บทที่ 904 เมื่อไหร่จะแต่งงาน

เมื่อเห็นว่าป่ายฉีจริงใจและมองโลกในแง่ดีเย้นโม่หลินคิดเกี่ยวกับมันก่อนที่จะพูดช้าๆ

"นายไม่ต้องทำอะไรแค่บอกฉันมาว่าทำไมกู้จื่อเฟยถึงบอกว่าชอบสภาพฉันหลังจากที่เมาเหล้า?"

ป่ายฉีทำหน้าเป็นปริศนา น้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ

"อะไรนะ?"

เย้นโม่หลินขมวดคิ้วและน้ำเสียงขรึม "ถ้าฉันทำตามที่เธอบอก ดื่มเหล้าเมาบ่อยๆ แล้วจะได้รักกับเธอเร็วขึ้นงั้นเหรอ?"

ป่ายฉี "..."

เขาตกตะลึงและพูดอะไรไม่ออก

อะไรวะเนี่ย จริงจังขนาดนี้ หน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ตั้งนาน ไม่ใช่เพราะเรื่องใหญ่โตอะไร แต่เป็นเพราะผู้หญิงคนเดียวอย่างกู้จื่อเฟยเนี่ยนะ?

แล้วยังจะมาสงสัยว่าทำไมกู้จื่อเฟยถึงได้ชอบเขาเวลาเมาอย่างนั้นเหรอ?

ป่ายฉีโมโหจนอยากจะทุ่มโต๊ะ แถมยังรู้สึกว่าจู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนโดนยัดปากด้วยข้าวหมามีพิษ

"พี่ไม่เข้าใจ?"

เย้นโม่หลินหันไปมองป่ายฉีและค่อยๆ เย็นลง "ไม่ได้จริงๆ หลีกไป อย่ามาขวางหูขวางตา"

ป่ายฉี "..." จู่ๆ ก็โดนรังเกียจอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขารู้สึกน้อยใจจนเกินจะบรรยาย

นี่ไม่ใช่เรื่องที่เขามีความสามารถไม่พอ แต่มันเป็นปัญหาที่ไม่ปกติต่างหากล่ะ!

เย้นโม่หลินไม่สนใจป่ายฉีอีกแล้วหันหน้ากลับไปจ้องมองแก้วไวน์ต่อ

มัวแต่คิดว่าจะเมาดีไหมให้มันสาแก่ใจเธอ

ถึงแม้ว่าเข้าจะไม่ค่อยเข้าใจจริงๆ ว่าทำไมกู้จื่อเฟยถึงได้ชอบเวลาที่เขาเมา เห็นชัดๆ ว่าเขาดูโง่เง่าแถมเวลาเมายังไม่ค่อยจะมีสติด้วย

"ความรัก" แบบนี้กับสิ่งที่เขาเข้าใจนั้นมันต่างกันมากเลย

แต่นี่คือสิ่งที่กู้จื่อเฟยพูดออกมา เขาก็อยากจะลองสักหน่อย...

คิดดูแล้ว แววตาของเย้นโม่หลินก็ลึกล้ำและยกแก้วไวน์แตะริมฝีปากและดื่มมันจนหมด

จากนั้นก็เทแก้วที่สอง

ป่ายฉีเห็นแล้วเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าเย้นโม่หลินคิดจะทำอะไร

เพี้ยนจริงๆ

เขาจึงรีบเข้าไปแล้วแย่งขวดไวน์มาอย่างรวดเร็ว

สายตาที่เย็นเฉียบของเย้นโม่หลินแทงทะลุร่างของป่ายฉีทันที และในทันที อากาศเย็นๆ ก็พุ่งตรงไปตั้งแต่หัวจรดเท้า

เมื่อตระหนักถึงอันตราย ป่ายฉีจึงถอยหลังไปสองก้าวแทบจะตามสัญชาตญาณ

และรีบอธิบาย "พี่ใหญ่ พี่คงจะเข้าใจผิดแล้วล่ะ! ผมไม่ใช่จะไม่ให้พี่ดื่มเหล้า ตะ...แต่กู้จื่อเฟยไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น เธอไม่ได้บอกให้พี่ดื่มเหล้า แต่เธอแค่อยากจะให้พี่ทำตัวเหมือนตอนเมาในเวลาที่ไม่ได้เมา ใช่ แบบนั้นแหละ

กู้จื่อเฟยอยากให้พี่แสดงออกซึ่งความใกล้ชิดเธอ ในเวลาที่พี่ไม่ได้เมา อันที่จริงเธอชอบที่พี่เป็นฝ่ายเข้าหาเธอ"

ป่ายฉียิ่งพูดยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผลและมั่นใจมากขึ้น

แน่นอนว่าเขาจะปล่อยให้เย้นโม่หลินเข้าใจผิดว่าจะต้องเมาถึงจะจีบสาวได้ ไม่อย่างนั้น นายน้อยของตระกูลเย้นคงจะต้องดื่มเหล้าจนเมาเหมือนหมาอยู่ในบ้านตระกูลหยู แล้วทำเรื่องเหมือนตอนบ้านตระกูลกู้ แบบนี้ตระกูลเย้นจะเหลือหน้าตาอะไร?

เมื่อได้ยินอย่างนั้น สีหน้าของเย้นโม่หลินก็ดูแย่ยิ่งกว่าเดิม

ให้ทำเรื่องแบบตอนเมาในตอนที่ไม่เมา?

ทำตัวติดกับกู้จื่อเฟย ทั้งกอดทั้งหอม?

ชายร่างใหญ่ต้องทำตัวเป็นนกน้อยพิงไหล่ของเธอ?

เย้นโม่หลินรู้สึกว่าสู้ให้เขาดื่มให้เมาไปเลยดีกว่า

......

หยูฉู่สองอยู่ในคลังสมบัตินานกว่าหนึ่งวันก่อนที่เขาจะสามารถหาแผนผังของคลังสมบัติได้