ตอนที่ 459
ตอนที่ 459 ต้องฟื้นขึ้นมา
October 28, 2026
ตอนที่ 459 ต้องฟื้นขึ้นมา
เมื่อเห็นกู้หลี่เหลียงและเจียงหวั่นหวั่นพร้อมเจ๋อน้อยเดินออกไปไกลแล้ว เผยลี่เชินจึงจะเดินกลับเข้าไปในห้อง
ตอนนี้ไป๋เสว่เอ๋อร์ต้องมีคนเฝ้าตลอด เขาเองก็ไม่ไว้ใจคนอื่น
เขาเดินเข้าไปใกล้เตียง นั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้า ยื่นมือไปจับมืออันบอบบางของหล่อนไว้
เขาก้มหน้าลง ประทับจูบลงบนหลังมือของหล่อน พูดขึ้น “ไป๋เสว่เอ๋อร์ คุณจะต้องตื่นขึ้นมานะ”
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฟ้ามืดลงอย่างไม่รู้ตัว มีพยาบาลเข้ามาตรวจจากนั้นก็ออกไป ไม่นานนัก เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เผยลี่เชินลุกขึ้น ผลักประตูออก เห็นลูกน้องยืนอยู่หน้าประตู
“มีเรื่องอะไร?”
ลูกน้องคนหนึ่งรวบรวมความกล้าพูดขึ้น “ประธานเผย ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วครับ...”
เผยลี่เชินตอบกลับด้วยเสียงนิ่งเรียบ “ไปเถอะ ผลัดกันไป ห้ามไม่มีใครเฝ้าหน้าประตูเด็ดขาด”
“รับทราบครับ ต้องการให้พวกเราสั่งข้าวมาให้ด้วยไหมครับ คุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ยังไม่ได้ทานอะไรเลย...”
“ไม่ต้อง”
เผยลี่เชินพูดตัดบททันที จากนั้นเดินกลับเข้าไปในห้อง ปิดประตูลง
เวลาในตอนนี้ เขากินอะไรไม่ลงจริงๆ
สองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผยลี่เชินยืนอยู่ข้างหน้าต่าง มองดูแสงสีอันครึกครื้นภายนอก แต่ในใจเขากลับเย็นชาเหลือเกิน
ทันใดนั้น เสียงของประตูดังขึ้น ฉีเฟิงตะโกนเข้ามา “ประธานเผย ผมเองครับ”
เผยลี่เชินรู้สึกตื่นตัวขึ้นทันที รีบเดินออกไป ยังไม่ลืมที่จะหันมาเหลือบมองดูไป๋เสว่เอ๋อร์
เขาเดินไปเปิดประตูออก ฉีเฟิงรายงานเขาด้วยเสียงนิ่งขรึม “จับได้แล้วครับ”
เผยลี่เชินได้ยินเช่นนั้น กระตุกคิ้วขึ้น ถามต่อ “จับได้ที่ไหน?”
“หล่อนปรากฏตัวอยู่ที่โรงแรมเล็กๆข้างสถานีรถไฟ ซื้อตั๋วรถไฟไปเมืองลั่วเฉิงคืนวันนี้ครับ”
“อื้ม” สีหน้าของเผยลี่เชินเยือกเย็นสุดทน “ที่บริษัทมีความคืบหน้าอะไรไหม?”
“ตั้งแต่ตอนบ่ายพวกผู้ถือหุ้นไม่มีการทักท้วงหรือโวยวายอะไรอีก คงเป็นเพราะได้เห็นข่าวแล้ว เผยอี้ก็ไม่ทราบว่าไปไหน อีกอย่างตอนที่พวกเราไปจับเย่หรงชิว ยังค้นเจอพินัยกรรมและจดหมายที่คุณท่านเผยทิ้งไว้จากหล่อนด้วยครับ”
ฉีเฟิงพูดพลาง ยื่นของในมือให้เผยลี่เชิน
สายตาของเผยลี่เชินนิ่งไปทันที เมื่อเห็นพินัยกรรมและจดหมายที่เปื้อนเลือด เขาเจ็บปวดใจจนพูดอะไรไม่ออก
ถ้าไม่ได้เป็นเพราะไป๋เสว่เอ๋อร์ ตอนนี้เรื่องราวทั้งหมดคงไม่ใช่เช่นนี้
เขารับพินัยกรรมและจดหมายด้วยมือที่สั่นคลอน ค่อยๆเปิดอ่านดู เนื้อหาในพินัยกรรมเขียนเรื่องการแบ่งมรดกไว้อย่างชัดเจน อีกทั้งยังได้ทำการมอบอำนาจให้ทนายของตัวเอง ดังนั้น พินัยกรรมของเขาจึงมีผลทางกฎหมายแน่นอน
เมื่ออ่านพินัยกรรมจบ เผยลี่เชินเปิดซองจดหมายอ่านต่อ ลายมือที่คุ้นเคยเหล่านั้น ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดใจยิ่งนัก
จดหมายเปิดผนึกถึงครอบครัว เต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึกของคุณท่านเผย แสดงถึงความรักและห่วงใยต่อลูกหลาน
กล่าวถึงตั้งแต่เผยลี่เชิน เผยอี้ อีกทั้งห้าวเจ๋อน้อย ล้วนมีคำสั่งเสียที่ต่างกันออกไป
เมื่ออ่านจดหมายจบ เผยลี่เชินตัวสั่นไปทั้งตัว เมื่ออ่านถึงตอนที่คุณท่านเผยพูดถึงแม่แท้ๆของตน เขายิ่งรู้สึกทุกข์ทรมานใจ
ที่แท้แม่แท้ๆของเขาอยู่ภายในใจของคุณท่านเผยมาโดยตลอดและยังเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดอีกด้วย และเขา ก็ถือเป็นลูกชายที่คุณท่านเชื่อใจ ที่สุดและเอ็นดูมาโดยตลอด
ในส่วนของเผยอี้ คุณท่านได้เขียนเหตุผลที่แบ่งมรดกให้เขาเช่นนี้ ท่านเข้าใจดีว่านิสัยของเขาบุ่มบ่ามมุทะลุ ไม่เคยทำการใหญ่ ดังนั้นคุณท่านเผยจึงเพียงแต่หวังว่าเขาจะมีชีวิตที่สุขสบาย พออยู่พอกินก็ถือว่าใช้ได้ ไม่ต้องมีเงินทองมากมาย สำหรับเขาแล้ว เงินทองมหาศาลไม่ถือเป็นเรื่องดี แต่กลับเป็นหายนะต่างหาก