บทที่ 1117 หึงคุณ?

"ฉัน?" รอยยิ้มของเย่ซือซือยิ่งเพิ่มความประชดประชัน เธอมองตรงไปที่หยูฉู่สองด้วยดวงตาโกรธเคืองที่แทบจะปิดไม่มิด

"ทำไมฉันถึงเป็นเช่นนี้ ผู้นำตระกูลหยูเช่นคุณน่าจะควรเข้าใจชัดเจนไม่ใช่หรือ? คุณไม่ให้ฉันไป และเสิ่นเคอหานก็ทำผิดครั้งใหญ่ บังคับให้ฉันต้องจนตรอก ถึงแม้ตอนนี้โห้หลีเฉินจะยังไม่รู้สาเหตุที่เอวของเขาไม่มีแรงแต่ต่อไปสถานการณ์จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แน่นอนว่าต้องสงสัยมาถึงฉัน คุณจะไม่ออกมือเพื่อช่วยฉัน ก่อนที่เขาจะเป็นอัมพาตอย่างสมบูรณ์ แต่โห้หลีเฉินไม่ปล่อยฉันและเสิ่นเคอหานไปแน่"

เย่ซือซืออธิบายอย่างใจเย็น แต่เธอกำมือแน่น เผยให้เห็นความกลัวในใจของเธอ

เธอเป็นเพียงคนธรรมดา

"ฉันเกลียดเสิ่นเคอหานที่ร้ายกาจทำเรื่องแบบนี้ ทำให้ฉันต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ เพื่อชีวิต ฉันไม่มีทางเลือก ฉันต้องการมีชีวิตอยู่ ชีวิตที่สงบสุข แต่ทำไมถึงไม่มี สิ่งเดียวที่ฉันสามารถใช้ได้คือหน้าตาที่สวยงามและความรู้สึกของฉัน ความสัมพันธ์ของฉันและโห้หลีเฉินมันครุมเครือ บางทีอาจยังไม่สาวถึงตัวฉันเร็วขนาดนั้น ฉันแค่อยากยืดเวลาตัวเองออกไปให้ปลอดภัยหน่อย"

หลังจากพูดเย่ซือซือก็มองไปที่ผู้นำตระกูลหยูด้วยสายตาเคร่งขรึมและถามอย่างกังวล "ใช่ไหมละคะ ผู้นำตระกูลหยู?"

เธอกำลังถาม

และก็ให้คำสัญญากับหยูฉู่สองด้วย

สัญญากับเธอ ถ้าหากเธอทำให้โห้หลีเฉินเป็นอัมพาตสำเร็จ จะช่วยเธอให้ออกไปจากที่นี่ ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการตัดสินใจของเสิ่นเคอหานเพียงคนเดียว หยูฉู่สองแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยรับปากต่อหน้า

เธอต้องหาหลักประกันความปลอดภัยของตัวเอง และตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการเจรจา อย่างน้อยเธอก็ทำด้วยตัวเอง

และหยูฉู่สองก็ต้องการผลลัพธ์ที่จะให้โห้หลีเฉินเป็นอัมพาต

ดวงตาที่เฉียบคมของหยู่ฉู่สองราวกับจะมองให้ลึกผ่านจิตวิญญาณของเธอ ว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นเป็นจริงหรือเท็จกันแน่

ผ่านไปสักพัก เขาจึงยิ้ม

"เธอกับเสิ่นเคอหานนี่เป็นคู่รักกันจริงๆ"

รูปลักษณ์ที่บริสุทธิ์และแสนดี แต่เมื่อโดนคุกคามผลประโยชน์ของตัวเอง เมื่อถึงคราวใกล้ตายของตัวเอง จะเรื่องร้ายกาจแค่ไหนก็ทำได้

ถึงแม้เย่ซือซือจะรู้สึกผิดและโทษตัวเธออีกครั้ง แต่ก็ทำเพื่อชีวิตของตัวเอง เธอจึงทำทุกอย่างที่ละเมิดศีลธรรมเพื่อที่จะอยู่รอด

คนบนโลกนี้ ท้ายที่สุดก็เห็นแก่ตัว

หยูฉู่สองมองดูแก่นแท้ของเธออย่างละเอียด จิตใจกลับมีความสุข คนอย่างนี้ มีแผนและข้อกำหนด ก็ควบคุมได้ง่าย

และไม่กลัวเธอทำเรื่องอื่นด้วยความสองจิตสองใจ

"ทำหน้าที่ของเธอให้ดี เรื่องนี้จบลง ฉันจะส่งเธอและเสิ่นเคอหานออกไปอย่างปลอดภัย เรื่องของพวกเธอที่เกิดขึ้นในตระกูลหยู ฉันจะลบมันให้สะอาดเอี่ยม"

นี่คือคำสัญญา

นอกจากนี้ ยังหมายความอีกด้วยว่าหยูฉู่สองจะกำจัดสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอในตระกูลหยูในอนาคต เรื่องอื้อฉาวระหว่างเธอกับ โห้หลีเฉินก็จะหายไปด้วยเช่นกัน

และเธอ ก็จะเป็นเย่ซือซือที่สะอาดบริสุทธิ์ สามารถแต่งงานกับเสิ่นเคอหานได้อย่างราบรื่น

หลังจากเย่ซือซือเจรจากับหยูฉู่สองเสร็จ เย่ซือซือก็จากไป

หลังจากเธอออกไป ฝู้ยวนที่แอบอยู่ตรงทางเดิน ก็ออกมา

เขายืนข้างกายหยูฉู่สอง มองไปที่แผ่นหลังของเย่ซือซืออย่างครุ่นคิด

"ท่านผู้นำตระกูล คุณคิดว่าเด็กสาวคนนี้พูดความจริงกี่ส่วนครับ?"

สีหน้าของหยูฉู่สองไม่เปลี่ยน เขาพูดเสียงเบา "สามส่วน"

ฝู้ยวนไม่แปลกใจ เขาก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน

ทั้งคู่ต่างก็เป็นจิ้งจอกแก่ คำโกหกของหญิงสาว พวกเขาก็สามารถมองออกได้

ฝู้ยวนพูดต่อ "เป็นอย่างนี้แล้ว ทำไมคุณถึงสัญญากับเธอละครับ?บางทีเธออาจจะเสแสร้งเพื่อเชื่อฟัง แล้วมาต่อต้านทีหลัง"

"จุดนี้ไม่ใช่"

หยูฉู่สองยิ้มเย็นชา "ถึงแม้ว่าเธอจะตกหลุมรักโห้หลีเฉิน แต่อย่างไร คนที่เธอรักมากกว่าคือตัวเธอเอง"

ใช่

เขามองออก คำพูดปลอบโยนที่เย่ซือซือพูด เป็นเรื่องโกหก

เธอตกหลุมรักโห้หลีเฉิน ถึงแม้จะรู้ว่าข้างหน้าคือไฟ แต่ก็ยังคงบินเข้ากองไฟ ตกหลุมรักผู้ชายที่ไหม่เหมาะกับเธอ