ตอนที่ 455 แบ่งมรดก

ตอนที่ 455 แบ่งมรดก

เมื่อครู่หล่อนไปหาในห้องทำงานของคุณท่านเผยแต่กลับไม่เห็นตู้นิรภัยเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาอยู่ในตู้ภายในห้องหนังสือที่ลับตาเช่นนี้

ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกไม่สบายใจ จู่ๆก็นึกถึงคำบางคำขึ้นมา-แสงสว่างใต้เงามืด ยิ่งที่ที่ลับตาคนมากเท่าไหร่ อาจจะเป็นที่ซ่อนสิ่งล้ำค่าที่สุดก็เป็นได้

หล่อนโน้มตัวลง ลองเปิดตู้นิรภัยที่มีขนาดไม่ใหญ่มาก ตู้แบบนี้ หากจะมีเงินอยู่ข้างในก็คงมีไม่เยอะเท่าไหร่ ดังนั้นสิ่งที่อยู่ในนี้อาจจะเป็นของอย่างอื่นก็ได้

ไป๋เสว่เอ๋อร์นั่งคุกเข่า ดูที่ล็อกรหัส ที่ปุ่มกดรหัสไม่ใช่ตัวเลขแต่กลับเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ 26 ตัว

ตู้นิรภัยเช่นนี้หาได้ยากนัก

ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึก ถ่ายรูปส่งไปให้เผยลี่เชิน อยากจะลองถามเขาดูว่าพอจะเดารหัสได้หรือเปล่า ไป๋เสว่เอ๋อร์เห็นแถบรหัสด้านบน รู้สึกคุ้นเคย รวมทั้งตัวอักษรบนแป้นพิมพ์ มีบางตัวที่รู้สึกคุ้นตา

ทันใดนั้น ความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัวของหล่อน สร้อยจี้กุญแจเงินของห้าวเจ๋อน้อยมีตัวอักษรอยู่หกตัว บางทีอาจจะ.....

ความคิดอันฉาบฉวยนี้แวบเข้ามาในหัวหล่อนทันที ตัวอักษรแปลกประหลาดหกตัวบนจี้กุญแจเงินนั่น ตัวอักษร “เจ๋อ” บนโต๊ะอ่านหนังสือ อีกทั้งห้าวเจ๋อน้อยบอกว่าคุณท่านเคยบอกว่าจี้กุญแจเงินนี้สำคัญมาก....

เรื่องราวเหล่านี้กลับถูกนำมาปะติดปะต่อกันขึ้นมา ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึก พยายามนึกตัวอักษรหกตัวนั้น จากนั้นลองกดใส่รหัสเข้าไป

ตอนที่กดตัวอักษรตัวแรก มือของหล่อนสั่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นหล่อนก็คิดอะไรออก รีบหยิบมือถือขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะตรงข้าม เปิดอัดวิดีโอ

ถ้าตู้นิรภัยเปิดได้จริงๆ ถ้าในนั้นมีพินัยกรรมของคุณท่านอยู่ หล่อนจะต้องหาวิธีพิสูจน์ให้ได้ว่าพินัยกรรมฉบับนี้เป็นของจริง จึงเลือกที่จะบันทึกวิดิโอไว้เพื่อความชัดเจนที่สุด

เมื่อเตรียมการทุกอย่างเสร็จ ไป๋เสว่เอ๋อร์ค่อยๆเดินไปที่ตู้ สูดหายใจเข้าลึก ค่อยๆใส่ตัวอักษรทั้งหกตัว

หลังจากใส่รหัสครบ หล่อนบิดด้ามจับตู้นิรภัย “แกร๊ก” เสียงดังขึ้น ตู้นิรภัยถูกเปิดออกแล้วจริงๆ!

หัวใจของหล่อนเต้นเร็วขึ้นอย่างมาก มือของไป๋เสว่เอ๋อร์สั่นระริก ค่อยๆเปิดประตูตู้ออกช้าๆ

ในตู้มีกล่องเล็กๆวางไว้อยู่หนึ่งใบ หล่อนหยิบกล่องใบนั้นออกมา เปิดฝาออก ในนั้นมีเอกสารอยู่หนึ่งฉบับ

เมื่อเห็นตัวอักษรบนซองเอกสาร หล่อนใจเต้นขึ้นมาทันที นั่นคือพินัยกรรม!

หล่อนเปิดพินัยกรรมออกดู กวาดสายตามองเนื้อหา มือที่จับพินัยกรรมไว้กำแน่นขึ้นมาทันที

มรดกของคุณท่านเผยแบ่งเป็นสามส่วน ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็นของเผยลี่เชิน อีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือเป็นของเผยอี้กับห้าวเจ๋อน้อยคนละครึ่ง และในส่วนของเจ๋อน้อย คุณท่านได้เขียนกำชับไว้ก่อนที่เจ๋อน้อยจะบรรลุนิติภาวะเขาจะเป็นคนดูแลเอง ทรัพย์สมบัตินี้มีไว้เพื่อเป็นทุนการศึกษาและค่าใช้จ่ายต่างๆ

ไป๋เสว่เอ๋อร์รู้สึกสับสนจนทำอะไรไม่ถูก คิดไม่ถึงเลยว่าก่อนที่คุณท่านเผยจะจากไปเขายังนึกถึงห้าวเจ๋อน้อยกับหล่อน หากว่าเขาไม่แบ่งสักบาทให้หล่อนกับห้าวเจ๋อน้อย หล่อนก็คงพูดอะไรไม่ออก แต่นี่คิดไม่ถึงเลย.....

ยิ่งไปว่านั้นคุณท่านเผยแบ่งมรดกให้เผยอี้กับเจ๋อน้อยกลับมีมูลค่าเท่ากัน เรื่องนี้คงทำให้เผยอี้กับเย่หรงชิวรับไม่ได้แน่นอน

นอกจากจะมีเอกสารพินัยกรรมหนึ่งฉบับแล้ว ยังมีจดหมายอีกหนึ่งฉบับ บนนั้นมีตัวอักษรเขียนอยู่สองตัว ไป๋เสว่เอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึก ไม่ได้เปิดออกอ่าน

เรื่องมาถึงตอนนี้ เมื่อหาพินัยกรรมเจอแล้ว ถ้าเอาข้อมูลนี้ประกาศให้ทุกคนได้ทราบ แม้ว่าพวกผู้ถือหุ้นและผู้บริหารระดับสูงจะเห็นต่างยังไง ก็คงไม่กล้าพูดอะไร เพราะเผยลี่เชินเป็นผู้สืบทอดมรดกหลักของตระกูลเผย

เมื่อได้ของเหล่านี้มาแล้ว หล่อนมีความหวังและความมั่นใจที่พอจะช่วยเผยลี่เชินได้มากขึ้นแล้ว!

ไป๋เสว่เอ๋อร์สงบสติอารมณ์ให้ใจเย็นลง จากนั้นปิดตู้นิรภัย ปิดตู้ เมื่อกำลังจะออกไปจากห้อง จู่ๆเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงย่องเท้า

“ใครน่ะ?” ไป๋เสว่เอ๋อร์ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง หลังจากที่หล่อนพูดจบ ประตูก็ถูกใครผลักเปิดเข้ามา