บทที่ 328 ถูกจับได้คาหนังคาเขา

บทที่ 328 ถูกจับได้คาหนังคาเขา

เย้นหว่านถูกมองจนหวาดกลัวเป็นที่สุด และใบหน้าก็บังคับให้ยิ้มออกมา

ยืนหยัดเข้าไว้ แค่สองวันสุดท้ายเอง

จนกระทั่งประตูห้องพักคนไข้ถูกปิดลง เย้นหว่านถึงจะถอนหายใจอย่างโล่งอกได้

เธอยังคงไม่สบายใจเล็กน้อย หันกลับไปเร่งคุณหมอ

"คุณหมอ มาเริ่มล้างแผลกันเถอะ"

"ครับ"

คุณหมอเริ่มลงมือทันที และเย้นหว่านก็ยืนอยู่ข้างชั้นวางยา ยื่นสิ่งของ และล้างแผลตามปกติ

เช่นเดิม

ณ ตอนนี้ ด้านนอกประตู เฝิงเสวียนหลันไม่พอใจเต็มท้อง

"คุณแม่ เย้นหว่านคนนั้นให้พวกเราออกมา พวกเราก็ออกอย่างนั้นน่ะเหรอ？พวกเราต่างหากที่เป็นคนใกล้ชิดที่สุดของหลีเฉิน เธอทำแบบนี้ ทำให้พวกเราดูเหมือนเป็นคนนอกแทน"

จูเหลียนอีงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "พวกเขาเป็นคู่สามีภรรยากัน และเป็นเรื่องปกติที่จะสนิทสนมกันมากสักหน่อย"

“ยังไม่ได้แต่งงานไม่ใช่เหรอ？ถ้าแต่งงานแล้วก็ยังพอ”

เฝิงเสวียนหลันบ่นด้วยความไม่พอใจ ยิ่งพูดก็ยิ่งโมโหมากขึ้น

ในใจก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยปกติ มักจะรู้สึกเสมอว่ามีความลับที่ไม่สามารถบอกใครได้ระหว่างเย้นหว่านและโห้หลีเฉิน ดังนั้นถึงได้ให้พวกเธอออกมา

เฝิงเสวียนหลันครุ่นคิดสักพัก ไม่ได้นั่งบนเก้าอี้ตรงทางเดินกับจูเหลียนอีง แต่เธอเดินกลับไปที่ทา

งประตู แอบมองเข้าไปข้างในผ่านกระจกของหน้าต่างที่ประตูอย่างเงียบๆ

เธอก็มองเห็นเย้นหว่านยืนอยู่ท่ามกลางคุณหมอ และยังช่วยคุณหมอส่งยาและเครื่องมือ

เฝิงเสวียนหลันตกใจเล็กน้อย เย้นหว่านไม่ได้เรียนการแพทย์ จะทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?

"คุณแม่ คุณมาดูนี่สิ เย้นหว่านเป็นคนดูแลเรื่องการส่งยาให้โห้หลีเฉิน ในโรงพยาบาลมีคุณหมอเยอะขนาดนั้น หรือว่ายังไม่พอเหรอ เลยให้คนนอกอย่างเธอมาช่วยส่งยา ถ้าหากหยิบผิดขึ้นมาจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นได้นะ"

จูเหลียนอีงที่กำลังจะนั่งลง เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ การเคลื่อนไหวก็หยุดชะงัก

เย้นหว่านส่งยาให้เหรอ?

คิ้วของเธอย่นเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าไม่อยากเชื่อ แต่ในอำนาจของตระกูลโห้ มักจะคุ้นเคยกับการใช้คนระดับสูงและเป็นมืออาชีพมากที่สุด และแม้แต่การส่งยาก็จำเป็นต้องเป็นคนที่มีความสามารถระดับมืออาชีพ

โห้หลีเฉินจะปล่อยให้เย้นหว่านทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?

"เอ๊ะ！พระเจ้า เย้นหว่านกำลังทำอะไรอยู่น่ะ？！"

ทันใดนั้นเฟิงซู่หลานก็ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ “เย้นหว่านแอบนำตัวยาล้างแผลของหลีเฉินเปลี่ยนแล้ว！ เธอต้องการที่จะทำร้ายหลีเฉิน!”

เพียงประโยคเดียว ทำเอาจูเหลียนอีงขนลุกขนพอง

เธอหันหลังกลับไปโดยทันที รีบวิ่งไปข้างประตู และมองเห็นการกระทำของเย้นหว่านที่เพิ่งล้างแผลเสร็จพอดิบพอดี

ยาในมือของเธอหลอดนั้น เห็นได้อย่างชัดเจนว่าไม่ได้มีไว้สำหรับโห้หลีเฉิน

จูเหลียนอีงตกตะลึงไปชั่วขณะ ไม่ว่าอย่างไรก็คิดไม่ถึงมาก่อนว่าเย้นหว่านจะทำเรื่องเช่นนี้ได้

ทว่าดวงตาของเฝิงเสวียนหลันสว่างขึ้น และเธอรู้สึกว่าเย้นหว่านไม่ปกติ ปล่อยให้เธอจับหางจิ้งจอกอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วย（จับได้คาหนังคาเขา）

ตอนนี้ ดูสิว่าเธอเล่นลิ้นได้อย่างไร

"ปัง-"

เสียงดังหนึ่งครั้ง เฝิงเสวียนหลันผลักเปิดประตูอย่างแรง

เธอเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เย็นชาก้าวใหญ่ จับมือของเย้นหว่านแน่น ทำให้ขวดยาในมือของเธอกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนโดยทันที

เฝิงเสวียนหลันตำหนิเสียงดัง "เธอกำลังทำอะไรอยู่？เย้นหว่าน เธอกล้าเปลี่ยนยาของหลีเฉิน เธอกล้าทำร้ายเขาได้อย่างไร!"

เย้นหว่านรับผิดชอบในเรื่องยา ไม่มีใครกล้ายุ่งเย้นหว่านมากไปกว่านี้ และไม่มีใครกล้าควบคุมเย้นหว่านโดยธรรมชาติ ยกเว้นคุณหมอรักษาหลัก ไม่มีใครรู้เรื่องการเปลี่ยนยาของเย้นหว่าน

ตอนนี้เย้นหว่านถูกจับได้แล้ว คุณหมอและพยาบาลหลายคนพวกนั้นต่างก็ตกใจและประหลาดใจกันหมด

พวกเขาก็มองเห็นอย่างชัดเจน ยาในมือของเย้นหว่านไม่ใช่ยาที่เตรียมไว้ในตอนแรกโดยสิ้นเชิง

เกิดอะไรขึ้น? คิดไม่ถึงว่าเย้นหว่านแอบเปลี่ยนยาของโห้หลีเฉิน!