บทที่ 408 เย้นหว่าน ไม่คิดว่าเธอจะรีบขนาดนี้

บทที่ 408 เย้นหว่าน ไม่คิดว่าเธอจะรีบขนาดนี้

พอโทรศัพท์เสร็จแล้ว เย้นหว่านคิดว่าโห้หลีเฉินพึ่งอยู่ในร้าน ขับรถขึ้นมา แล้วยังมาหาเธออีก คงต้องใช้เวลาอีกสักระยะ

แต่ไม่คิดว่า ไม่นานหลังจากนั้น โห้หลีเฉินก็มาถึงแล้ว

เธอมองเขาที่เข้ามาทางหน้าต่างอย่างตกตะลึง ท่าทางเหมือนเจอผี “ทำไมนายมาเร็วแบบนี้เนี้ย?” บินมาเหรอ

โห้หลีเฉินมองออกว่าเย้นหว่านคิดอะไรอยู่ แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรมาก

ร่างกายสูงใหญ่ของเขาเดินมาตรงหน้าเธอ โน้มตัวลง ขยับใบหน้าหล่อเข้าไปใกล้

“งั้นเธอต้องให้รางวัลฉันหน่อยแล้วไหม?”

รางวัล รางวัลอะไร?

มองดูใบหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้ แก้มเย็นหว่านก็แดงระเรื่อขึ้นอีก เขากำลังขอให้เธอจูบเหรอ?

เย้นหว่านหัวใจเต้นเร็ว สายตากระสับกระส่าย เธอรีบแย่งผ้าอนามัยจากมือเขามาอย่างเร็ว

“ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ”

พูดจบ เย้นหว่านก็รีบวิ่งหนีเข้าไปในห้องน้ำ

โห้หลีเฉินมองดูแผ่นหลังของเธอ กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู

มีเย้นหว่านอยู่ เขาดูจะอารมณ์ดีมากกว่าปกติ

เย้นหว่านเปลี่ยนผ้าอนามัยเสร็จออกมา ก็เห็นโห้หลีเฉินนั่งอยู่บนโซฟา ในมือถือแก้วไวน์ไว้ กำลังดื่มอยู่

แต่ว่าไวน์ที่เคยมีเต็มขวด ตอนนี้กลับเหลือแค่ครึ่งแล้ว

คืนนี้เหมือนเขาจะดื่มไปเยอะมากเหมือนกัน

แต่ว่าคิดแล้ว ไม่ว่าผู้ชายคนไหน ในตอนที่กำลังจะเผด็จศึกพอเจอเรื่องแบบนี้เข้า ก็คงเซ้งมาก ยิ่งไปกว่านั้น ยังถูกขัดขวางติดต่อกันสองคืนอีก

เย้นหว่านรู้สึกผิด เดินไปที่โซฟา นั่งข้างโห้หลีเฉิน

“เมื่อกี้ขอบใจนายมากนะ” สักพัก เธอก็พูดเสริมอีกว่า “ขอบใจนะ”

ตอนดึกๆไปซื้อผ้าอนามัยให้เธอ

โห้หลีเฉินยกมือขึ้นโอบเย้นหว่านเข้ามาในอ้อมกอด มุมปากเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดู

“ขอบใจไม่ได้ใช้ปากพูดนะ”

สายตาเขามองเธออยู่นาน “เธอคิดจะขอบคุณฉันยังไง?”

เย้นหว่านอึ้ง เธอขอบใจเขาด้วยมารยาทเท่านั้น เขายังจะเอาคำขอบใจอะไรอีก

ผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงไม่ยอมเสียเปรียบบ้างเลยนะ

“นายอยากให้ฉันขอบใจนายยังไง?” เธอถามกลับ

ฝ่ามือของโห้หลีเฉินลูบที่ไหล่เธอเบาๆ เสียงเข้มเชื่องช้าและมีเสน่ห์

“ผ่านช่วงนี้ไปแล้ว เธอเริ่มก่อน”

ใบหน้าเย้นหว่านแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

ทำไมเขาถึงได้หน้าด้านแบบนี้นะ ในสมองทำไมมีแต่เรื่องพวกนี้กัน

เย้นหว่านอายจนหันหน้าไปทางอื่น ไม่สนใจเขา

โห้หลีเฉินยิ้มเบาๆ ก็ไม่ได้ว่าอะไร ฝ่ามือวางไปที่ท้องน้อยเย้นหว่านและนวดให้เบาๆ

“เจ็บไหม?”

“นิดหน่อย”

เย้นหว่านส่ายหน้า ต่อมาก็รู้สึกแปลกใจ มองโห้หลีเฉินอย่างสงสัย “นายรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงมีรอบประจำเดือนแล้วจะปวดท้อง?”

เธอคิดว่าผู้ชายสูงส่งอย่างเขา ข้างๆก็ไม่มีผู้หญิง ทำไมถึงรู้เรื่องแบบนี้ได้

ไม่สิ ข้างกายเขาไม่เคยมีผู้หญิงมาก่อนจริงเหรอ?

เย้นหว่านหรี่ตาลง มองโห้หลีเฉินอย่างสงสัย “เหมือนนายจะรู้นะ เมื่อก่อนเคยมีแฟนมาก่อนเหรอ?”

เรื่องแบบนี้ ปกติจะมีผู้หญิงที่สอนผู้ชาย

โห้หลีเฉินเม้มปาก “ไม่นะ เธอเป็นคนแรก”

คำพูดที่มั่นใจนั้น ทำเอาเย้นหว่านรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

เธอเป็นแฟนคนแรกของโห้หลีเฉินงั้นเหรอ!

ในระหว่างที่ตกใจนั้น เธอก็พูดออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ “นายยังซิงอยู่เหรอ?”

โห้หลีเฉินมองดูสายตาของเย้นหว่าน ในตอนนั้นเองก็ลึกซึ้งมากกว่าเดิม

เย้นหว่านถึงได้รู้ว่าตัวเองถามมากไปหน่อย เธออายจนหน้าแดงมาก อยากจะอธิบาย และเปลี่ยนเรื่อง