท่านประธานเผยเป็นอะไรกันแน่? ผู้ถือหุ้นอย่างพวกเรามีสิทธิ์รู้เรื่องนี้!”
“ใช่! พวกเราจะเข้าไปดูท่านประธานเผยด้วยตาตัวเอง!”
“……”
เสียงดังโหวกเหวกจากกลุ่มคน ไป๋เสว่เอ๋อร์ลองพูดขึ้นหวังจะทำให้สถานการณ์สงบลง แต่เสียงของหล่อนกลับถูกกลืนไปกับความวุ่นวายในฝูงชน
หล่อนกัดฟันแน่น ทันใดนั้น ขณะที่หล่อนไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อไป ประตูด้านหลังก็ถูกเปิดออกทันที
สีหน้าของเผยลี่เชินนิ่งขรึมจนน่ากลัว เขาเดินเข้ามาในกลุ่มคน ท่าทางเคร่งเครียดจนสยบความวุ่นวายในกลุ่มคนพวกนั้นไว้ทันที
เขากวาดสายตาอันแหลมคมมองทุกคน หยุดสักพัก จึงพูดขึ้น “ท่านประธานเผย ไปสบายแล้ว”
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้นต่างพากันตกตะลึง จากนั้นเสียงก็ดังเซงแซ่ขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนซุบซิบกันไปมา สีหน้าท่าทางต่างกันไป
ท้ายสุด เผยลี่เชินพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา “ในเมื่อทุกคนรู้ในสิ่งที่อยากรู้แล้ว ตอนนี้ จะไปไหนกันก็ไป”
คำพูดที่ฟังดูเหมือนการออกคำสั่ง ทำให้สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป บ้างก็ลังเลจะเดินออกไปทันที แต่บางคนกลับยืนอยู่ที่เดิมไม่มีทีท่าจะไปไหน
“เผยลี่เชิน ในเมื่อท่านประธานเผยไม่อยู่แล้ว เรื่องกรรมสิทธิ์ของบริษัทพวกเราคงต้องพูดคุยกันหน่อยแล้ว”
“ใช่! บริษัทไม่ใช่เรื่องเล่นๆ พวกเราผู้ถือหุ้นเห็นตรงกันว่าสภาพนายตอนนี้คงไม่เหมาะสมต่อการเป็นประธานบริษัท!”
“พรุ่งนี้มีการประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่ นายต้องมาเข้าร่วม พวกเราจะทำการตัดสินใจสุดท้ายอย่างเด็ดขาด!”
“……”
ผู้คนพากันพูดโจมตีเผยลี่เชินต่างๆนานา
ไป๋เสว่เอ๋อร์ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ โกรธจนตัวสั่นไปหมด
ท่านประธานเผยเพิ่งจะจากไป เผยลี่เชินยังจัดการเรื่องนี้ไม่ทันเสร็จ ผู้ถือหุ้นและเหล่าผู้บริหารระดับสูงก็พากันขู่เข็ญเขา กดดันให้เขาออกจากตำแหน่ง พวกเขาทำเกินกว่าเหตุไปแล้วเสียจริง!
สายตาของเผยลี่เชินเย็นชา พูดขึ้นด้วยเสียงนิ่งขรึม “พรุ่งนี้ผมจะเข้าร่วมการประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่ แต่ตอนนี้ ขอให้ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้!”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว จึงหันหลังเดินออกไปด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
ในที่สุด เมื่อพวกเขากลับไป ทางเดินของโรงพยาบาลก็สงบเงียบลงทันที