บทที่ 1004 มาอวยพรหรือมาก่อกวน

สวมแหวนให้กับเย้นหว่านแล้ว โห้หลีเฉินก็ได้ลุกขึ้น โดยที่ยังคงจับมือเย้นหว่านไว้แน่น

บาทหลวงมองสองคนที่รักใคร่กันอยู่ตรงหน้า ยิ้มแล้วเตือนขึ้น

"คุณเย้นถึงเวลาคุณสวมแหวนให้กับคุณโห้หลีเฉินแล้วครับ"

เย้นหว่านถึงได้รู้สึกตัว แล้วปาดน้ำตาด้วยความเขินอาย

เธอตำหนิเขา "เป็นเพราะคุณเลยที่พูดซาบซึ้งกินใจขนาดนี้ เครื่องสำอางฉันเลอะหมดแล้ว ต้องมาดูน่าเกลียดในโอกาสสำคัญเช่นนี้"

โห้หลีเฉินยิ้มแล้วมองเธอด้วยความรัก "ไม่เป็นไร ต่อให้คุณจะดูน่าเกลียดแค่ไหน ผมก็ไม่รังเกียจคุณ"

เย้นหว่านสำลัก เขาจะบอกว่าเครื่องสำอางคุณไม่ได้เลอะ ยังดูสวยไม่ได้เลยหรือไง

คำพูดที่จี๊ดเช่นนี้ กลับใช้ได้ผลกับเธอมาก

ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ค่อยๆ หยิบแหวนฝ่ายชายออกมา

เธอจับมือของเขา กำลังจะนำแหวนมาสวมใส่นิ้วมือของโห้หลีเฉิน

หากสวมแหวนเสร็จ ก็เป็นอันสิ้นสุดพิธี

เธอกับโห้หลีเฉินก็จะเป็นสามีภรรยาอย่างเป็นทางการ เป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุดในโลก

ครั้นแล้ว ขณะกำลังนำแหวนมาสวมใส่นิ้วมือของฝ่ายชายนั้น ได้มีเสียงที่ไม่เป็นมิตรดังขึ้น

"ฉันยังไม่มาเลย จะเริ่มได้อย่างไรกัน ไม่มีผู้เฒ่าผู้แก่อยู่อวยพรในพิธีงานแต่ง จะมีความสุขได้รึ"

เป็นคำถาม และก็เป็นคำถามเชิงตำหนิ

ฟังคำพูดที่พูดหยอกเย้าด้วยรอยยิ้ม แต่ในความเป็นจริงกลับช่างเฉียบคมบาดลึก

ร่างของเย้นหว่านเกร็งขึ้นทันที เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นหยูฉู่สองเหยียบอยู่บนหาดทรายสีทอง กำลังก้าวเท้าใหญ่เดินเข้ามาดุจดาวตก

คนที่มาชมพิธีการนี้ส่วนใหญ่เป็นคนบ้านตระกูลเย้น ถึงแม้ว่าตอนนี้ตระกูลเย้นสถานการณ์ค่อนข้างจะซับซ้อน แต่อย่างไรหยูฉู่สองก็เป็นหัวหน้าครอบครัว

ผู้คนยังคงให้ความเคารพต่อเขา

เมื่อเห็นเขามา ผู้คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ต่างก็ลุกขึ้น แล้วโค้งคำนับให้

จิตใจที่มีความสุขของเย้นหว่าน บัดนี้กลับหนักหน่วงๆ ขึ้นทันใด และเต็มได้ด้วยความวิตกกังวล

เธอจับมือของโห้หลีเฉินไว้ แล้วถามขึ้นเบาๆ

"เขามาได้อย่างไร"

งานแต่งครั้งนี้ไม่ได้ทำการเชิญหยูฉู่สอง ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคุณปู่ของโห้หลีเฉินก็ตาม

เขาเช้าไม่มาเย็นไม่มา ดันมาในเวลานี้ หรือมาเพื่อก่อกวนเหรอ

เขาต้องการทำลายตระกูลเย้น ไม่ชอบเย้นหว่านหลานสะใภ้คนนี้มาก

โห้หลีเฉินดึงเย้นหว่านไปยืนอยู่ที่ด้านหลังของตัวเอง ร่างที่สูงใหญ่ตรง มองหยูฉู่สองด้วยแววตาที่เยือกเย็น

เขากล่าวอย่างเย็นชา "อย่างนั้นคุณปู่มาเพื่ออวยพรหรือเปล่าครับ"

ในคำพูดที่เคร่งขรึม มีความบาดคม บังคับและข่มขู่ในความรู้สึก

ดอกไม้ไฟปะทุขึ้น

ถ้าหากว่าหยูฉู่สองมาเพื่อก่อกวน อย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมให้หยูฉู่สองอยู่ดีมีสุขอย่างแน่นอน เพียงแต่เกรงว่าการต่อสู้นั้นจะเริ่มขึ้นในทันที

หยูฉู่สองหยุดยืนอยู่ด้านนอกห่างออกไปไม่กี่เมตร เขาจ้องตรงมาที่โห้หลีเฉินด้วยสีหน้าเชือดเฉือนยำเกรง ไม่มีร่องรอยของความเมตตา มีเพียงความเย็นชาที่ไร้ความปรานีแทรกซึมเข้ามาในกระดูก

บรรยากาศฉับพลันราวกับลดลงต่ำกว่าศูนย์องศา

คนอื่นๆ ร่างเกร็งกันหมด ตั้งหน้าตั้งตารอชมโดยไม่กล้าพูดจา

หากผู้นำกับนายน้อยเกิดทะเลาะกันในงานแต่งงานขึ้นมา อย่างนั้นคงต้องเป็นเรื่องใหญ่ ไม่กล้าที่จะจินตนาการภาพที่จะเกิดขึ้นเลย

แต่ว่าบรรยากาศเช่นนี้ ไม่อาจทำให้พวกเขาหยุดจินตนาการได้

กลัวว่าหากเกิดทะเลาะกันขึ้นมา

คงไม่มีทางดีกันได้อีก

ในขณะเดียวกัน บอดี้การ์ดที่ซ่อนอยู่ใต้ต้นมะพร้าวบนชายหาดได้เดินเข้า กระจัดกระจายกันเป็นรูปพัด ค่อยๆ ล้อมเข้ามาในพิธีงานแต่งอย่างระมัดระวัง

โห้หลีเฉินมีการเตรียมการไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ

ไม่ว่าจะเป็นใครที่มาก่อกวนงานแต่ง เขาก็ไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆ

ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นหยูฉู่สองก็ตาม