ตอนที่ 296
ตอนที่296 คุณจิตใจสกปรก
October 28, 2026
ตอนที่296 คุณจิตใจสกปรก
สวี่เยว่หรูพูดเสียงดังมาก เธอไม่ได้ตั้งใจจะหลีกเลี่ยงไป๋เสว่เอ๋อร์แต่กลับตั้งใจพูดให้เธอได้ยิน
ไป๋เสว่เอ๋อร์ขมวดคิ้ว จ้องมองสวี่เยว่หรูที่ดูจะมีความภูมิใจ แต่เธอกลับรู้สึกว่าน่าขัน ไร้สาระมากกว่า
“เชอะ...เชอะ...” สวี่เยว่หรูก้าวมาข้างหน้า มองไป๋เสว่เอ๋อร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ด้วยสายตาชิงชังรังเกียจ “ว่าแล้ว คนบางคนถนัดประจบประแจง เป็นมาตั้งแต่เกิด”
ไป๋เสว่เอ๋อร์คิดจะพูดแค่สองสามประโยคก็จบ แต่คิดไม่ถึงว่าเธอได้คืบจะเอาศอก ยังพูดไม่จบ
เธอหายใจลึกๆ จ้องมองสายตาของสวี่เยว่หรู พูดด้วยเสียงสูงขึ้น “เลขาสวี่จิตใจของคุณช่างสกปรกจริงๆ? เห็นชายหญิงคุยกันไม่กี่ประโยคก็ตัดสินใจความสัมพันธ์ของเขาว่าไม่เหมาะสม ก็อย่างที่คุณพูด ปกติคุณพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานผู้ชายในบริษัท ก็คงคิดวางแผนชั่วร้าย เจตนาแอบแฝงที่ไม่ดี?”
คำพูดนี้ทำให้สวี่เยว่หรูถึงกับหน้าซีดเผือด โมโหจนชี้หน้าไป๋เสว่เอ๋อร์ พูดด้วยความโกรธ “คุณ...คุณพูดอะไร!”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ยกมือขึ้นโดยไม่ลังเล บัดมือของเธอที่ชี้หน้าออกไป แล้วพูดต่อ “คุณคิดว่าเป็นใคร ที่ฉันพูดนะหมายถึงใคร”
พูดจบ เธอก้าวเท้าเดินไป ไม่แม้แต่จะมองหน้า
สวี่เยว่หรูกัดฟันจ้องมองเงาไป๋เสว่เอ๋อร์ที่จากไป โกรธมากจนกระทืบเท้าเสียงดัง แต่ก็ยังช่วยให้หายโกรธไม่ได้
เสี่ยวหลิวที่อยู่ข้างอดที่จะพูดเตือนสติไม่ได้ “พี่สวี่ อย่าโมโหเลย รองเท้าเพิ่งซื้อมาใหม่ไม่ใช่หรือ? ระวังจะเสียนะ!”
สวี่เยว่หรูถึงได้สงบลงเมื่อฟังเธอพูด จากนั้นก็ก้มลงมองดูรองเท้าที่เพิ่งซื้อมาใหม่ สักพักอารมณ์จึงค่อยๆ ดีขึ้น
เธอไม่อยากให้รองเท้าพังเพราะเสิ่นหรูเฟิงซื้อให้ ซึ่งเป็นรองเท้าแบรนด์เนมชื่อดัง ไม่ใช่เพราะไป๋เสว่เอ๋อร์
“ใช่ ไม่ควรไปแลกกับเธอ!”
หลังจากที่สวี่เยว่หรูพูดประโยคนี้ เธอก็เดินกลับเข้าไปในออฟฟิศของตัวเอง แล้วก็โทรศัพท์ต่อ
เมื่ออีกฝ่ายรับเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ฮัลโหล? หรูเฟิง คุณยุ่งอยู่ไหม?”
เสิ่นหรูเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ “ตอนนี้ไม่ยุ่ง มีเรื่องอะไร?”
“ฉันจะบอกคุณว่าเมื่อกี้ฉันถูกรังแกมา ไป๋เสว่เอ๋อร์นังแพศยา ต่อว่าฉันเสียๆ หายๆ ฉันโกรธมาก”
ผู้ชายในโทรศัพท์หัวเราะฮา..ฮา.. พูดเสียงเบาๆ “วางใจเถอะ เธอโกรธได้ไม่นานหรอก รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ประกาศผลการประมูลก่อน เธอและเผยลี่เชินก็จะเป็นไก่ถูกเชือด----หมดอาลัยตายอยากแน่”
สวี่เยว่หรูหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนี้ “งั้นพรุ่งนี้คุณคิดจะฉลองอย่างไร?”
“พรุ่งนี้จะต้องฉลองพร้อมกับเผยอี้ แต่....ฉันอยากพบคุณ คืนนี้ไปบ้านฉันนะ”
น้ำเสียงของเสิ่นหรูเฟิงฟังดูคลุมเครือ สวี่เยว่หรูฟังแล้วก็หน้าแดง “ได้ พอถึงเวลาฉันจะไปหาคุณ”
หลังจากวางสายโทรศัพท์ ใบหน้าของเธอดูหวานแหวว มือกำโทรศัพท์ไว้ แต่สติตกอยู่ในภวังค์ความคิดเรื่องอนาคตระหว่างเธอกับเสิ่นหรูเฟิง
เมื่อไป๋เสว่เอ๋อร์ได้ยินว่าเผยลี่เชินกลับมาถึงบริษัทตอนบ่าย เธอรีบเดินเข้าไปในสำนักงานประธานบริษัท เพื่อสอบถามความคืบหน้า
“เป็นไงบ้างคะ การเจรจาราบรื่นดีไหม?”
เผยลี่เชินถอดเสื้อนอกแล้วแขวนไว้ที่ตู้เสื้อผ้า เมื่อได้ยินเสียงของหญิงสาว ก็หันมาเห็นใบหน้าดีใจของไป๋เสว่เอ๋อร์ เขายิ้มที่มุมปาก
เขาไม่พูดอะไรแต่อ้าแขนทั้งสองข้างไว้ “มานี่”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ไม่ลังเลที่จะก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับอ้าแขนทั้งสองข้างเพื่อสวมกอดเขา
อยู่ภายใต้อกอันผึ่งผายและอบอุ่นของชายคนนั้น ไป๋เสว่เอ๋อร์เงยหน้ามองเขา ถามพร้อมรอยยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง รีบตอบฉันมาเร็ว!”
ดูเหมือนเขาจงใจจะทดสอบความอดทนของเธอ เผยลี่เชินก้มหัวพูดว่า “จูบฉันทีหนึ่งแล้วฉันจะบอก”
ไป๋เสว่เอ๋อร์ทั้งโกรธทั้งยิ้มเมื่อได้ยิน “ไม่คะ ตัวคุณมีแต่กลิ่นเหล้า!”
เผยลี่เชินหัวเราะเบาๆ สายตามีรอยยิ้ม “รีบหน่อย!”