บทที่ 1332 กลัวอะไร ไม่มีอะไรต้องกลัว

เย้นโม่หลินไม่ใจอ่อน ออกคำสั่งกับลูกน้องให้บุกโจมตีและสังหารต่อไป

จนในที่สุดพวกเขาก็ต้านทานไม่ไหว คนที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังของคนเหล่านี้ จึงได้ปรากฏตัวออกมา

"เย้นหว่าน ผมมีเรื่องจะพูดด้วย"

กลุ่มคนได้หลีกทางให้ เขาจึงเดินออกมาจากด้านใน

ใบหน้านั้น ทำให้ม่านตาของเย้นหว่านหดขึ้น นั่น นั่นไม่ใช่เจมส์หรอกเหรอ

สามปีก่อน ภายใต้ดวงตาของป่ายฉี เห็นกับตาว่าลูกพี่ขององค์กรได้เสียชีวิตไปพร้อมกับฝู้ยวน

เย้นหว่านเคยคิดว่าเป็นกับดักขององค์กร หรือนักวิทยาศาสตร์รู้เรื่องมนุษย์พันธุ์แกร่ง ดังนั้นถึงได้ข่มขู่คุกคามโห้หลีเฉิน

แต่กลับไม่เคยคิด ว่าคนนี้จะเป็นผู้ที่ตายแล้วฟื้นอย่างเจมส์

"คุณทำไมถึงยังไม่ตาย" เย้นหว่านกัดฟันแล้วถาม

เจมส์จ้องมองเย้นหว่านด้วยแววตาที่ดุดัน แล้วฉีกยิ้มอย่างจองหอง:"เย้นหว่าน ในโลกใบนี้ยังมีเทคโนโลยีหนึ่งที่คุณไม่มีทางที่ไม่รู้จัก นั่นก็คือ การโคลนนิ่ง"

นี่คือคำสั่งต้องห้าม ห้ามมีการโคลนนิ่งบนโลกใบนี้เด็ดขาด

และก็ด้วยสาเหตุนี้จึงไม่มีกฎหมายรองรับ เทคโนโลยีนี้ถึงได้ไม่สมบูรณ์

"สามปีก่อน คนที่เสียชีวิตอยู่ตรงหน้าพวกคุณนั้นไม่ใช่ผม แต่เป็นร่างโคลนนิ่งของผม แต่ว่าน่าเสียดาย ผมอุตส่าห์ฝึกฝนดูแลมาตั้งนาน กลับให้เขาต้องมาตายแบบนั้น"

เจมส์ที่ค่อนข้างเสียดาย

แต่เย้นหว่านกลับรู้สึกขนแขนลุก "คุณมีร่างโคลนนิ่งที่ตายแทนคุณ อย่างนั้นฝู้ยวนล่ะมีด้วยไหม"

"คุณลองทายสิ" เจมส์หัวเราะอย่างสะใจ

จริงครึ่งไม่จริงครึ่ง ยิ่งทำให้คนไม่สามารถรู้ว่าฝู้ยวนนั้น แท้ที่จริงเสียชีวิตหรือยัง

ถ้าหากว่าเขายังมีชีวิตอยู่......

เย้นหว่านรู้สึกแต่เพียงว่าร่างกายนั้นเย็นวาบไปทั่วร่าง คนคนนั้นต่างหากคืออสรพิษที่แท้จริง ตอนนั้นยังเสแสร้งแกล้งทำเป็นยอมจำนนคอยให้ความช่วยเหลือโห้หลีเฉิน หลังจากนั้นก็ได้หันไปซบหยูฉู่สอง แถมยังแอบคบคิดติดต่อกับเจมส์อย่างลับๆ อีก

ความทะเยอทะยานของเขาช่างมีมากเกินไป

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากว่าเขายังไม่เสียชีวิต และก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ ก็แปลว่าคืนนี้ไม่สามารถทำการสังหารทั้งหมดได้ และมีอสรพิษหนึ่งตัวที่เล็ดลอดไปจากกับดักนี้

หนำซ้ำยังเป็นอสรพิษตัวที่พิษแรงอีกเสียด้วย

อย่างนั้น ปุ่มสวิตช์ปิดเปิดที่สามารถสังหารแรทบิทได้ อยู่ที่ตัวของเจมส์หรือว่าอยู่ที่ตัวองฝู้ยวน

ถ้าหากว่าอยู่ที่ตัวของฝู้ยวน สิ่งที่ทำทั้งหมดในคืนนี้ ก็คงจะสูญเปล่า!

อีกทั้งตัวเธอยังถูกเปิดเผย ต่อไปจะต้องเกิดความเดือดร้อนอย่างแน่นอน

ในใจเย็นวาบและกระสับกระส่าย แต่ใบหน้าของเย้นหว่านกลับยังคงเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง

เธอกล่าว "เป็นตายร้ายดีก็ช่างเขา ตอนนี้ฐานของพวกคุณถูกทำลายแล้ว เขาก็ไม่ต่างจากสุนัขจรจัด ที่ฉันสามารถจะลากออกมาสังหารเมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนตอนนี้ฉันขอจัดการคุณก่อน"

พลางพูด เย้นหว่านพลางยกมือขึ้น เพื่อส่งสัญญาณให้ลูกน้องลงมือ

เจมส์เลิกคิ้วแล้วตะคอกขึ้นอย่างเสียงดัง:"เย้นหว่าน ชีวิตลูกสาวคุณยังอยู่ในกำมือของผมนะ ถ้าหากว่าคุณฆ่าผม เธอก็จะต้องตายด้วย"

"ตอนนี้ยังจะพูดโกหกแบบนี้อีก คุณคิดว่าฉันจะเชื่อคุณอย่างนั้นเหรอ" เย้นหว่านประชดประชัน

เจมส์คาดเดาปฏิกิริยาของเธอไว้ก่อนแล้ว

เดิมทีเจมส์ที่ได้เตรียมเอกสาร เพื่อใช้ยืนยันกับเย้นหว่านในวันพรุ่งนี้ ครั้นแล้ว ก็ได้ให้คนยื่นเอกสารนั้นให้กับเย้นหว่าน

"คุณดูเองแล้วกัน"

เย้นหว่านรับเอกสารมาดู ด้านในมีข้อมูลการทดลองที่มากมาย คล้ายกับที่ฉู่หยุนซีเอาให้เธอดูในตอนนั้น