บทที่ 820 ก็แค่นั้น

“ฉันกับเขาไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย” เธอพูดอย่างขมขื่น “ครั้งนี้มีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับเย้นหว่าน ก็เลยต้องมาหาพวกคุณ เย้นโม่หลินสำหรับฉันแล้วเป็นแค่พี่ชายคนสนิทเท่านั้นเอง”

“แค่นั้นเองเหรอ” ป่ายฉีถาม

กู้จื่อเฟยกำหมัดและพูดทีละคำอย่างแน่วแน่ว่า

“ก็แค่นั้นแหละ”

เมื่อเจอเข้ากับท่าที่แน่วแน่ของกู้จื่อเฟย ป่ายฉีก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและกังวลใจแทนคนบางคน

ดูเหมือนว่ากู้จื่อเฟยได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้ว

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว เหมือนกับว่าคนบางคนนั้นยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ป่ายฉีคิดอยู่ครู่หนึ่งและได้ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ทันใดนั้นเขาก็ได้วางมือบนบ่าของกู้จื่อเฟย

และพูดอย่างขี้เล่นว่า “ในเมื่อคุณกับคุณเย้นโม่หลินคงจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน สิ่งที่เขาชดใช้กับสิ่งที่คุณชดใช้ก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง เครื่องมือของผมนั้นเป็นของล้ำค่า คุณจ่ายไม่ไหวหรอก เปลี่ยนเป็นวิธีอื่นเถอะ

ถือเสียว่าคุณติดผมอยู่หนึ่งเงื่อนไข รอให้ผมคิดได้ตอนไหน คุณค่อยมาชดใช้ผมก็แล้วกัน”

หนึ่งเงื่อนไข？

กู้จื่อเฟยมองไปที่ผู้ชายตรงหน้าเขาด้วยความระมัดระวัง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยแผนร้ายราวกับใบหน้าของสุนัขจิ้งจอก

จริงๆ แล้วเธอปฏิเสธตามสัญชาตญาณ แต่มือที่วางอยู่บนบ่านั้นดูเหมือนจะวางไว้อย่างนุ่มนวลแต่กลับมีพลังบางอย่างที่มีอำนาจมาก

เพียงแค่เธอพยายามที่จะดิ้นให้หลุด กระดูกของเธอก็อาจจะถูกบีบให้แตกได้

นี่ก็แค่คนหน้าเนื้อใจเสือที่ใช้อำนาจคุกคามเธออย่างชัดเจน

เมื่อเห็นว่ากู้จื่อเฟยนั้นเกิดความลังเล ป่ายฉียิ้มและได้เข้าไปใกล้เธอกว่าเดิม

เสียงทุ้มๆ ท่าทีขี้เล่นและอันตรายนั้น “คุณกู้จะเบี้ยวหนี้เหรอครับ?”

ทันใดนั้นกู้จื่อเฟยก็ได้รู้สึกถึงลมหนาวยะเยือกที่พัดมาเป็นระยะๆ

เธอน่าจะพอรู้อยู่บ้าง รูปลักษณ์ภายนอกของป่ายฉีที่ไม่ได้ดูเหมือนจะร้ายกาจขนาดนั้น ถึงแม้ความเป็นจริงแล้วจะดูดื้อด้านและโหดร้ายก็ตาม

ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนสนิทของเย้นหว่าน ป่ายฉีก็ยังเป็นกังวลอยู่ แต่ด้วยอารมณ์ของเขาบวกกับกับความใจร้ายต่อเธอ บางทีสักวันหนึ่งเขาคิดไม่ออกขึ้นมาก็อาจจะลงไม้ลงมือกับเธอได้

ถึงตอนนั้นแล้วเธออาจจะตายโดยที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

กู้จื่อเฟยรู้สึกเหน็บหนาวจนต้องกัดฟันและพยักหน้าเพื่อตอบคำถาม

“เพียงแค่มันไม่เป็นการผิดกฎหมายร้ายแรง ไม่เป็นคำขอที่เกินไป เป็นเรื่องที่สามารถทำได้ ฉันก็จะทำ”

พูดเงื่อนไขที่จำกัดขอบเขตไป แต่กลับคิดว่า ป่ายฉีนั้นจะตกลงอย่างง่ายดาย

“ได้ คำไหนคำนั้น”

เขาได้มองเธอด้วยท่าทีที่ขี้เล่นพร้อมร้อยยิ้มมุมปากราวกับสุนัขจิ้งจอกที่ทำแผนร้ายสำเร็จ

สิ่งที่เขาอยากให้เธอทำไม่ใช่สิ่งที่ไม่สมเหตุสมผลหรือมากเกินไปและเขามองข้ามต่อคำขอของเธอโดยสิ้นเชิง

กู้จื่อเฟยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเผชิญหน้ากับเขา

และรู้สึกราวกับว่าตัวเองนั้นตกหลุมพรางโดยไม่ได้ระวัง

ในเวลานี้ ที่มุมหนึ่ง ดวงตาคู่หนึ่งก็แอบเห็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองคน

เมื่อมองจากมุมของเขาก็จะเห็นรอยยิ้มที่มีความสุขของชายหนุ่ม และกู้จื่อเฟยนั้นแทบจะเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาแบบชิดใกล้

“เสี่ยวหวาง ผู้ชายคนนั้นคือใคร? เป็นอะไรกับเฟยเฟย ทำไมฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อน?”

ดวงตาของกู้หรงเป็นประกายและเต็มไปด้วยความปลื้มใจ

เดิมทีได้ยินมาว่าจะมีแขกมาที่บ้าน ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวก็ได้ออกมาต้อนรับและทักทาย แต่ไม่คิดว่าจะเจอกับฉากเดือดขนาดนี้เข้า

ลูกสาวของตัวเองที่เป็นโสด แท้ที่จริงแล้วก็มีแฟนแล้วนี่เอง

หนุ่มคนนี้หน้าตาหล่อเหลา นิสัยดี เป็นคู่ชีวิตที่ดีจริงๆ