บทที่ 570 แผนการหลบหนี

บทที่ 570 แผนการหลบหนี

“ฉันเคยลองแล้ว ตอนนี้ยังหาวิธีไม่ได้ ฉันทำได้อย่างเดียว ก็คือรับประกันว่าเข้ายังมีชีวิตอยู่”

เขาไม่ได้บอกเย้นหว่าน ว่าสามารถทำให้โห้หลีเฉินมีลมหายใจอยู่ตอนนี้นั้น ยากลำบากมากแล้ว

ใครจะไปรู้ว่าได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ ทั้งยังลอยอยู่ในทะเลนานขนาดนั้น โห้หลีเฉินยังมีชีวิตอยู่ต่อได้ยังไง

ผู้ชายคนนี้ เดิมทีก็เหมือนไม่ใช่คนปกติอยู่แล้ว

ได้ฟังประโยคนี้ แววตาของเย้นหว่านก็มืดลงทันที

เธอลังเลอยู่นาน และพูดด้วยความกระสับกระส่าย “ฉันลองออกไปอีกครั้งดีไหม?”

“เธออย่าออกไปเด็ดขาด!”

กู้ซึงรีบห้ามทันที “แม้ยังไม่รู้ว่าตอนนี้หยูซือห้านจะตายหรือยัง แต่ไม่ว่าเขาจะตายหรืออยู่ ลูกน้องของเขายังคงหาเธอไปทั่วแน่นอน กำลังที่ตามหาต้องมีมากกว่าตามหาฉันเยอะ แค่เธอออกไป ก็ง่ายที่จะถูกจับได้”

วันนี้สามารถพาเย้นหว่านหนีมาได้ ก็ถือว่าเป็นโชคดีอย่างคาดไม่ถึง

คิ้วของเย้นหว่านขมวดเน้น ในช่องอกก็ราวกับว่ามีหินก้อนโตทับอยู่ อึดอัดอย่างรุนแรง

ออกไปไม่ได้ หาวิธีไม่เจอ หรือว่าจะต้องมองดูโห้หลีเฉินหลับใหลอยู่แบบนี้ นั่งรอความตายหรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้ตอนนี้โห้หลีเฉินจะยังมีชีวิตอยู่ แต่บาดแผลพวกนั้นยังไม่ได้ผ่านการรักษาที่ดี บาดแผลบนร่างกายก็คงรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็ต้องถึงขีดสุด ที่ร่างกายทนรับไม่ไหว เขาต้องเกิดเรื่องเป็นแน่

อาจจะ มีอาการที่แสดงออกมาภายหลัง

หรืออาจจะ ไม่ตื่นตลอดไป

“พวกเราต้องไปจากที่นี่”

เย้นหว่านเงยหน้ามองกู้ซึง ด้วยความรู้สึกเด็ดเดี่ยว

เธอนั่งรอความตายได้ แต่โห้หลีเฉินไม่ได้

กู้ซึงไม่แปลกใจเลยที่เย้นหว่านตัดสินใจแบบนี้ เขาเม้มริมฝีปาก และพูดต่อ

“เข้าเมืองน่ะง่าย แต่ออกยาก ก่อนเธอมา วิธีที่ฉันพอจะคิดได้ก็ลองมาหมดแล้ว”

แต่ผลสุดท้าย ก็คือเขาและโห้หลีเฉินยังคงติดอยู่ที่นี่เหมือนเดิม

ถ้าไม่ใช่เพราะเมืองใหญ่ หยูซือห้านไม่กล้าค้นหามากเกินไป เขากับโห้หลีเฉินคงหลบมาได้ไม่ถึงวันนี้

“งั้น งั้น......”

เย้นหว่านอ้าปาก แต่กลับพูดไม่ออกสักประโยค

ต้องช่วยชีวิตโห้หลีเฉินที่สลบอยู่ ออกจากเมืองก็ไม่ได้ โทรศัพท์ก็ถูกดักฟัง หรือว่าพวกเขาต้องตายอยู่ที่นี่จริง ๆ ?

ไม่มีทางไปแล้วเหรอ?

“ไม่ต้องกระวนกระวายไป แม้ว่าพวกเราจะออกไปไม่ได้ แต่ยังสามารถคิดวิธีให้เย้นโม่หลินมาที่นี่ได้”

กู้ซึงพูดคำต่อคำ

ดวงตาของเย้นหว่านเป็นประกาย รีบถามทันที “นายมีวิธีเหรอ?”

กู้ซึงตอบ “เดิมทียังไม่มีหรอก แต่วันนี้เธอแทงหยูซือห้านบาดเจ็บหนัก ถ้าเขาไม่ตาย ก็คงต้องทรมานอยู่นาน ลูกน้องข้างกายเขาคงลุกลี้ลุกลน เพื่อช่วยเขา

และฉันก็สามารถใช้ความวุ่นวายนี้ จัดหาคนสองสามร้อยคน ส่งข่าวและติดต่อกับเย้นโม่หลินในเวลาเดียวกัน แบบนี้ ถึงพวกเขาจะตรวจสอบข้อมูล แต่ในสถานการณ์ที่สับสนวุ่นวายก็ไม่สามารถบล็อกข้อมูลพวกนี้ได้ทันอย่างเร็วที่สุดหรอก

ขอเพียงแค่มีสักฉบับที่หลุดรอดไปได้ เย้นโม่หลินก็ต้องมาช่วยพวกเราอย่างแน่นอน”

เย้นหว่านหายตัวไป ไม่รู้เป็นหรือตาย เย้นโม่หลินต้องกังวลและโกรธมากแน่นอน ในตอนนี้แม้เป็นเพียงข่าวจากคนแปลกหน้า ที่พูดว่าเย้นหว่านยังมีชีวิตอยู่ เขาต้องรีบมาอย่างไม่สนใจอะไรอย่างแน่นอน

ขอเพียงแค่เขามา สถานการณ์ก็คงดีขึ้นแล้ว

แววตาของเย้นหว่านมืดมนลง นี่เป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดแล้วจริง ๆ

“แต่ว่า ตอนนี้นายก็กำลังถูกตามจับเหมือนกัน ไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้ นายจะหาคนสองสามร้อยคนมาช่วยนายส่งข่าวได้ยังไง?”

คนเยอะขนาดนั้น เพียงแค่เริ่มดำเนินการ กู้ซึงกลัวว่าจะกลายเป็นเป้าหมาย ที่อาจถูกเจอได้ทุกนาที

อาจจะยังไม่ทันได้รอให้เริ่มส่งข่าว เขาก็ถูกจับแล้วก็ได้