บทที่ 891คุยข้อตกลง

สีหน้าแววตาของฝู้ยวนค่อนข้างอยู่ไม่เป็นสุข ครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง ก็ได้เดินเข้าไปใกล้โห้หลีเฉิน

ทันใดนั้นเว่ยชีได้ขวางเขาไว้อย่างระแวงทันที

ฝู้ยวนได้อธิบายอย่างมีความอดทน "คุณโห้ เรื่องนี้ ผมต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวครับ"

ระยะห่างของตอนนี้ ถ้าพูดออกมาก็จะถูกคนมากมายได้ยิน

โห้หลีเฉินก็ไม่ได้ถือสาอะไร ยังไม่บอกว่าฝู้ยวนกล้าทำร้ายเขาหรือเปล่า ถึงฝู้ยวนอยากลงมือ ก็ไม่มีปัญญามาทำร้ายเขาหรอก

โห้หลีเฉินยกมือขึ้นมาส่งสัญญาณ ทันใดนั้นเว่ยชีก็ได้ถอยออกไป

ทีนี้ฝู้ยวนถึงเดินมาที่ตรงหน้าโห้หลีเฉิน หยุดลงมาในระยะที่ห่างกับเขาก้าวหนึ่ง

เขาโน้มตัวเล็กน้อย พร้อมพูดอย่างเคารพนอบน้อม "คุณโห้ครับ ขออภัยที่ผมละลาบละล้วงด้วย ผมอาศัยใช้หยิงหลิงมาต่อชีวิต ถ้าให้ยาสมุนไพรนี้กับคุณ สำหรับผมมันทุ่มเทมากเกินไป ดังนั้นผมถึงบังอาจเสนอข้อเรียกร้องกับคุณข้อหนึ่ง ผมรู้ว่าตระกูลหยูมีคลังสมบัติคลังหนึ่ง ด้านในมีของล้ำค่านับไม่ถ้วน ผมอยากให้คุณเปิดคลังสมบัตินั้น ให้ผมเอาของสิ่งหนึ่งจากในนั้น ผมรับประกันว่าหนึ่งแลกหนึ่ง จะไม่เอามากกว่านั้นแน่นอนครับ"

โห้หลีเฉินยักคิ้วสวยเล็กน้อย เขาเองก็รู้สึกค่อนข้างเหนือความคาดหมายกับข้อเสนอของฝู้ยวน

ตระกูลเขาเป็นตระกูลเครือญาติเล็กๆตระกูลหนึ่ง ไม่คิดเลยว่าจะรู้เรื่องคลังสมบัติของตระกูลหยู?

เหมือนกลัวโห้หลีเฉินจะเกิดความสงสัย ฝู้ยวนได้รีบอธิบาย "ผมรู้เรื่องคลังสมบัติของตระกูลหยูก็เพราะเหตุบังเอิญครับ ที่ผมสามารถได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลหยู ก็เพราะเคยสนิทสนมกับท่านอาวุโสเจ็ดของตระกูลหยูอยู่บ้างครับ เขากับผมถือว่าเป็นพี่น้องกัน จึงเคยเล่าเรื่องคลังสมบัติของตระกูลหยูให้ผมฟังครับ"

เหตุผลนี้เหมือนจะฟังขึ้นอยู่

อีกอย่างเหมือนมิตรภาพนี้ไม่ใช่มิตรภาพธรรมดาซะด้วย ไม่งั้นความหมายของฝู้ยวน ก็เพราะรู้ว่าเขาเท่านั้นที่จะสามารถเปิดคลังสมบัติของตระกูลหยู

ดังนั้น ถึงได้มาหาเขาขอร้องสิ่งนี้

โห้หลีเฉินมองสำรวจฝู้ยวนรอบหนึ่ง สีหน้าของเขาดูจริงใจอยู่ ดูไม่ออกเลยว่าผิดสังเกต

ดูเหมือนแค่อยากเอาหยิงหลิงมาแลกของล้ำค่าชิ้นหนึ่ง เพื่อมาชดเชยการสูญเสียของเขาเฉยๆ

แต่ไหนแต่ไรโห้หลีเฉินเป็นคนที่ไม่ค่อยเชื่อสีหน้าภายนอกของคน

แต่ไม่ว่าฝู้ยวนจะจริงใจหรือมีจุดประสงค์อย่างอื่น เขาก็ไม่กลัวฝู้ยวนทำอะไรมิดีมิร้ายต่อหน้าเขา

จุดประสงค์ของเขา ก็คือเอาหยิงหลิงมาถึงมือ

โห้หลีเฉินพูด "ในเมื่อคุณรู้เยอะขนาดนี้ ก็ควรรู้ด้วยว่าก่อนที่ผมจะได้สิ่งที่ต้องการ คลังสมบัติของตระกูลหยูเปิดไม่ออกหรอก"

ฝู้ยวนพูดทันทีว่า "คุณโห้วางใจได้ครับ ผมจะเอาหยิงหลิงให้คุณก่อน หลังจากคุณกินแล้วก็จะสามารถเปิดคลังสมบัติของตระกูลหยูออกแล้วครับ"

โห้หลีเฉินยักคิ้วอย่างขี้เล่น ไม่นึกเลยว่าแม้แต่อาการป่วยของเขาฝู้ยวนก็รู้ด้วย

ระดับนี้ รู้จักเขากับตระกูลหยูดีมากจริงๆ

หรือต้องบอกว่า ได้ให้ความสนใจกับคลังสมบัติของตระกูลหยูมานานมากแล้วเหมือนกัน

เขาชอบสะสมมากขนาดนั้น ในคลังสมบัติของตระกูลหยูมีของล้ำค่าอะไรที่ทำให้เขาหวั่นไหวได้ขนาดนี้?

โห้หลีเฉินแปลกใจมาก

เขาก็ไม่ปฏิเสธ ได้พูดว่า "จะสามารถเปิดออกหรือเปล่า ยังต้องให้ป่ายฉีเป็นคนพูด คุณเอาหยิงหลิงออกมาเถอะ"

ท่าทีที่ไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็ไม่ได้รับปากในทันที

ยังไงซะโห้หลีเฉินก็ไม่เชื่อคำพูดของบุคคลภายนอกหรอก หมอประจำของเขาคือป่ายฉี อีกอย่าง เรื่องของวันนี้ เขาทำข้อตกลงคือศีลธรรม ไม่ทำข้อตกลงฝู้ยวนก็ได้แค่ทนรับ

เขาเป็นตัวหลักของเรื่อง

แววตาของฝู้ยวนมีแสงลุ่มลึกแว๊บผ่าน ตามด้วยพูดอย่างเคารพนอบน้อม "โอเคครับ ทุกอย่างให้คุณป่ายฉีมาตัดสินใจ"

เขาไม่รีบร้อนเลยสักนิด

โห้หลีเฉินพยักหน้าให้เว่ยชี เว่ยชีได้ให้สัญญาณในทันที เขาเดินมาที่ข้างรถแล้วเคาะกระจกรถเบาๆ

กระจกรถเลื่อนลงมาจากด้านใน เผยใบหน้าหล่อเหลาของป่ายฉีออกมา

เขาพูดอย่างขี้เล่น "มีธุระอะไร?"

พวกเขาอยู่ในรถ การป้องกันเสียงก็ดี ไม่ได้ยินคำพูดของคำซุบซิบของโห้หลีเฉินกับฝู้ยวน

เว่ยชีได้พูดว่า "ฝู้ยวนบอกว่าหยิงหลิงสามารถทำให้คุณชายเปิดคลังสมบัติของตระกูลหยูได้ครับ อยากให้คุณลงไปถามข้อเท็จจริงดูครับ"

ป่ายฉียักคิ้ว พร้อมมองไปที่ฝู้ยวนอย่างค่อนข้างทะเล้น

เรื่องที่เขารู้ช่างเยอะจริงๆ

เขาเกิดความสนใจขึ้นมาทันที ได้เปิดประตูรถลงไปอย่างไว