บทที่ 896 เข้าห้องลับ

พริบตาเดียวหยูฉู่สองก็สีหน้าบูดบึ้งขึ้นมาทันที

รอมาทั้งชีวิต กว่าจะรอโอกาสได้เปิดคลังสมบัติของตระกูลหยูไม่ใช่ง่ายๆ นี่เป็นโอกาสหายากที่จะทำให้ตระกูลหยูใหญ่โต เขาจะยอมให้มันปิดผนึกต่อไปได้อย่างไง

นั่นมันทำลายสิ่งของให้เสียหายตามอำเภอใจ พลาดโอกาสดีไปชัดๆ

แต่เรื่องที่ใหญ่โตกับตระกูลหยูแบบนี้ สำหรับโห้หลีเฉินกลับไม่ใส่ใจและไม่แคร์เลย

ท่าทางนั้น คือจะไปจากในทันทีทันใดเลย

อยู่สถานภาพแบบนี้ หยูฉู่สองยิ่งแคร์ก็ยิ่งเสียเปรียบ

ในใจเขาเต็มไปด้วยความโกรธ ความโมโห แต่ไม่มีที่ระบาย ได้แต่ฝืนทนเอาไว้

หมดหนทางจริงๆ หยูฉู่สองได้พูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง "ปู่ให้เขาเข้าไปครั้งหนึ่งก็ได้ แต่ต้องรับปากข้อเรียกร้องของปู่ ไม่งั้น ปู่ยอมปิดผนึกคลังสมบัติถาวร ก็ไม่ให้คนนอกเข้าไป"

ฝู้ยวนได้เปิดปากพูดอย่างจริงใจทันที "ผู้นำตระกูลหยูมีข้อเรียกร้องอะไรก็พูดมาได้เลยครับ ขอแค่ผมสามารถทำได้ ผมจะทำตามแน่นอนครับ"

ท่าทีนี้ สามารถบอกได้ว่าประจบประแจงอย่างไม่รู้สึกอายมากๆ

ถ้าไม่ใช่เขาเท่านั้นที่สามารถเข้าไปหาตำราการแพทย์เจอ ก็ไม่ดื้อดึงเรียกร้องเข้าไปหรอก

เพราะสำหรับฝู้ยวนแล้ว ตระกูลเขาเมื่อเทียบกับตระกูลหยูแล้ว ไม่คู่ควรแก่การพูดถึงจริงๆ

สายตาที่หยูฉู่สองมองเขาไม่เป็นมิตรเลย อีกทั้งยังพูดด้วยเสียงเคร่งขรึม

"ข้อหนึ่ง ก่อนจะเข้าไป นายจะต้องเซ็นสัญญารักษาความลับก่อน ขอแค่เป็นสิ่งของที่เห็นจากข้างใน จะการจัดวางหรือการจับดูก็ดี ห้ามรั่วไหลออกไปข้างนอกแม้แต่คำเดียว มิเช่นนั้นจะกำจัดตระกูลฝู้ให้สิ้นซาก

ข้อสอง นอกจากตำราการแพทย์แล้ว นายจะดูและแตะต้องของใดๆของด้านในไม่ได้ ถึงมองเห็นโดยที่ไม่ระวัง ก็ต้องลืมให้หมด

ข้อสาม หลังจากเข้าไป จะกระทำอันใดเพียงลำพังไม่ได้ เรื่องที่ทำทั้งหมดต้องให้ฉันเห็นหมด"

สำหรับข้อเรียกร้องสามข้อนี้ ฝู้ยวนได้พยักหน้าโดยที่ไม่คิดเลย

กิริยาท่าทางดีมากๆ "ผู้นำตระกูลหยูวางใจได้ครับ ผมจะทำตามทุกข้ออย่างเคร่งครัดครับ"

มองหน้าตาใจกว้างไม่หวังอะไรอย่างอื่นของฝู้ยวนแล้ว หยูฉู่สองหรี่ตา แววตาเต็มไปด้วยการสำรวจที่เฉียบคม

เขาไม่หวังอะไรอย่างอื่นจริงๆหรือว่าเสแสร้งกันแน่?

ไม่ว่ายังไง เขาก็ยังไม่พอใจและมีอคติสุดลึกกับฝู้ยวนอยู่ดี

"หยูเซิน ไปร่างสัญญามา"

"ครับ คุณท่านรอสักครู่ครับ"

พ่อบ้านได้โน้มตัวอย่างเคารพนอบน้อม จากนั้นได้เดินจากไป

สักพัก ก็ได้เดินมาพร้อมกับสัญญาฉบับที่เพิ่งร่างออกมาใหม่เอี่ยม หลังจากหยูฉู่สองดูแล้วได้ยื่นมาที่ตรงหน้าของฝู้ยวน

พ่อบ้านหยูเซินพูดว่า "คุณฝู้ นี่เป็นสัญญารักษาความลับครับ ถ้าคุณเผยข้อมูลอันใดของด้านในออกมา ตระกูลฝู้จะกลายเป็นของตระกูลหยูทั้งหมดทันที อีกอย่าง คนของตระกูลฝู้จะมีตระกูลหยูจัดการหมด รวมทั้งความเป็นความตายครับ"

คำสุดท้าย ทำให้ร่างกายของฝู้ยวนอดเกร็งไม่ได้

รวมทั้งความเป็นความตาย พออธิบายคำนี้แล้ว ก็ความหมายว่าจะฆ่าพวกคนตระกูลฝู้ให้สิ้นซาก

กำจัดตระกูล

เรื่องโหดร้ายทารุณแบบนี้ สำหรับตระกูลหยูแล้วกลับเป็นแค่เรื่องชิวๆเท่านั้นเอง

สีหน้าฝู้ยวนซีดเล็กน้อย แววตาลึกๆมีความหวาดกลัวระยิบระยับอยู่ ทันใดนั้นเขาได้พูดอย่างจริงใจ "วางใจได้ครับ ผมจะไม่พูดออกไปแม้แต่คำเดียวแน่นอนครับ"

เพื่อแสดงให้เห็นถึงความใจเด็ดของเขา ฝู้ยวนได้หยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อตัวเองลงไปโดยที่ไม่อ่านรายละเอียดของเนื้อหาเลย

สัญญาฉบับนี้น่ากลัวมาก แต่ก็เรียบง่ายมาก ขอแค่เขาไม่พูดก็จะไม่เป็นไร

เป้าหมายของเขาก็แค่เอาตำราแพทย์เท่านั้น

หยูเซินคอนเฟิร์มลายเซ็นของฝู้ยวนแล้ว ได้พยักหน้าให้หยูฉู่สอง ทีนี้ถึงได้เก็บสัญญาไว้

จากนั้นได้เดินมาที่หน้าห้องลับ กดปุ่มลับปุ่มหนึ่ง และเปิดประตูห้องลับออก

เห็นแค่ประตูบานใหญ่สูงห้าเมตรของตรงหน้าได้ค่อยๆเปิดออก เผยช่องว่างของด้านในออกมา

ด้านในเป็นห้องที่เรียบง่ายมากๆ ในห้องมืดสนิท แม้แต่หน้าต่างก็ไม่มี มองไม่เห็นอะไรเลย