บทที่ 431 คนคนนั้นคือใคร

บทที่ 431 คนคนนั้นคือใคร

เขารีบออกคำสั่งกับผู้ใต้บังคับบัญชา “วันมะรืนเป็นวันเกิดของคุณพ่อ กำหนดให้มีการจัดงานเลี้ยงด้วย”

ผู้ใต้บังคับบัญชาตกตะลึง “ไม่ใช่บอกว่างานเลี้ยงวันเกิดในปีนี้ของคุณท่านไม่จัดหรือครับ” เพราะว่าสภาพจิตใจของเย้นหว่าน พวกเขาจึงไม่ได้วางแผนเฉลิมฉลองอะไร”

เย้นโม่หลินส่ายหน้า ยิ้มอย่างยินดี พลางเอ่ยว่า “ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว งานเลี้ยงนี้ สามารถทำให้เสี่ยวหว่านอารมณ์ดีขึ้นมาได้ รีบไปเตรียมเร็วเข้า ใช่แล้ว ธีมงานหลักคืองานเลี้ยงสวมหน้ากาก ผู้มาร่วมงานล้วนต้องสวมหน้ากาก”

ผู้ใต้บังคับบัญชาตะลึงยิ่งกว่าเดิม “แต่ว่านี่เป็นงานเลี้ยงเฉลิมฉลองวันเกิดของคุณท่านนะครับ มันดูไม่ค่อยจริงจังไม่ใช่หรือครับ”

“เพื่อที่จะทำให้เสี่ยวหว่านอารมณ์ดี คุณพ่อท่านไม่ว่าอะไรหรอก”

เย้นโม่หลินครุ่นคิด ก็ออกคำสั่งต่อว่า “เรียกคนหนุ่มเยาว์วัยที่หน้าตาดีรอบๆนี้มาด้วย คนมาร่วมงานยิ่งเยอะก็ยิ่งดี”

คราวนี้ผู้ใต้บังคับบัญชาถึงเพิ่งจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง “นายน้อยคิดจะหาแฟนให้กับคุณหนูผ่านงานเลี้ยงฉลองในครั้งนี้หรือครับ”

“นี่เป็นเพียงแค่สาเหตุหนึ่งเท่านั้น”

หยูซือห้านเหลือบตามองไปยังทิศทางของเย้นหว่าน สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน การรอคอย “มีคนคนหนึ่งที่ถ้าเสี่ยวหว่านได้พบแล้ว จะต้องอารมณ์ดีมากแน่ๆ”

ผู้ใต้บังคับบัญชารู้สึกประหลาดใจ “เป็นใครหรือครับ”

“มีแต่นายที่ถามเยอะไร้สาระ คำถามมากมายขนาดนี้ จะไปจัดการได้หรือยัง ถ้าจัดเตรียมงานเลี้ยงฉลองก่อนวันมะรืนนี้ได้ไม่ดี นายก็รอถูกตีตายได้เลย”

เย้นโม่หลินเตะผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยความรังเกียจไปครั้งหนึ่ง แต่จิตใจกลับรู้สึกยินดีอย่างเห็นได้ยากในช่วงเวลานี้

——

เมื่อเย้นหว่านอารมณ์ไม่ดี จึงยิ่งไม่ได้รู้สึกสนใจงานเลี้ยงฉลองอะไรแบบนี้มากกว่าเดิม

แต่อย่างไรก็เป็นถึงงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณพ่อตัวเอง เธอในฐานะที่เป็นลูกสาว ตามเหตุผลและความรู้สึกแล้วก็ควรจะเข้าร่วม

ภายในห้องแต่งตัว ในมือของเสี่ยวฮวนถือหน้ากากขนนกอยู่อันหนึ่ง เอ่ยอย่างจนปัญญาเล็กน้อยว่า

“คุณหนูคะ แม้ว่างานเลี้ยงสวมหน้ากากจะต้องสวมหน้ากาก แต่ก็เป็นเพียงแค่พิธีการหนึ่งเท่านั้น ทำไมคุณหนูจะต้องสวมหน้ากากอันใหญ่ขนาดนี้ด้วยล่ะคะ ใบหน้าแทบจะถูกอำพรางไว้เกือบทั้งหมดเลยนะคะ คนอื่นทำอย่างไรก็มองไม่เห็น ยิ่งไม่รู้ด้วยว่าคุณหนูคือใคร”

“ฉันก็ไม่ได้อยากให้ใครจำได้ว่าฉันคือใคร”

เย้นหว่านหยิบหน้ากากมา ทาบลงบนใบหน้าของตัวเอง นอกจากปากเล็กบางและคางเรียวแหลมแล้ว ส่วนอื่นๆก็ล้วนถูกอำพรางเอาไว้จนหมด

เธอค่อนข้างพอใจ อย่างไรก็ต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของคุณพ่อ เธอก็แค่ต้องอวยพรให้คุณพ่อเท่านั้น แต่ไม่ต้องการร่วมกิจกรรมเข้าสังคมอื่นๆอะไร

เธอไม่มีอารมณ์จะไปรับมือกับเรื่องพวกนี้

เสี่ยวฮวนมองออกถึงความคิดในใจของเย้นหว่าน จึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเสียงเบาด้วยความสงสารเล็กน้อย

นับตั้งแต่ที่โห้หลีเฉินจากไป สภาพจิตใจของคุณหนูก็ย่ำแย่ลงอย่างรวดเร็ว และแทบจะไม่เคยอารมณ์ดีอีกเลย

เมื่อเผชิญกับงานเลี้ยงอันครึกครื้นเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่ามีความสนใจเลย

เพียงแต่ว่าคนสองคนที่รักกันลึกซึ้งขนาดนั้น กระทั่งชีวิตก็ยินยอมที่จะมอบให้ได้อย่างไม่เสียดาย กลับแยกย้ายกันไปแบบนี้หรือ

หลังจากเสี่ยวฮวนแต่งตัวให้เย้นหว่านอย่างงดงามเรียบร้อยแล้ว ก็ส่งเย้นหว่านไปยังห้องโถงจัดเลี้ยง

งานเลี้ยงฉลองจัดขึ้นที่ห้องโถงรองรับส่วนหน้า ณ บ้านตระกูลเย้น

ตอนที่เย้นหว่านเดินเข้าไป ก็เห็นผู้คนมากมายที่เดินไปเดินมาในห้องโถงล้วนสวมเครื่องแต่งกายที่สีสันสวยสดงดงาม และสวมหน้ากากที่ประณีตสวยงาม

บรรยากาศครึกครื้นเป็นอย่างมาก

เย้นหว่านสวมชุดราตรีสีม่วงอ่อน ดูใจกว้างและอ่อนน้อม บวกกับใบหน้ามากกว่าครึ่งที่ถูกอำพรางเอาไว้ เมื่อเธอเดินอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน ก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจอะไรมากเป็นพิเศษ

ในเวลาเดียวกันนั้น ห้องโถงงานเลี้ยงบริเวณชั้นสอง มีชายหนุ่มสูงใหญ่ยืนอยู่ที่ราวระเบียงสองคน

พวกเขาสวมหน้ากากสีดำ รูปทรงแตกต่างกัน นั่นคือเย้นโม่หลินและหยูซือห้าน

หยูซือห้านเอ่ยว่า “คุณชายเย้นด้านล่างคนเยอะขนาดนี้ นายสามารถจำได้ไหมว่าคนไหนคือเย้นหว่าน”

เย้นโม่หลินกวาดตามองกลุ่มคนที่เคลื่อนไหวไปมาแล้ว ขมับก็เต้นตุบๆเล็กน้อย

เขาหาไม่เจอจริงๆ

แต่ว่าเขาไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ จึงสัพยอกกลับว่า “หรือว่านายมองออกกัน”

“ถ้าหากว่าฉันสามารถหาเย้นหว่านเจอท่ามกลางผู้คนมากมายขนาดนี้ คุณชายเย้นจะยกโอกาสในการเต้นรำเปิดงานเลี้ยงฉลองคืนนี้ให้ฉันใช่ไหม”

สายตาของหยูซือห้านที่มองเย้นโม่หลินนั้นพราวระยับ ในแววตานั้น มีพลังแห่งความมุ่งมั่นที่จะต้องได้มาอย่างแน่วแน่

คนด้านล่างมากมายขนาดนั้น แถมยังสวมเครื่องแต่งกายแตกต่างกันไป ถ้าสามารถหาเย้นหว่านออกมาจากคนเหล่านี้ได้ นั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเรื่องหนึ่ง

เย้นโม่หลินยิ้ม เอ่ยว่า “ได้ ถ้าหากว่านายสามารถหาเย้นหว่านออกมาได้ การเต้นรำเปิดงานในคืนวันนี้ จะมอบให้นายเป็นคนเต้น”