บทที่ 386 คุณยอมแพ้จริงๆเหรอ?

บทที่ 386 คุณยอมแพ้จริงๆเหรอ?

ตระกูลเย้นและตระกูลหยูต่างก็เป็นครอบครัวที่มีอำนาจในประเทศนี้และพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีมาหลายชั่วอายุคนและมีประเพณีการแต่งงาน

ความยุ่งเหยิงของผลประโยชน์มันยิ่งกว่าคำว่าซับซ้อนอย่างมาก

ความสัมพันธ์แบบนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากทำลายได้ง่ายๆและยิ่งกลัวว่าจะต้องเผชิญกับความพินาศย่อยยับ

อย่างไรก็ตาม เย้นโม่หลินเป็นนายน้อยคนปัจจุบันของตระกูลเย้น คำพูดของเขาถือเป็นเด็ดขาด ถ้าเขายืนกรานที่จะหักหน้าตระกูลหยูจริง ๆ เรื่องนี้ก็ควบคุมไม่ได้จริง ๆ

แม้แต่นาท่านตระกูลหยูหยูฉู่สองก็ไม่กล้าที่จะแบกรับความรับผิดชอบนี้ไว้

แถมเรื่องนี้เกิดจากโห้หลีเฉิน ถึงตอนนั้น โห้หลีเฉินจะเป็นคนผิดต่อตระกูลหยู อย่างนั้นทั้งครอบครัวก็ต้องรับผิด ไม่มีใครกล้ารับผิดชอบแทน

เมื่อเผชิญกับข่มขู่ที่รุนแรงของเย้นโม่หลิน โห้หลีเฉินเม้มริมฝีปากบางของและยิ้มอย่างเย็นชา

“นายน้อยเย้น เดาว่าคงเช็คมาหมดแล้วสินะ ว่าทำไมฉันถึงได้เข้ามาที่ตระกูลหยู และกลายมาเป็นทายาทของตระกูลหยู ฉันเป็นแค่อากาศธาตุของตระกูลหยู ฉันไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นในครอบครัวที่แม่ของฉันอยากหนีออกมาและต้องการที่จะหลบหนีความรู้สึกและความรับผิดชอบ”

ท่าทีที่ดูถูกและไม่แยแสแบบนั้น เหมือนไม่เห็นตระกูลหยูอยู่ในสายตาของเขาเลย

เย้นโม่หลินขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจและมองไปที่โห้หลีเฉิน

ความเฉยชาของโห้หลีเฉินเกินความคาดหมายของเขา เป็นไปไม่ได้อย่างมากที่เขาจะไม่รู้ว่า เขาจะจัดการกับตระกูลหยูทั้งหมด ให้ต้องสูญเสียสิทธิ์ในการรับมรดกและถูกแก้แค้นจากคนตระกูลหยู

แต่เขาไม่สามารถมองทะลุได้ว่าโห้หลีเฉินนั้นไม่แยแสจริง ๆ หรือมีแรงอันกล้าหาญอยู่แล้ว

โห้หลีเฉินมองไปในทิศทางของเครื่องบินและพูดอย่างเคร่งขรึมอีกครั้ง “ให้ฉันดูหน้าเย้นหว่านหน่อย”

ท่าทีเด็ดเดี่ยวของเขาเผยให้เห็นความกระตือรือร้นที่ซ่อนอยู่

“ไม่มีทาง!”

เย้นโม่หลินปฏิเสธโดยไม่ลังเล และท่าทีของเขาก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น “โห้หลีเฉินไม่ว่าคุณจะพูดจริงหรือไม่ ไม่ว่าคุณจะสนใจ ตระกูลหยูหรือไม่ก็ตาม เรื่องระหว่างคุณกับเย้นหว่านไม่มีทางเป็นไปได้! ฉันจะไม่ให้โอกาสคุณทำร้ายเสี่ยวหว่านอีก”

ทำร้าย?

สีหน้าของโห้หลีเฉินขยับ ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเย้นหว่าน มันคือการทำร้ายจริงหรือ?

ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจความเป็นปรปักษ์ของเย้นโม่หลินที่มีต่อเขา แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีเจตนากับเหตุการณ์ที่เกิด แต่เขาก็ทำให้เย้นหว่านผิดหวังและเสียใจเช่นกัน

ในช่วงเวลานี้เขาก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบาก ส่วนเย้นหว่านก็มีช่วงเวลาที่เสียใจ ดังนั้นหลังจากได้พบเขาอีกครั้งเธอจึงหนีไปอย่างรวดเร็ว

เขาอยากจะอธิบายให้เธอฟัง แต่ดูท่าทีของเย้นโม่หลินและการหนีของเย้นหว่าน เธอจะเชื่อในสิ่งที่เขาพูดจริงๆหรือเปล่า?

โอกาสที่หาได้ยาก โห้หลีเฉินไม่อยากเสียมันไปอีกแล้วและต้องทำผิดพลาดใด ๆ

เขาเงยหน้าขึ้นและมองอย่างลึกซึ้งไปยังทิศทางของเครื่องบินและหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ถอยหลัง

“รบกวนแล้ว”

เสียงของเขาต่ำมาก

เย้นโม่หลินประหลาดใจเขาไม่คิดว่า โห้หลีเฉินจะยอมแพ้อย่างกะทันหัน ตอนเขามาครั้งแรกเขาดูมุ่งมั่นและเข้มแข็งมาก

หรือว่าจะเป็นเพราะตระกูลเย้นไม่มีทางเห็นด้วยกับเขา ซึ่งหมายความว่าแม้ว่าเขาจะไล่ตามเย้นหว่านอย่างไรเขาก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลเย้น ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์สำหรับเขาเขาจึงยอมแพ้?

ความคิดนี้ทำให้ใบหน้าของเย้นโม่หลินเย็นลงทันที

เขามองไปที่โห้หลีเฉินอย่างเย็นชาและยิ่งมองไปที่เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจมากขึ้นเท่านั้น

"ดีมาก ต่อไปอย่าทำเรื่องรบกวนเช่นนี้อีก" นิ่งไปชั่วครู่ เย้นโม่หลินพูดเสริมอย่างกัดฟัน "ใช่แล้ว อาจจะไม่มีคำว่าต่อไปแล้วคุณโห้เราจะไม่ได้พบกันอีกตลอดชีวิตนี้”

มิฉะนั้นเขาจะไม่สามารถคุมความรุนแรงที่ปะทุในร่างกายของเขาได้และลงมือตัดโห้หลีเฉินเป็นชิ้น ๆ

โห้หลีเฉินยืนตรง กดริมฝีปากบางของเขาแน่นและมองไปที่ไฟบนเครื่องบินที่ริบหรี่อยู่ในนั้น

จะไม่ได้เจอกันอีกหรอ? เกรงว่ามันจะไม่เกิดขึ้น