บทที่​ 1274 แผนหนุ่ม​หล่อ​

เย้นหว่านที่พยายามดิ้นรน เหมือนกับถูกกดปุ่มหยุดชั่วคราว จนหยุดชะงักไปทันที

ความรู้สึกปวดใจแผ่ซ่านในหัวใจของเธอ

เธอเองก็คิดถึงเขาไม่ต่างกัน อยากจะกอดจูบเขาอย่างสุดหัวใจ ใครจะไปรู้ว่าเธอไม่ยอมให้เขาขึ้นไปชั้นบน แล้วเขาต้องใช้ความยับยั้งชั่งใจมากแค่ไหน

แต่วันนี้......

เธอแสบจมูก และใจอ่อนยวบ แม้แต่แรงจะผลักเขาก็ไม่มีเหลือแล้ว

พอรู้สึกว่าอีกฝ่ายยอมอ่อนให้แล้ว โห้หลีเฉินก็ยกยิ้มมุมปากอย่างประสบความสำเร็จ เขาเงยหน้าขึ้น แล้วมองไปที่ริมฝีปากของเธอ

เย้นหว่านที่กำลังเหม่อลอย ถูกเขาจับไว้ได้แล้ว

เขาจูบเธออย่างดูดดื่ม

คนที่คิดถึง ความอบอุ่นที่คิดถึง ทำให้เธอจมดิ่งลงไป

โซฟาถูกกดลึกขึ้นเรื่อยๆ

มือของโห้หลีเฉินเลื่อนจากบนลงล่าง แล้วล้วงเข้าไปในเสื้อผ้าของเธอ...

จนลูบคลำถึงจุดต้องห้าม เย้นหว่านก็สะดุ้งตกใจ แล้วลืมตาขึ้นมาทันที

เธอติดกับแผนหนุ่มหล่อของเขาเสียแล้ว!

เธอผลักเขาออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบกลิ้งออกจากโซฟาด้วยความร้อนใจ แล้วยืนห่างจากโห้หลีเฉินไปหลายเมตร

แก้มของเธอแดงก่ำ และแสร้งทำเป็นต่อว่า "โห้หลีเฉิน ฉันบอกแล้วว่าฉันจริงจัง คุณทำผิดกฎ!"

ในอ้อมแขนว่างเปล่า ทำให้โห้หลีเฉินรู้สึกผิดหวังมาก

เขานอนพิงโซฟา สีหน้าอ่อนแรง "ที่รักครับ คุณตั้งกฎไว้ว่าไม่ให้ผมขึ้นไปบนชั้นสอง ฉันก็ไม่ได้ขึ้น แต่คุณเป็นคนลงมาเองนะ..."

หมายความว่า เป็นเธอที่พาตัวเองมาส่งเขาถึงที่หรือไง?

เย้นหว่านรู้สึกหงุดหงิดและอยากจะบีบคอผู้ชายน่าด้านคนนี้ให้ตายจริงๆ

"หึ อย่าคิดว่าฉันจะลงมาอีกเลย!"

เย้นหว่านเดินตึงตังขึ้นไปชั้นบนด้วยความโมโห ไม่คิดจะสนใจโห้หลีเฉินอีก

เธอคิดไม่ออกจริงๆ ว่าผู้ชายที่หล่อเหลาเย็นชาและร่ำรวยคนนี้ ไร้ทำไมถึงได้หน้าด้านขนาดนี้

โห้หลีเฉินยกยิ้มมองแผ่นหลังของเย้นหว่านเดินจากไป ด้วยแววตารักใคร่และอ่อนโยน

เขาเอนหลังไปยังที่ที่เขาเพิ่งเอนตัวลงเมื่อตะกี้ กลิ่นตัวจากร่างกายของเย้นหว่าน ทำให้เขารู้สึกสบายใจมาก

ในเมื่อขึ้นไปไม่ได้ งั้นคืนนี้ก็นอนที่นี่แล้วกัน

เย้นหว่านกลับมาที่ห้อง แล้วล้มตัวนอนบนเตียงที่นุ่มสบายอีกครั้ง

เธอเปิดโคมไฟข้างเตียง ภายในห้องเงียบสงัด มีเธออยู่คนเดียวในห้อง

เมื่อเทียบกับความหนาวเย็นของการอยู่คนเดียวในบ้านก่อนหน้านี้ ตอนนี้เธอรู้สึกสบายใจมาก เพราะมีโห้หลีเฉินอยู่ชั้นล่าง

การรู้ว่ามีเขาอยู่ที่นั่น และรู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ทำให้เธอรู้สึกสบายใจมาก

เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องขอแยกจากเขาแบบนี้ ที่เธอกลับมาได้ ภารกิจแรกของเธอคือไล่เก่อหรูซวนออกไปให้ได้

แต่ตอนนี้เธอยังไม่รู้ผลประโยชน์ที่มีร่วมกันระหว่างโห้หลีเฉินกับเก่อหรูซวน บางทีอาจจะเกี่ยวพันกับอีกหลายคน ดังนั้นโห้หลีเฉินที่จัดการอย่างเด็ดขาดมาโดยตลอด ถึงต้องยอมลำบากตัวเอง ให้เก่อหรูซวนอยู่ข้างกายเขาแบบนี้

เธอรู้ ในเมื่อโห้หลีเฉินไม่ยอมบอกเธอ ก็ไม่มีทางบอกความจริงเบื้องหลังเรื่องนี้กับเธอเช่นกัน

เธอต้องตรวจสอบด้วยตัวเอง และเผยความจริงเอง

ส่วนความขัดแย้งกับโห้หลีเฉิน เป็นครึ่งการแสดง ครึ่งความจริง ครึ่งจริงครึ่งโกหก แม้แต่โห้หลีเฉินก็ไม่รู้ว่า คนที่เบื้องหลัง คงจะเป็นปริศนา

และเป็นเพราะความกังวลของโห้หลีเฉิน ทำให้เธอยิ่งต้องขับไล่เก่อหรูซวนไปให้ได้ ทำให้กลายเป็นยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับโห้หลีเฉิน

การต่อสู้ที่ไม่ไร้คมดาบ ถึงจะเป็นการเริ่มต้นสงครามขึ้นจริงๆ

"ตื๊ดตื๊ดตื๊ด..."

ในขณะที่เย้นหว่านกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เบอร์ผู้โทรคือโห้หลีเฉิน

เธอเพิ่งขึ้นมาชั้นบนได้สักพัก เขาจะโทรมาทำไมอีก?

พอคิดถึงเรื่องที่เขารังแกเธอเมื่อตะกี้ เย้นหว่านยิ่งรู้สึกงอน จึงกดวางสายไป

หลังจากกดวางสาย โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

เย้นหว่านกดวางสายไปอีกครั้ง และมันก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง