บทที่ 1360 ตัวประกัน

ท่านอาวุโสเจ็ดยิ้ม "ผมรู้ที่อยู่ของเขาจริงๆ "

คำพูดนี้ทำให้เย้นหว่านยิ่งหายใจติดขัดทันที แววตาจ้องตรงไปทางท่านอาวุโสเจ็ด "คุณจับเขาไปเหรอ"

นอกจากสิ่งนี้แล้ว เธอคิดไม่ออกถึงความเป็นไปได้อื่น"

ท่านอาวุโสเจ็ดยิ้มอย่างมีเลศนัย "บางที คุณสามารถคิดแบบนี้ได้"

ความหมายนี้ ทั้งไม่ตอบโต้และก็ไม่ยอมรับ

คลุมเครือ

เย้นหว่านขมวดคิ้ว หัวใจราวกับถูกหินก้อนมหึมาทับไว้ ทำให้รู้สึกไม่อึดอัดใจ

ถังจุ้ยขมวดคิ้วแล้วกล่าว "ท่านอาวุโสเจ็ด ทำไมคุณถึงบอกว่าคุณรู้อยู่ที่ของโห้หลีเฉิน คุณพูดปากเปล่า ใครจะไปรู้ว่าคุณอาจกำลังโกหกเสี่ยวหว่านอยู่"

ท่านอาวุโสเจ็ดยิ้มอย่างผ่าเผย สายตามองเย้นหว่านอย่างเป็นมิตร

"เครื่องติดตามบนตัวของโห้หลีเฉินหายไปแล้ว ใช่ไหม"

เย้นหว่านตะลึง แววตาสั่นเลิ่กลั่ก

เครื่องติดตามของโห้หลีเฉินหายไป เป็นเรื่องที่พวกเขาเพิ่งจะทราบกันเมื่อสักครู่ เวลาพูดก็ไม่ได้ส่งเสียงดังมาก และก็มีคนที่อยู่บนเรือลำเดียวกันเท่านั้นที่รู้

ถึงแม้ว่าท่านอาวุโสเจ็ดจะสอดแนมพวกเขาตลอดเวลา แต่ก็ไม่น่าจะได้ยินในสิ่งที่พวกเขาพูด

ในเมื่อเขารู้ว่าเครื่องติดตามของโห้หลีเฉินหายไป ถ้าไม่จับตัวโห้หลีเฉินไป ก็น่าจะรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

จุดนี้จึงไม่ต้องสงสัย

เย้นหว่านเอ่ยปากอย่างกังวล "ท่านอาวุโสเจ็ด บอกฉันทีว่าโห้หลีเฉินอยู่ที่ไหน แล้วจะให้ฉันทำอะไรก็ยอม"

ท่านอาวุโสเจ็ดใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอย่างมีชัย

เขายังคงอ่อนโยนและเป็นมิตร "เรื่องนี้พูดแล้วซับซ้อน ไปบ้านผมก่อน ผมจะค่อยๆ เล่าให้คุณฟัง"

ถังจุ้ยขมวดคิ้ว "เขาต้องการจับคุณ เสี่ยวหว่าน อย่าหลงกล"

เย้นหว่านจ้องตรงไปยังท่านอาวุโสเจ็ด แล้วกล่าวออกมาทีละคำ

"ได้ ฉันจะไปกับคุณ ถ้าหากว่าคุณไม่บอกที่อยู่ของเขาให้กับฉัน ท่านอาวุโสเจ็ด คุณจะต้องเสียใจ"

น้ำเสียงของเธอไม่หนักไม่เบา ไม่กัดฟันแต่อย่างใด แต่ว่าความเรียบนิ่งเช่นนี้ กลับทำให้คนรู้สึกขนลุกขนพอง

รอยยิ้มท่านอาวุโสเจ็ดยิ่งอ่อนโยนขึ้น ยื่นมือมาราวกับสุภาพบุรุษ "คุณเย้น เชิญ"

"เสี่ยวหว่าน อย่าหนี รอบๆ ยังมีคนของเราอยู่ ผมสามารถพาคุณฝ่าออกไป ที่นี่คือทะเล ไม่ง่ายที่เขาจะจับคุณได้"

ถังจุ้ยจับแขนของเธอไว้ แล้วกล่าวห้ามเธอเบาๆ

เย้นหว่านส่ายหน้าเบาๆ ในน้ำเสียงทุ้มต่ำกลับมีความมุ่งมั่นไม่สั่นคลอน

"เขารู้ว่าโห้หลีเฉินอยู่ที่ไหน ฉันจะต้องไป"

ถังจุ้ยจับแขนของเธอไว้แน่น อยากจะห้าม แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงปล่อยมืออย่างหงุดหงิด

"ผมไปด้วย"

ต่อให้เป็นถ้ำเสือหรือมังกร เขาก็จะบุกฝ่าไปพร้อมกับเธอ

ท่านอาวุโสเจ็ดปล่อยคนที่อยู่เรือชูชีพลำอื่น แล้วพาตัวเย้นหว่านกับถังจุ้ยไปที่เกาะเล็กๆ ธรรมดา

บ้านที่นี่ล้วนเป็นบ้านมุงจากริมทะเลทั้งหมด ดูแล้วสภาพความเป็นอยู่เรียบง่ายและธรรมดา

แต่สิ่งที่เย้นหว่านคิดไม่ถึงก็คือ ที่นี่คือที่อยู่อาศัยของท่านอาวุโสเจ็ด และที่นี่ยังเลี้ยงชายร่างสูงกำยำจำนวนมากที่เพียบพร้อมด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์

เกาะนี้ทั้งเกาะล้วนอำพรางได้อย่างสมบูรณ์

ถึงว่าหลายปีมานี้ หน่วยข่าวกรองที่แข็งแกร่งพอๆ ฉู่หยุนซี ก็ไม่สามารถที่จะหาเบาะแสของท่านอาวุโสเจ็ดได้

ถ้าไม่ใช้ตัวเขาเองที่อยากจะเปิดเผยตัว ก็คงจะแยกตัวจากโลกแล้วจริงๆ และก็ไม่มีใครสามารถตามหาตัวเขาเจอได้

โชคดีที่ได้เบาะแสจากฝู้ยวน พวกเขาถึงได้ตามมาถึงที่นี่ บังคับให้ท่านอาวุโสเจ็ดปรากฏตัว

ถังจุ้ยถูกท่านอาวุโสเจ็ดขังอยู่ในห้องอื่น ส่วนเย้นหว่านถูกเขาพามาที่อีกห้องหนึ่ง