บทที่ 1123 เผชิญหน้าซึ่งหน้า

โห้หลีเฉินถูกเว่ยชีออกแรงเต็มที่ ถึงจะพาเขาลงจากเตียงไปนั่งบนรถเข็นได้อย่างยากลำบาก

เขาพิงเก้าอี้รถเข็นทั้งตัว นอกจากมือสองข้าง ก็ไม่มีแรงจะพยุงตัวเอง

แม้ว่าดวงตาคู่นั้นจะยังคงคมกริบเหมือนเหยี่ยว ทำให้คนไม่มีตัวตน ความระวังตัวหายไป

หยูฉู่สองเห็นเป็นอย่างนี้ ความหงุดหงิดในใจก็หายไปบ้าง

ถึงอย่างไรโห้หลีเฉินก็พิการแล้ว นอกจากเว่ยชี รอบตัวเขาก็เป็นคนของตัวเองทุกที่ ไม่กลัวว่าโห้หลีเฉินจะมีแผนทำอะไร

ขอแค่ ตามหาแรบบิทกลับมาได้ ทุกอย่างก็จะกลับมาอยู่ในความควบคุมของเขา

เว่ยชีผลักรถเข็นออกไป

ตอนที่เดินผ่านเย่ซือซือ ใบหน้าเย่ซือซือตื่นตระหนก ไม่มีความรักสุดซึ้งกับเขาเหมือนแต่ก่อน ประหม่าอยากจะถอยหนี

หวาดกลัวที่จะเข้าใกล้เขา

นั่นราวกับเป็นความหวาดกลัวที่มาจากกระดูก

โห้หลีเฉินหรี่ตา จู่ๆ ก็หยุดลง สายตาคมกริบเหมือนมีดมองเย่ซือซือราวกับน้ำแข็ง

เขาสั่งน้ำเสียงเย็นชา "จับขึ้นมา ให้เธอไปด้วย"

เย่ซือซือตะลึงงัน ตกใจตกหน้าซีด

รีบเข้าไปใกล้หยูฉู่สอง "เจ้าบ้านหยู คุณช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากไป ฉันอยากกลับบ้าน ให้ฉันไปเถอะ"

เธอยังไม่ทันเข้าใกล้หยูฉู่สอง ก็ถูกโห้หลีเฉินจับคอเสื้อ เหมือนบีบลูกไก่ในกำมือ

แม้โห้หลีเฉินจะนั่งอยู่ แต่พลังรอบตัว ยังคงเย็นชาเหนือคนอื่น

"เย่ซือซือ ก่อนที่แรบบิทกลับมาอยู่กับฉันครบสามสิบสอง เธอคิดว่าจะหนีไปได้หรือไง"

แต่ละคำที่เอ่ยออกมา เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมฝังกระดูก "ทางที่ดีเธอภาวนาให้แรบบิทปลอดภัยเถอะ ถ้าเธอมีรอยแผลแค่รอยเดียว ฉันจะกรีดเธอสิบแผล"

คำพูดนี้โหดเหี้ยมจนทำให้ขนลุกซู่

เย่ซือซือตัวสั่นงันงก มองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหวาดกลัว ตกใจจนหน้าซีดเป็นไก่ต้ม

โห้หลีเฉินไม่เสียเวลาพูดกับเธออีก โยนเธอไปข้างหนึ่ง แล้วให้ฉินชิวหลานจับเธอไว้

โห้หลีเฉินถึงจะเข็นรถเข็น ออกไปข้างนอก

เย่ซือซือถูกจับ มองหยูฉู่สองตื่นตระหนกตกใจขอความช่วยเหลือ "เจ้าบ้านหยู ได้โปรดช่วยฉันด้วย คุณเคยรับปากฉัน..."

"เรื่องนี้เป็นเพราะเธอกับเสิ่นเคอหานเธอก็ต้องรับผิดชอบเอง"

หยูฉู่สองพูดเฉียบขาดตัดบทเย่ซือซือไม่ให้พูดต่อไป สีหน้าเย็นชาเฉียบขาด "แรบบิทปลอดภัย เธอก็รอด เธอลองคิดดูสิ เสิ่นเคอหานน่าจะไปหลบที่ไหน นี่ถึงจะช่วยเธอได้จริงๆ"

พูดจบ หยูฉู่สองก็หน้าดำหน้าแดงเดินออกไป

เงาหลังเย็นชาไร้อารมณ์ยิ่งนัก

ไม่สนใจเย่ซือซือจะเป็นจะตายแม้แต่น้อย

"เจ้าบ้านหยู..."

เย่ซือซือร้องเรียกเขาน่าเวทนา แต่ไม่ได้รับการตอบกลับแม้แต่น้อย

เธอทำให้โห้หลีเฉินพิการแล้ว เรื่องสำเร็จแล้ว ก็ไม่มีค่าอะไรแล้ว หยูฉู่สองใช้เรื่องแรบบิทถูกจับเป็นตัวประกัน ทำลายสัญญาโดยไม่สนใจเธอ ก็ทำได้ลง

เย่ซือซือตอนนี้เธอไม่มีไพ่ตายที่จะปกป้องตัวเองได้แล้ว

เธอเหมือนเนื้อปลาบนเขียงเตรียมถูกเชือด

ดังเช่นที่พวกเขาพูด ความหวังเดียวของเธอ ก็คือปลอดภัย มิเช่นนั้นเธอต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

ใบหน้าเย่ซือซือซีดขาว ถูกบังคับให้ตามหลังโห้หลีเฉิน

หยูฉู่สองไม่ตามไปหาแรบบิทด้วยตัวเอง แต่ให้ฝู้ยวนตามโห้หลีเฉินไปด้วย

เขารับผิดชอบเตรียมคน และยังรับผิดชอบจับตาโห้หลีเฉินดูตลอดเวลา

โห้หลีเฉินนั่งในรถลิงคอล์น รอบตัวมีเว่ยชี ฉินชิวหลานและเย่ซือซือ นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม และยังมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์อีกสองสามคน