บทที่ 1107 ข่าวคาว

ฝู้ยวนงุนงง "ยังไง?"

หยูฉู่สองเอ่ย "ถ้ามีหญิงสาวปรากฏอยู่ข้างกายโห้หลีเฉิน ถ้าแรบบิทมีแม่แล้ว และถ้าข่าวนี้รู้ไปถึงหูของคนตระกูลเย้น คุณว่าพวกเขาจะยังนิ่งเฉยอยู่ไหม?"

ฝู้ยวนเข้าใจขึ้นมาทันที

"คุณเจ้าบ้าน คุณอยากใช่ประโยชน์จากเรื่องนี้ล่อให้คนตระกูลหยูออกมาหรือ?"

"ตระกูลหยูหลบซ่อนลึกเกินไป ฉันตามหามีหนึ่งปีกว่า ก็ยังไม่ได้เบาะแสใดๆ ทำได้แค่ให้พวกเขาลอยขึ้นมาผิวน้ำเอง"

ฝู้ยวนพยักหน้าอย่างเห็นด้วย "ความคิดของคุณเจ้าบ้านยอดเยี่ยมยิ่ง เป็นฉันที่โง่เง่า ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดถึงจุดนี้เลย แต่ว่า..."

ถ้าโห้หลีเฉินและเย่ซือซืออยู่ด้วยกันแล้ว จากท่าทางหยิ่งยโสของเย้นหว่าน อาจจะปล่อยเรื่องของโห้หลีเฉินไปเลยก็ได้ แล้วไม่ออกมาอีก หากดันทำพังขึ้นมา พวกเราก็จะเสียโอกาสตามหาตระกูลเย้นไปเลย

หยูฉู่สองหัวเราะเสียงเย็น "โห้หลีเฉินไม่มีทางตกหลุมรักเย่ซือซือ นอกจากเย้นหว่านแล้ว เขาไม่พอใจใครเลย ที่เขากับเย่ซือซือเป็นเช่นนี้ หนึ่ง คือเป็นเพราะแรบบิท แต่สาเหตุสำคัญที่สุด ก็คือแผนซ้อนแผน จงใจแสดงละครให้พวกเราดู"

ฝู้ยวนเอ่ยถาม "ทำไมเขาต้องแสดงละครด้วย?"

"อยากปิดกั้นสายตาของฉัน ให้ฉันยอมแพ้การสืบหาเบาะแสของตระกูลเย้น จะได้ทำให้เขามีโอกาสยื่นมือไปตามหาเย้นหว่าน น่าเสียดาย ต่อให้เขาจะแสดงสมจริงขนาดไหน ฉันก็ไม่มีทางเชื่อ"

สายตาเฉียบคมของหยูฉู่สองส่องประกายเย็นเยียบ ควบคุมทุกอย่างอย่างสุขุมมั่นคง

...

เรื่องของโห้หลีเฉินและเย่ซือซือ ถูกแพร่กระจายออกไปด้วยข่าวลือที่เกินจริง

ลือออกไปอย่างเร็วไวและวุ่นวาย

บ้างกล่าวว่าโห้หลีเฉินพึงพอใจเธอ บ้างบอกว่าเธอตกโห้หลีเฉินได้สำเร็จ

บ้างก็กล่าวว่าพวกเขากำลังมีความสัมพันธ์คลุมเครือ บ้างก็บอกว่าพวกเขาอยู่กินกันแสนรักแสนหลงกัน

ไม่ว่าจะเวอร์ชันไหนก็ล้วนมีหมด และหลักฐานที่แน่ชัด ถึงขั้นที่มีรูปที่ทั้งสองคนนอนซ้อนบนล่างอยู่บนเตียงด้วย

มุมสมจริง ไม่มีร่องรอยการตัดต่อใดๆ

เรื่องนี้ถูกน้ำไปพูดสนุกปากอยู่ในสังคมชนชั้นสูง และแพร่หลายไปไกลมากขึ้นเรื่อยๆ

และแน่นอนว่าเย่ซือซือก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน

ตอนที่เย่ซือซือได้ฟังข่าวนี้ ก็ทั้งช็อก ทั้งโมโหเป็นบ้าเป็นหลัง

นี่มันข่าวโคมลอยทั้งนั้น นี่มันใส่ร้ายกันต่างหาก!

เธอวิ่งไปซักถามโห้หลีเฉินอย่างโกรธเกรี้ยว

"นี่มันอะไรกัน? ทำไมคนนอกถึงปล่อยข่าวลือของพวกเราแบบนี้ล่ะ?"

โห้หลีเฉินนั่งอยู่บนรถเข็น ค่อยๆ หันมาช้าๆ สายตาเฉียบแหลมทอดมาที่ร่างของเย่ซือซือด้วยความหนาวเหน็บ

"คุณไม่รู้เหรอ?"

น้ำเสียงของเขา ราวกับว่าเธอเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้?

เย่ซือซือโมโหยิ่งกว่าเดิม "ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันต่างหากที่เป็นผู้เสียหายที่ไม่มีความผิด ถูกแพร่ข่าวคาวแบบนี้กับคุณแบบไร้สาเหตุ ครอบครัวและเพื่อนของฉันจะมองฉันยังไง? ถ้าเกิดพ่อแม่ของเสิ่นเคอหานรู้เข้า จากนี้ฉันคงแต่งกับเขาลำบากแล้ว"

ได้ยินคำพูดพวกนี้ สีหน้าของโห้หลีเฉินก็พลันย่ำแย่ ดูดำทะมึน

"คุณแน่วแน่ที่จะแต่งกับเขาให้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"แน่น่ะสิ!" เย่ซือซือไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย "ฉันอยู่กับเขามาห้าปีแล้ว พวกเรารักกันจริง ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว"

ห้าปี...

แววตาโห้หลีเฉินไหวระริก โทสะที่ทะลักขึ้นมาก็ค่อยๆ สลายไปเล็กน้อย

เขาหมุนรถเข็น และหันไปมองนอกหน้าต่าง

ทิศทางนั้น ตรงกับตำแหน่งปราสาทหลักที่หยูฉู่สองอยู่พอดี

"ผู้ว่าจ้างของเธอเหมือนจะไม่สนใจเรื่องการแต่งงานของคุณนะ เขาคิดแค่ว่าจะใช้ประโยชน์จากคุณให้มากที่สุดได้ยังไง"

ได้ฟัง สีหน้าของเย่ซือซือก็ขาวซีด ใจเสียเล็กน้อย

โห้หลีเฉินพูดตรงไปตรงมา เอ่ยความสัมพันธ์ที่ระหว่างเธอกับหยูฉู่สองที่ไม่อาจเปิดเผยได้ออกมาตรงๆ เลย

เธอคือคนที่หยูฉู่สองส่งมา เขารู้ไส้รู้พุงมาตั้งนานแล้ว

เขาจึงสงสัยว่าข่าวนี้ เธอเป็นคนกระจายออกไปด้วยตัวเอง