บทที่ 623 การตัดสินสุดท้าย

บทที่ 623 การตัดสินสุดท้าย

ตระกูลเย้นกับตระกูลหยูไม่เหมือนกัน ผู้อาวุโสของตระกูลหยูค่อนข้างเยอะ ความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์ซับซ้อน การตัดสินใจไม่ใช่เพียงหยูฉู่สองตัดสินได้เพียงคนเดียว

ส่วนตระกูลเย้น ล้วนเป็นเย้นเจิ้นจื๋อกุมอำนาจทั้งหมดเพียงคนเดียว ตัดสินใจอะไรก็ต้องเป็นไปตามนั้น

แม้เย้นโม่หลินจะเป็นเพียงแค่นายน้อย ไม่ได้เป็นทายาทโดยสมบูรณ์ แต่ตระกูลเย้นทั้งตระกูลกลับพร้อมใจสนับสนุนอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นเย้นเจิ้นจื๋อสองสามีภรรยารักทะนุถนอมเย้นหว่านมากกว่าเย้นโม่หลินเสียอีก

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับเย้นหว่าน เย้นโม่หลินตัดสินใจจะเป็นศัตรูกับตระกูลหยู เย้นเจิ้นจื๋อสองสามีภรรยาคงไม่คัดค้านอย่างแน่นอน

ถึงเวลา เมื่อต้องเผชิญหน้าศัตรูอย่างตระกูลเย้น ทุกอย่างที่ต้องประสบและความเสียหายทั้งหมดที่ตระกูลหยูจะได้รับ ทั้งหมดล้วนน่าเศร้าอย่างคาดไม่ถึง

บรรดาผู้อาวุโสทนไม่ไหวทันที สีหน้าเคร่งเครียดเดินไปข้างๆหยูฉู่สอง พูดเสียงเบาว่า

“ท่านผู้นำ ไม่สามารถแตกหักกับตระกูลเย้นได้แน่นอน ลูกหลานพวกเราในอนาคต พอเจ็บป่วย ก็ต้องพึ่งพาอาศัยบุตรสาวของตระกูลเย้นช่วยชีวิตนะ”

“ใช่แล้ว นับตั้งแต่บรรพบุรุษจนถึงปัจจุบัน ตระกูลหยูของพวกเราก็มีความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์ที่ดีต่อกันอย่างแยกไม่ออกกับตระกูลเย้น ถ้าแตกหักกัน เป็นความเสียหายที่ทั้งสองฝ่ายประเมินค่าไม่ได้!”

“ไม่ว่าจากในแง่ของผลประโยชน์ หรือจากลูกหลานในอนาคต พวกเราก็ไม่สามารถทำให้ตระกูลหยูทั้งตระกูลพลอยได้รับความเดือดร้อน เพราะหยูซือห้านคนเดียวได้”

“ใช่ กฎของครอบครัวระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ผลประโยชน์ของครอบครัวเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่ว่าใครก็สามารถกำจัด ละทิ้งได้ ”

บรรดาผู้อาวุโสพูดกันคนละประโยค ยิ่งพูดก็ยิ่งหนักแน่น

สำหรับพวกเขาแล้ว การสนับสนุนหยูซือห้าน ก็ไม่อาจเทียบผลกับผลประโยชน์ระยะของตระกูลหยูได้

สีหน้าหยูฉู่สองคร่ำเคร่ง คิ้วขมวดแน่น

เขาเม้มริมฝีปากบางอย่างไร้ความเมตตา ไม่ได้เห็นด้วย และก็ไม่ได้ปฏิเสธ

ท่านอาวุโสผมสีเงินเห็นท่าอย่างนั้น ก็มีสีหน้าไม่สบายใจ รีบพูดกับหยูฉู่สองว่า

“ท่านผู้นำ การประชุมของตระกูลลงคะแนนเป็นเอกฉันท์ โห้หลีเฉินถูกถอด แต่งตั้งหยูซือห้านขึ้นมา หากตระกูลหยูของเราทอดทิ้งทายาทที่เราเลือกเองเพราะถูกข่มขู่คุกคาม ตั้งแต่วันนี้ต่อไป พวกเราตระกูลหยูจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แล้วยังจะมีคุณสมบัติอะไรไปยืนอยู่ชั้นนำของโลก”

ผู้อาวุโสอีกท่านเดินออกมาอย่างไม่พอใจ ตำหนิว่า

“ท่านอาวุโสใหญ่ หรือว่าคุณจะยอมเห็นตระกูลหยูเป็นศัตรูกับตระกูลเย้นแบบนี้ ความปลอดภัยของลูกหลานในอนาคตไม่มีหลักประกัน ผลประโยชน์ได้รับความเสียหายทั้งหมด เศรษฐกิจถดถอยไปหลายร้อยปีเหรอ

ตอนนั้น พวกเรายิ่งไม่มีสิทธิ์ที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกด้วยซ้ำ”

บรรดาผู้อาวุโสส่วนใหญ่ ต่างก็ยืนอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสที่กำลังพูดอยู่

ทัศนคติ ในทางเดียวกัน

เดิมท่านอาวุโสผมสีเงินที่ได้รับการสนับสนุนจากคนส่วนใหญ่ ตอนนี้กลับเห็นได้ชัดว่า หัวเดียวกระเทียมลีบแล้ว

หน้าเขาบิดเบี้ยว ท่าทางอารมณ์ดุร้ายน่ากลัว

หยูซือห้านมองเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ตรงหน้าดำมืด จิตใจที่ฝืนทนเข้มแข็งอยู่แทบจะแหลกสลาย

ริมฝีปากเขาสั่น กำลังคิดจะพูด เพื่อทวงสิทธิ์ให้ตนเอง ก็มีเสียงที่เกรี้ยวกราดดุดันดังขึ้นมาอีกเสียง

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งพูดว่า “ทุกคนต่างก็รู้ คุณชายเย้นเป็นตัวแทนของตระกูลเย้น และเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปใส่ร้ายหยูซือห้าน

แน่นอนว่าหยูซือห้านต้องทำเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยได้ จึงทำให้ตระกูลเย้นโกรธจนบีบมาถึงที่นี่ ในเมื่อหยูซือห้านทำความผิดด้วยตัวเอง อย่างนั้นเขาก็ต้องรับผลที่ตามมาด้วยตนเอง!

ตระกูลหยูของเราเคร่งครัดในกฎระเบียบของตระกูล ไม่มีทางปกป้องเขาแน่นอน ส่วนโห้หลีเฉินในเมื่อไม่ได้ทำลายความสัมพันธ์ของตระกูลหยูและตระกูลเย้น ก็คือเป็นผู้บริสุทธิ์ การตัดสินใจปลดตำแหน่งทายาท ก็ค่อยประชุมกันอีก”

“ผมเห็นด้วย”

“ฉันก็เห็นด้วย”

เมื่อพูดประโยคนี้ออกมา บรรดาผู้อาวุโสแต่ละคนก็แสดงความเห็นด้วย สนับสนุนอย่างต่อเนื่องทีละคน

ตรงกันข้ามกับท่าทางที่ขัดแย้ง ต่อต้านโห้หลีเฉินก่อนหน้านี้ทั้งหมด

ด้วยความสามารถที่ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง บรรดาผู้อาวุโสของตระกูลหยู ภายใต้ความกดดันบีบคั้นเรื่องผลประโยชน์ ต่างก็ก้มหน้า เปลี่ยนความเห็นอย่างกะทันหันแล้ว

โห้หลีเฉินเห็นสถานการณ์แบบนี้ ใบหน้าหล่อเหลาไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์เลยสักนิด แววตาเย็นยะเยือก

ไม่มีความเคลื่อนไหว มีแค่ความรู้สึกเยาะเย้ย

ตระกูลหยู เป็นตระกูลที่เลือดเย็นไปถึงในกระดูกแล้ว

สถานการณ์แบบนี้ ก่อนหน้านั้นตอนที่เย้นโม่หลินปรึกษาหารือกับโห้หลีเฉิน ก็นับว่ามีอยู่ในแผนที่วางไว้

เย้นโม่หลินจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร ในใจเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

สายตาที่คมกริบของเขามองไปยังหยูฉู่สอง ถามด้วยเสียงดังว่า