บทที่ 770 โห้หลีเฉินยังมีวิธีการเช่นนี้ด้วย

สถานการณ์นั้น ขอแค่เขาลงมือออกโรงจัดการปัญหาในตอนนี้แล้ว เพื่อกำจัดท่าทางของผู้ช่วยรัฐบาลในเวลานี้ หัวใจอันยิ่งใหญ่ดั่งมังกรของโห้หลีเฉินก็เปรมปรีดิ์เป็นอย่างมาก

เขาเคาะศีรษะของเธอ พร้อมทั้งพูดกำชับ

“มานี่ลงมือจัดการให้ผมที”

ทำอะไร?

เย้นหว่านสงสัย เมื่อเห็นว่าโห้หลีเฉินยอมปล่อยเธอแล้ว พลางเดินมายังโต๊ะที่อยู่ด้านหลัง จากนั้นก็เปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมาทั้งสองตัวพร้อมกัน

เครื่องหนึ่งเป็นของเขา อีกเครื่องหนึ่งเป็นของเธอเอง

เย้นหว่านรู้ทันทีว่าต้องนั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่ง จากนั้นก็เปิดคอมพิวเตอร์และขยับเมาส์ไปมา ก็เห็นแฟ้มโฟลเดอร์หนึ่งอันวางอยู่หน้าจอวางอยู่อย่างโดดเดี่ยว

เธอรู้ตัวทันที ต้องเป็นอันนี้แล้ว

“เปิดดูสิ”

โห้หลีเฉินพูดด้วยท่าทางติดตลก จากนั้นก็เปิดคอมพิวเตอร์ของตนเอง บนหน้าจอ ก็มีโฟลเดอร์ที่เหมือนกันอยู่

เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว เย้นหว่านก็เปิดโฟลเดอร์ทันที

ในโฟลเดอร์นั้นแยกเป็นโฟลเดอร์สามอัน ในสองโฟลเดอร์นั้นมีแต่รูป อีกอันเหมือนว่าเป็นเอกสาร

ในโฟลเดอร์สองอันที่มีแต่รูปนั้น หนึ่งในนั้นล็อกรหัสเอาไว้ด้วย

เย้นหว่านสงสัย เมื่อได้ยินคำพูดของโห้หลีเฉินแล้ว

“คุณเปิดโฟลเดอร์ที่ไม่ได้ล็อกนั่น แล้วก็ดึงรูปภาพออกมา เอาไปโพสต์และสร้างข่าวขึ้น ลงในอินเทอร์เน็ตทั้งหมด”

ห๊า?

เย้นหว่านตกตะลึงทันที นี่มันเป็นรูปประเภทไหนกัน แถมยังต้องเอาไปโพสต์ให้หมดอีก?

หรือว่าเป็นพวกข่าวซุบซิบมากเป็นพิเศษ?

เย้นหว่านตื่นเต้นยกใหญ่ทันที เธอเปิดโฟลเดอร์ที่ไม่ได้มีรหัสออกมาทันที พลันเห็นว่าด้านในมีรูปภาพอยู่มากมายก่ายกอง

ส่วนรูปภาพที่อยู่ด้านในนั้น ทำให้เธอตกใจจนอ้าปากค้าง

เสียงสบถด่า หลุดปากออกมาตามสัญชาตญาณ “ไอ้สัตว์!”

แค่เห็นรูปเหล่านี้ พระเอกก็คือโอหยางฝู่ ที่โดนถ่ายรูปทุกสถานการณ์ แถมทุกรูป ยังมีคุณป้าไม่ซ้ำหน้า และยังอยู่กับเขาอย่างใกล้ชิดสนิทสนมแนบแน่นอีก

กอดบ้าง จูบอย่างดูดดื่มบ้าง มือที่สอดและลูบคลำด้านในเสื้อผ้าบ้าง มีรูปภาพที่เดินเข้าไปในโรงแรมบ้าง

ทุกรูป แนบชิดหมดทุกรูป

ส่วนรูปภาพเหล่านี้ มีหลายร้อยภาพเห็นจะได้

นี่ก็หมายความได้ว่า ผู้หญิงของโอหยางฝู่ มีเกินร้อยกว่าคน

โห้หลีเฉินจ้องมองอากัปกิริยาที่ตกตะลึงของเย้นหว่าน พร้อมทั้งยื่นแขนออกไปพาดไปไหล่ของเธอ เพื่อดึงตัวเธอให้เข้ามาหาตนเอง

จากนั้นก็ยิ้มและพูดล้อเล่น “รู้สึกว่า ผู้ชายของคุณช่างดีมากใช่หรือไม่? รักเดียวใจเดียวไม่เปลี่ยนใจ?”

รักเดียวใจเดียวไม่เปลี่ยนใจ ในสายตามีแค่เธอคนเดียว

เมื่อเอามาเปรียบเทียบกับเศษสวะคนอย่างโอหยางฝู่แล้ว อีกคนอย่างกับฟ้า ส่วนอีกคนอย่างกับเหวนรก

เย้นหว่านหันศีรษะไปหาโห้หลีเฉินและจุมพิตให้ “คุณดีที่สุดแล้วค่ะ”

ก่อนหน้านี้โห้หลีเฉินไม่ได้ปัญญาอ่อนขนาดนั้น ตอนนี้อาจจะเป็นเพราะว่ามีอุปสรรคบางอย่างถูกกระตุ้นอยู่ จนทำให้ทุกอย่างแสดงความยอดเยี่ยมของเขาออกมาทั้งหมด

เย้นหว่านไหลไปตามน้ำ แสดงตามบทไปทั้งหมดโดยที่ไม่ต้องใช้คำพูด

อารมณ์ความรู้สึกของโห้หลีเฉินดีขึ้นมาจนเห็นด้วยตาเปล่า

เย้นหว่านกลับไปดูรูปอีกครั้ง หลังจากที่มั่นใจในรูปเหล่านี้ว่าเป็นของจริงๆแล้ว เลยถามกลับด้วยความสงสัย

“รูปเหล่านี้คุณไปหามาจากไหน?”

เพราะว่าเวลาและสถานที่ของรูปนั้นมันไม่เหมือนกัน อีกทั้งยังมีรูปมากมายหลายร้อยรูป เหมือนว่าเป็นรูปที่สะสมมาหลายปีแล้ว

โห้หลีเฉินเพิ่งได้มา แม้ว่าจะส่งคนไปก็ไม่สามารถถ่ายรูปภาพหลายปีก่อนหน้านี้ได้ รูปเหล่านี้น่าจะเป็นรูปที่ก๊อบปี้มา